poniedziałek, 3 czerwca 2013

Uważność

Satisuttaṃ (SN 47.44) - Sutta o uważności

"Sato, bhikkhave, bhikkhu vihareyya. Ayaṃ vo amhākaṃ anusāsanī. Kathañca, bhikkhave, bhikkhu sato hoti? Idha, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhādomanassaṃ, vedanāsu…pe… citte…pe… dhammesu dhammānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhādomanassaṃ. Evaṃ kho, bhikkhave, bhikkhu sato hoti. Sato, bhikkhave, bhikkhu vihareyya. Ayaṃ vo amhākaṃ anusāsanī"ti. 

Catutthaṃ.

"Uważny, mnisi, mnich powinien pozostawać. To jest dla was nasza rada. Zatem jak, mnisi, mnich uważny jest? W tym świecie, mnisi, mnich ciało obserwujący przebywa w ciele gorliwy, świadomy, uważny, powinien usunąć chciwość i niezadowolenie względem świata, w uczuciach ...etc... w umyśle ...etc... dhammy obserwujący przebywa w dhammach gorliwy, świadomy, uważny, powinien usunąć chciwość i niezadowolenie względem świata. Tak, mnisi, mnich uważny jest. Uważny, mnisi, mnich powinien pozostawać. To jest dla was nasza rada."

Czwarta [sutta z rozdziału Amatavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz