wtorek, 9 lipca 2013

Własne 'nie ja'

Ajjhattānattasuttaṃ (SN 35.3) - Sutta o własnym 'nie ja'

"Cakkhuṃ, bhikkhave, anattā. Yadanattā taṃ 'netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā'ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ. Sotaṃ anattā…pe… ghānaṃ anattā… jivhā anattā… kāyo anattā… mano anattā. Yadanattā taṃ ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ. Evaṃ passaṃ…pe… 'nāparaṃ itthattāyā'ti pajānātī"ti. 

Tatiyaṃ.

"Oko, mnisi, jest nie ja. Jeśli jest nie ja, 'to nie jest moje, to nie jestem ja, to nie jest moje ja' - tak właśnie zgodnie z prawdą z pełną mądrością powinno być ujrzane. Ucho jest nie ja ...etc... Nos jest nie ja ... Język jest nie ja ... Ciało jest nie ja ... Umysł jest nie ja. Jeśli jest nie ja, 'to nie jest moje, to nie jestem ja, to nie jest moje ja' - tak właśnie zgodnie z prawdą z pełną mądrością powinno być ujrzane. Tak widząc, mnisi ...etc... Rozumie on - '... niczego innego nie ma więc w tym życiu'".

Trzecia [sutta z rozdziału Aniccavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz