wtorek, 16 lipca 2013

Zewnętrzna nietrwałość w przeszłości i przyszłości

Bāhirāniccātītānāgatasuttaṃ (SN 35.10) - Sutta o zewnętrznej nietrwałości w przeszłości i przyszłości

"Rūpā, bhikkhave, aniccā atītānāgatā, ko pana vādo paccuppannānaṃ? Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītesu rūpesu anapekkho hoti, anāgate rūpe nābhinandati, paccuppannānaṃ rūpānaṃ nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti. Saddā… gandhā… rasā… phoṭṭhabbā… dhammā aniccā atītānāgatā, ko pana vādo paccuppannānaṃ? Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītesu dhammesu anapekkho hoti, anāgate dhamme nābhinandati, paccuppannānaṃ dhammānaṃ nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hotī"ti. 

Dasamaṃ.

"Formy (widziane), mnisi, są nietrwałe w przeszłości i w przyszłości, co więcej może być powiedziane o teraźniejszych (formach)? Tak widząc, mnisi, pouczony szlachetny uczeń w przeszłości co do form (widzianych) jest bez oczekiwań, w przyszłości w formach (widzianych) nie znajduje przyjemności, co do teraźniejszych form (widzianych) jest praktykującym niechęć, nieobecność pragnień, zaprzestanie. Dźwięki ... zapachy ... smaki ... to, co dotykane ... dhammy są nietrwałe w przeszłości i w przyszłości, co więcej może być powiedziane o teraźniejszych? Tak widząc, mnisi, pouczony szlachetny uczeń w przeszłości co do form (widzianych) jest bez oczekiwań, w przyszłości w formach (widzianych) nie znajduje przyjemności, co do teraźniejszych form (widzianych) jest praktykującym niechęć, nieobecność pragnień, zaprzestanie."

Dziesiąta [sutta z rozdziału Aniccavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz