niedziela, 7 lipca 2013

Własna nietrwałość

Ajjhattāniccasuttaṃ (SN 35.1) - Sutta o własnej nietrwałości

Evaṃ me sutaṃ. Ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi – "Bhikkhavo"ti. ‘‘Bhadante"ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca:

Tak słyszałem. Pewnego razu Błogosławiony w Savatthi przebywał, w gaju Jety, w ogrodzie Anathapindiki. Tamże Błogosławiony do mnichów zwrócił się - "Mnisi!" "Czcigodny!", tamci mnisi Błogosławionemu przytaknęli. Błogosławiony powiedział to:

"Cakkhuṃ, bhikkhave, aniccaṃ. Yadaniccaṃ taṃ dukkhaṃ,  yaṃ dukkhaṃ tadanattā. Yadanattā taṃ 'netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā'ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ. Sotaṃ aniccaṃ. Yadaniccaṃ…pe… ghānaṃ aniccaṃ. Yadaniccaṃ…pe… jivhā aniccā. Yadaniccaṃ taṃ dukkhaṃ, yaṃ dukkhaṃ tadanattā. Yadanattā taṃ 'netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā'ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ. Kāyo anicco. Yadaniccaṃ…pe… mano anicco. Yadaniccaṃ taṃ dukkhaṃ, yaṃ dukkhaṃ tadanattā. Yadanattā taṃ 'netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā'ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ. 
Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako cakkhusmimpi nibbindati, sotasmimpi nibbindati, ghānasmimpi nibbindati, jivhāyapi nibbindati, kāyasmimpi nibbindati, manasmimpi nibbindati. Nibbindaṃ virajjati, virāgā vimuccati. Vimuttasmiṃ vimuttamiti ñāṇaṃ hoti. 'Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā'ti pajānātī"ti. 

Paṭhamaṃ.

"Oko, mnisi, jest nietrwałe. Jeśli jest nietrwałe, jest cierpieniem. To, co jest cierpieniem, wtedy jest nie ja. Jeśli jest nie ja, 'to nie jest moje, to nie jestem ja, to nie jest moje ja' tak właśnie zgodnie z prawdą z pełną mądrością powinno być ujrzane. Ucho jest nietrwałe. Jeśli jest nietrwałe ...etc... Nos jest nietrwały. Jeśli jest nietrwały ...etc... Język jest nietrwały. Jeśli jest nietrwały, jest cierpieniem. To, co jest cierpieniem, wtedy jest nie ja. Jeśli jest nie ja, 'to nie jest moje, to nie jestem ja, to nie jest moje ja' - tak właśnie zgodnie z prawdą z pełną mądrością powinno być ujrzane. Ciało jest nietrwałe. Jeśli jest nietrwałe ...etc... Umysł jest nietrwały. Jeśli jest nietrwały, jest cierpieniem. To, co jest cierpieniem, wtedy jest nie ja. Jeśli jest nie ja, 'to nie jest moje, to nie jestem ja, to nie jest moje ja' - tak właśnie zgodnie z prawdą z pełną mądrością powinno być ujrzane.
Tak widząc, mnisi, pouczony szlachetny uczeń znużony jest wtedy okiem, znużony jest wtedy uchem, znużony jest wtedy nosem, znużony jest wtedy językiem, znużony jest wtedy ciałem, znużony jest wtedy umysłem. Będąc znużonym okazuje brak zainteresowania (pragnieniami), przez nieobecność pragnień jest wyzwolony. W wyzwolonym jest zaś wiedza o wyzwoleniu. Rozumie on - 'wyczerpane są narodziny, wypełnione jest szlachetne życie, zrobione jest to, co powinno być zrobione, niczego innego nie ma więc w tym życiu'".

Pierwsza [sutta z rozdziału Aniccavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz