wtorek, 16 lipca 2013

Zewnętrzne 'nie ja' w przeszłości i przyszłości

Bāhirānattātītānāgatasuttaṃ (SN 35.12) - Sutta o zewnętrznym 'nie ja' w przeszłości i przyszłości

"Rūpā, bhikkhave, anattā atītānāgatā, ko pana vādo paccuppannānaṃ? Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītesu rūpesu anapekkho hoti, anāgate rūpe nābhinandati, paccuppannānaṃ rūpānaṃ nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti. Saddā… gandhā… rasā… phoṭṭhabbā… dhammā anattā atītānāgatā, ko pana vādo paccuppannānaṃ? Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītesu dhammesu anapekkho hoti, anāgate dhamme nābhinandati, paccuppannānaṃ dhammānaṃ nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hotī"ti. 

Dvādasamaṃ.

"Formy (widziane), mnisi, są nie ja w przeszłości i w przyszłości, co więcej może być powiedziane o teraźniejszych (formach)? Tak widząc, mnisi, pouczony szlachetny uczeń w przeszłości co do form (widzianych) jest bez oczekiwań, w przyszłości w formach (widzianych) nie znajduje przyjemności, co do teraźniejszych form (widzianych) jest praktykującym niechęć, nieobecność pragnień, zaprzestanie. Dźwięki ... zapachy ... smaki ... to, co dotykane ... dhammy są nie ja w przeszłości i w przyszłości, co więcej może być powiedziane o teraźniejszych? Tak widząc, mnisi, pouczony szlachetny uczeń w przeszłości co do dhamm jest bez oczekiwań, w przyszłości w dhammach nie znajduje przyjemności, co do teraźniejszych dhamm jest praktykującym niechęć, nieobecność pragnień, zaprzestanie."

Dwunasta [sutta z rozdziału Aniccavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz