środa, 28 sierpnia 2013

Czcigodny Sangamaji

Saṅgāmajisuttaṃ (KN 3.8) - Sutta o Sangamajim

Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā saṅgāmaji sāvatthiṃ anuppatto hoti bhagavantaṃ dassanāya. Assosi kho āyasmato saṅgāmajissa purāṇadutiyikā – "ayyo kira saṅgāmaji sāvatthiṃ anuppatto"ti. Sā dārakaṃ ādāya jetavanaṃ agamāsi.

Tak słyszałem. Pewnego razu Błogosławiony w Savatthi przebywał, w gaju Jety, w ogrodzie Anathapindiki. W tym czasie czcigodny Sangamaji do Savatthi przybył w celu zobaczenia Błogosławionego. Była żona czcigodnego Sangamaji usłyszała: "Teraz mistrz Sangamaji do Savatthi przybył." Dziecko wziąwszy do gaju Jety przyszła.

Tena kho pana samayena āyasmā saṅgāmaji aññatarasmiṃ rukkhamūle divāvihāraṃ nisinno hoti. Atha kho āyasmato saṅgāmajissa purāṇadutiyikā yenāyasmā saṅgāmaji tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā āyasmantaṃ saṅgāmajiṃ etadavoca – "khuddaputtañhi, samaṇa, posa ma"nti. Evaṃ vutte, āyasmā saṅgāmaji tuṇhī ahosi.

W tym czasie czcigodny Sangamaji pod pewnym drzewem w miejscu dziennego pobytu siedział. Wtedy była żona czcigodnego Sangamaji do czcigodnego Sangamaji zbliżyła się, zbliżywszy się do czcigodnego Sangamaji powiedziała to: "Ponieważ mam małego synka, mnichu, wspieraj mnie." Kiedy tak było powiedziane, czcigodny Sangamaji, był milczący.

Dutiyampi kho āyasmato saṅgāmajissa purāṇadutiyikā āyasmantaṃ saṅgāmajiṃ etadavoca – ‘‘khuddaputtañhi, samaṇa, posa ma’’nti. Dutiyampi kho āyasmā saṅgāmaji tuṇhī ahosi.
Tatiyampi kho āyasmato saṅgāmajissa purāṇadutiyikā āyasmantaṃ saṅgāmajiṃ etadavoca – ‘‘khuddaputtañhi, samaṇa, posa ma’’nti. Tatiyampi kho āyasmā saṅgāmaji tuṇhī ahosi.

Po raz drugi była żona czcigodnego Sangamaji do czcigodnego Sangamaji powiedziała to:  "Ponieważ mam małego synka, mnichu, wspieraj mnie." Po raz drugi czcigodny Sangamaji był milczący.
Po raz trzeci była żona czcigodnego Sangamaji do czcigodnego Sangamaji powiedziała to: "Ponieważ mam małego synka, mnichu, wspieraj mnie." Po raz trzeci czcigodny Sangamaji był milczący.

Atha kho āyasmato saṅgāmajissa purāṇadutiyikā taṃ dārakaṃ āyasmato saṅgāmajissa purato nikkhipitvā pakkāmi – "eso te, samaṇa, putto, posa na"nti.

Wtedy była żona czcigodnego Sangamaji to dziecko przed czcigodnym Sangamaji postawiwszy oddaliła się: "On jest twoim, mnichu, synem, wspieraj go."

Atha kho āyasmā saṅgāmaji taṃ dārakaṃ neva olokesi nāpi ālapi. Atha kho āyasmato saṅgāmajissa purāṇadutiyikā avidūraṃ gantvā apalokentī addasa āyasmantaṃ saṅgāmajiṃ taṃ dārakaṃ neva olokentaṃ nāpi ālapantaṃ, disvānassā etadahosi – ‘‘na cāyaṃ samaṇo puttenapi atthiko’’ti. Tato paṭinivattitvā dārakaṃ ādāya pakkāmi. Addasā kho bhagavā dibbena cakkhunā visuddhena atikkantamānusakena āyasmato saṅgāmajissa purāṇadutiyikāya evarūpaṃ vippakāraṃ.

Wtedy czcigodny Sangamaji na to dziecko nawet nie popatrzył, także nie odezwał się (do niego). Wtedy była żona czcigodnego Sangamaji niedaleko odszedłszy, oglądając się zobaczyła czcigodnego Sangamaji, nie patrzącego nawet na to dziecko, także nie odzywającego się (do niego), zobaczywszy to, ta myśl (u niej) pojawiła się - "Ten mnich nawet teraz tego syna nie chciał." Dlatego odwróciwszy się, dziecko wziąwszy, oddaliła się. Zobaczył Błogosławiony boskim okiem, czystym, przewyższającym ludzkie, byłej żony czcigodnego Sangamaji taką przemianę.

Atha kho bhagavā etamatthaṃ viditvā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ udānaṃ udānesi: 
 
"Āyantiṃ nābhinandati, pakkamantiṃ na socati,
Saṅgā saṅgāmajiṃ muttaṃ, tamahaṃ brūmi brāhmaṇa"nti.

Aṭṭhamaṃ.

Wtedy Błogosławiony znaczenie tego zrozumiawszy, w tym czasie tę emocjonalną wypowiedź wygłosił:

"Nie znalazł przyjemności w (jej) przyjściu, odejściem nie zasmucił się,
Od przywiązań Sangamaji jest uwolniony, o nim mówię - bramin."

Ósma [sutta z rozdziału Bodhivaggo].
 

1 komentarz: