wtorek, 1 października 2013

Kalama Sutta

Kesamuttisuttaṃ (AN 3.66) - Sutta o (mieście) Kesamutti

Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā kosalesu cārikaṃ caramāno mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṃ yena kesamuttaṃ nāma kālāmānaṃ nigamo tadavasari. Assosuṃ kho kesamuttiyā kālāmā – "samaṇo khalu, bho, gotamo sakyaputto sakyakulā pabbajito kesamuttaṃ anuppatto. Taṃ kho pana bhavantaṃ gotamaṃ evaṃ kalyāṇo kittisaddo abbhuggato. Itipi so bhagavā…pe… sādhu kho pana tathārūpānaṃ arahataṃ dassanaṃ hotī"ti.

Tak słyszałem. Pewnego razu Błogosławiony po (królestwie) Kosala wędrując, z wielkim zgromadzeniem mnichów wędrujący, do miasta (klanu) Kalamów o nazwie Kesamutti w tym czasie przybył. Kalamowie z Kesamutti usłyszeli - "Naprawdę mnich Gotama, przyjaciele, syn Sakjów, wędrowiec z klanu Sakjów, do Kesamutti przyszedł. Tegoż czcigodnego Gotamy tak znakomita reputacja jest powszechnie znana. Tak więc ten Błogosławiony ...etc... Naprawdę dobre jest ujrzenie takiego jak ten arhata."
 
Atha kho kesamuttiyā kālāmā yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu, upasaṅkamitvā appekacce bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu, appekacce bhagavatā saddhiṃ sammodiṃsu, sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdiṃsu, appekacce yena bhagavā tenañjaliṃ paṇāmetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu, appekacce nāmagottaṃ sāvetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu, appekacce tuṇhībhūtā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Ekamantaṃ nisinnā kho te kesamuttiyā kālāmā bhagavantaṃ etadavocuṃ:

Wtedy Kalamowie z Kesamutti do Błogosławionego zbliżyli się, zbliżywszy się niektórzy Błogosławionego pozdrowiwszy z boku usiedli, niektórzy z Błogosławionym przyjacielskie pozdrowienia wymienili, przyjacielskie pozdrowienia i uprzejmości wymieniwszy z boku usiedli, niektórzy z szacunkiem przed Błogosławionym złożone ręce podniósłszy z boku usiedli, niektórzy imię i klan wymieniwszy z boku usiedli, niektórzy milcząc z boku usiedli. Tamci Kalamowie z Kesamutti, którzy z boku usiedli, do Błogosławionego powiedzieli to:

"Santi, bhante, eke samaṇabrāhmaṇā kesamuttaṃ āgacchanti. Te sakaṃyeva vādaṃ dīpenti jotenti, parappavādaṃ pana khuṃsenti vambhenti paribhavanti omakkhiṃ karonti. Aparepi, bhante, eke samaṇabrāhmaṇā kesamuttaṃ āgacchanti. Tepi sakaṃyeva vādaṃ dīpenti jotenti, parappavādaṃ pana khuṃsenti vambhenti paribhavanti omakkhiṃ karonti. Tesaṃ no, bhante, amhākaṃ hoteva kaṅkhā hoti vicikicchā – 'ko su nāma imesaṃ bhavataṃ samaṇabrāhmaṇānaṃ saccaṃ āha, ko musā'"ti? 
  
"Są, Panie, pewni mnisi i bramini, którzy do Kesamutti przychodzą. Oni tylko swoją własną doktrynę wyjaśniają, objaśniają, a inną doktrynę przeklinają, odrzucają, traktują z pogardą, poniżają. Inni także, Panie, pewni mnisi i bramini do Kesamutti przychodzą. Oni także tylko swoją własną doktrynę wyjaśniają, objaśniają, a inną doktrynę przeklinają, odrzucają, traktują z pogardą, poniżają. Co do nich zatem, Panie, jest właśnie nasza wątpliwość, jest niepewność - 'Który z tych czcigodnych mnichów i braminów na pewno prawdę powiedział, który skłamał?'
  
"Alañhi vo, kālāmā, kaṅkhituṃ alaṃ vicikicchituṃ. Kaṅkhanīyeva pana vo ṭhāne vicikicchā uppannā. Etha tumhe, kālāmā, mā anussavena, mā paramparāya, mā itikirāya, mā piṭakasampadānena, mā takkahetu, mā nayahetu, mā ākāraparivitakkena, mā diṭṭhinijjhānakkhantiyā, mā bhabbarūpatāya, mā samaṇo no garūti. Yadā tumhe, kālāmā, attanāva jāneyyātha – 'ime dhammā akusalā, ime dhammā sāvajjā, ime dhammā viññugarahitā, ime dhammā samattā samādinnā ahitāya dukkhāya saṃvattantī'ti, atha tumhe, kālāmā, pajaheyyātha."

"Naprawdę właściwe jest dla was, Kalamowie, mieć wątpliwość, właściwe jest mieć niepewność. Wątpliwość właśnie jest w was, niepewność powstała. Przyjdźcie wy, Kalamowie, nie za pogłoską, nie za tradycją, nie za usłyszanym, nie za dostarczonym w koszach*, nie za rozumowaniem, nie za wnioskowaniem, nie za rozważaniem warunków, nie za lubowaniem się w rozważaniach, nie za pozornymi możliwościami, nie za (poglądem) 'mnich jest naszym nauczycielem'. Kiedy wy, Kalamowie, sami poznalibyście - 'Te rzeczy są złe, te rzeczy są hańbiące, te rzeczy są odrzucone przez mędrców, te rzeczy w całości podjęte do szkody i cierpienia prowadzą,' wtedy wy, Kalamowie, powinniście (je) porzucić."
   
"Taṃ kiṃ maññatha, kālāmā, lobho purisassa ajjhattaṃ uppajjamāno uppajjati hitāya vā ahitāya vā"ti?
"Ahitāya, bhante".

"Co o tym myślicie, Kalamowie, chciwość pojawiająca się w człowieku pojawia się dla korzyści czy dla szkody?"
"Dla szkody, Panie."
    
"Luddho panāyaṃ, kālāmā, purisapuggalo lobhena abhibhūto pariyādinnacitto pāṇampi hanati, adinnampi ādiyati, paradārampi gacchati, musāpi bhaṇati, parampi tathattāya samādapeti, yaṃ sa hoti dīgharattaṃ ahitāya dukkhāyā"ti.
"Evaṃ, bhante".

"Co więcej, chciwa ta, Kalamowie, osoba ludzka pokonana przez chciwość, z pokonanym umysłem także żywe istoty zabija, także bierze to, co nie jest dane, także do cudzej żony chodzi, także kłamstwa mówi, także drugiego do stania się takim samym podżega. (Czy) ona jest tym, kto na długi czas do szkody i cierpienia (prowadzi)?"
"Tak, Panie."
   
"Taṃ kiṃ maññatha, kālāmā, doso purisassa ajjhattaṃ uppajjamāno uppajjati hitāya vā ahitāya vā"ti?
"Ahitāya, bhante".

"Co o tym myślicie, Kalamowie, gniew pojawiający się w człowieku pojawia się dla korzyści czy dla szkody?"
"Dla szkody, Panie."
  
"Duṭṭho panāyaṃ, kālāmā, purisapuggalo dosena abhibhūto pariyādinnacitto pāṇampi hanati, adinnampi ādiyati, paradārampi gacchati, musāpi bhaṇati, parampi tathattāya samādapeti, yaṃ sa hoti dīgharattaṃ ahitāya dukkhāyā"ti.
"Evaṃ, bhante".
  
"Co więcej, rozgniewana ta, Kalamowie, osoba ludzka pokonana przez gniew, z pokonanym umysłem także żywe istoty zabija, także bierze to, co nie jest dane, także do cudzej żony chodzi, także kłamstwa mówi, także drugiego do stania się takim samym podżega. (Czy) ona jest tym, kto na długi czas do szkody i cierpienia (prowadzi)?"
"Tak, Panie."
   
"Taṃ kiṃ maññatha, kālāmā, moho purisassa ajjhattaṃ uppajjamāno uppajjati hitāya vā ahitāya vā"ti?
"Ahitāya, bhante".

"Co o tym myślicie, Kalamowie, niewiedza pojawiająca się w człowieku pojawia się dla korzyści czy dla szkody?"
"Dla szkody, Panie."

"Mūḷho panāyaṃ, kālāmā, purisapuggalo mohena abhibhūto pariyādinnacitto pāṇampi hanati, adinnampi ādiyati, paradārampi gacchati, musāpi bhaṇati, parampi tathattāya samādapeti, yaṃ sa hoti dīgharattaṃ ahitāya dukkhāyā"ti.
"Evaṃ, bhante".

"Co więcej, głupia ta, Kalamowie, osoba ludzka pokonana przez niewiedzę, z pokonanym umysłem także żywe istoty zabija, także bierze to, co nie jest dane, także do cudzej żony chodzi, także kłamstwa mówi, także drugiego do stania się takim samym podżega. (Czy) ona jest tym, kto na długi czas do szkody i cierpienia (prowadzi)?"
"Tak, Panie."

"Taṃ kiṃ maññatha, kālāmā, ime dhammā kusalā vā akusalā vā"ti?
"Akusalā, bhante".
"Sāvajjā vā anavajjā vā"ti?
"Sāvajjā, bhante".
"Viññugarahitā vā viññuppasatthā vā"ti?
"Viññugarahitā, bhante".

"Co o tym myślicie, Kalamowie, te rzeczy są dobre czy złe?"
"Złe, Panie."
"Hańbiące czy nie hańbiące?"
"Hańbiące, Panie."
"Odrzucone przez mędrców czy zachwalane przez mędrców?"
"Odrzucone przez mędrców, Panie."
   
"Samattā samādinnā ahitāya dukkhāya saṃvattanti, no vā? Kathaṃ vā ettha hotī"ti?
"Samattā, bhante, samādinnā ahitāya dukkhāya saṃvattantīti. Evaṃ no ettha hotī"ti.

"W całości podjęte do szkody i cierpienia prowadzą, czy nie? Albo jak pod tym względem jest?"
"W całości, Panie, podjęte do szkody i cierpienia prowadzą. Tak u nas pod tym względem jest."

"Iti kho, kālāmā, yaṃ taṃ avocumhā  – 'Etha tumhe, kālāmā, mā anussavena, mā paramparāya, mā itikirāya, mā piṭakasampadānena, mā takkahetu, mā nayahetu, mā ākāraparivitakkena, mā diṭṭhinijjhānakkhantiyā, mā bhabbarūpatāya, mā samaṇo no garūti. Yadā tumhe kālāmā attanāva jāneyyātha – 'ime dhammā akusalā, ime dhammā sāvajjā, ime dhammā viññugarahitā, ime dhammā samattā samādinnā ahitāya dukkhāya saṃvattantīti, atha tumhe, kālāmā, pajaheyyāthā'ti.

"Tak więc, Kalamowie, oto co powiedzieliśmy - 'Przyjdźcie wy, Kalamowie, nie za pogłoską, nie za tradycją, nie za usłyszanym, nie za dostarczonym w koszach, nie za rozumowaniem, nie za wnioskowaniem, nie za rozważaniem warunków, nie za lubowaniem się w rozważaniach, nie za pozornymi możliwościami, nie za (poglądem) 'mnich jest naszym nauczycielem'. Kiedy wy, Kalamowie, sami poznalibyście - 'Te rzeczy są złe, te rzeczy są hańbiące, te rzeczy są odrzucone przez mędrców, te rzeczy w całości podjęte do szkody i cierpienia prowadzą,' wtedy wy, Kalamowie, powinniście (je) porzucić.'

Iti yaṃ taṃ vuttaṃ, idametaṃ paṭicca vuttaṃ. Etha tumhe, kālāmā, mā anussavena, mā paramparāya, mā itikirāya, mā piṭakasampadānena, mā takkahetu, mā nayahetu, mā ākāraparivitakkena, mā diṭṭhinijjhānakkhantiyā, mā bhabbarūpatāya, mā samaṇo no garūti. Yadā tumhe, kālāmā, attanāva jāneyyātha – 'ime dhammā kusalā, ime dhammā anavajjā, ime dhammā viññuppasatthā, ime dhammā samattā samādinnā hitāya sukhāya saṃvattantī'ti, atha tumhe, kālāmā, upasampajja vihareyyātha."

Tak więc, oto co jest powiedziane, na podstawie tego, co było (wcześniej) powiedziane. Przyjdźcie wy, Kalamowie, nie za pogłoską, nie za tradycją, nie za usłyszanym, nie za dostarczonym w koszach, nie za rozumowaniem, nie za wnioskowaniem, nie za rozważaniem warunków, nie za lubowaniem się w rozważaniach, nie za pozornymi możliwościami, nie za (poglądem) 'mnich jest naszym nauczycielem'. Kiedy wy, Kalamowie, sami poznalibyście - 'Te rzeczy są dobre, te rzeczy nie są hańbiące, te rzeczy są zachwalane przez mędrców, te rzeczy w całości podjęte do korzyści i szczęścia prowadzą,' wtedy wy, Kalamowie, powinniście (je) przestrzegać."

"Taṃ kiṃ maññatha, kālāmā, alobho purisassa ajjhattaṃ uppajjamāno uppajjati hitāya vā ahitāya vā"ti?
‘Hitāya, bhante".

"Co o tym myślicie, Kalamowie, brak chciwości pojawiający się w człowieku pojawia się dla korzyści czy dla szkody?"
"Dla korzyści, Panie."
 
"Aluddho panāyaṃ, kālāmā, purisapuggalo lobhena anabhibhūto apariyādinnacitto neva pāṇaṃ hanati, na adinnaṃ ādiyati, na paradāraṃ gacchati, na musā bhaṇati, na parampi tathattāya samādapeti, yaṃ sa hoti dīgharattaṃ hitāya sukhāyā"ti.
"Evaṃ, bhante".

"Co więcej, pozbawiona chciwości, Kalamowie, osoba ludzka niepokonana przez chciwość, z niepokonanym umysłem właśnie żywych istot nie zabija, nie bierze tego, co nie jest dane, do cudzej żony nie chodzi, kłamstw nie mówi, także drugiego do stania się takim samym nie podżega. (Czy) ona jest tym, kto na długi czas do korzyści i szczęścia (prowadzi)?"
"Tak, Panie."
 
"Taṃ kiṃ maññatha, kālāmā, adoso purisassa ajjhattaṃ uppajjamāno uppajjati…pe… amoho purisassa ajjhattaṃ uppajjamāno uppajjati…pe… hitāya sukhāyā"ti.
"Evaṃ bhante".
 
"Co o tym myślicie, Kalamowie, brak gniewu pojawiający się w człowieku pojawia się ...etc... brak niewiedzy pojawiający się w człowieku pojawia się ...etc... do korzyści i szczęścia (prowadzi)?"
"Tak, Panie."
 
"Taṃ kiṃ maññatha, kālāmā, ime dhammā kusalā vā akusalā vā"ti?
"Kusalā, bhante".
"Sāvajjā vā anavajjā vā"ti?
"Anavajjā, bhante".
"Viññugarahitā vā viññuppasatthā vā"ti?
"Viññuppasatthā, bhante".

"Co o tym myślicie, Kalamowie, te rzeczy są dobre czy złe?"
"Dobre, Panie."
"Hańbiące czy nie hańbiące?"
"Nie hańbiące, Panie."
"Odrzucone przez mędrców czy zachwalane przez mędrców?"
"Zachwalane przez mędrców, Panie."
 
"Samattā samādinnā hitāya sukhāya saṃvattanti, no vā? Kathaṃ vā ettha hotī"ti?
"Samattā, bhante, samādinnā hitāya sukhāya saṃvattanti. Evaṃ no ettha hotī"ti.
 
"W całości podjęte do korzyści i szczęścia prowadzą, czy nie? Albo jak pod tym względem jest?"
"W całości, Panie, podjęte do korzyści i szczęścia prowadzą. Tak u nas pod tym względem jest."

"Iti kho, kālāmā, yaṃ taṃ avocumhā – 'Etha tumhe, kālāmā, mā anussavena, mā paramparāya, mā itikirāya, mā piṭakasampadānena, mā takkahetu, mā nayahetu, mā ākāraparivitakkena, mā diṭṭhinijjhānakkhantiyā, mā bhabbarūpatāya, mā samaṇo no garūti. Yadā tumhe, kālāmā, attanāva jāneyyātha – 'ime dhammā kusalā, ime dhammā anavajjā, ime dhammā viññuppasatthā, ime dhammā samattā samādinnā hitāya sukhāya saṃvattantīti, atha tumhe, kālāmā, upasampajja vihareyyāthā'ti.
Iti yaṃ taṃ vuttaṃ idametaṃ paṭicca vuttaṃ."
 
"Tak więc, Kalamowie, oto co powiedzieliśmy - Przyjdźcie wy, Kalamowie, nie za pogłoską, nie za tradycją, nie za usłyszanym, nie za dostarczonym w koszach, nie za rozumowaniem, nie za wnioskowaniem, nie za rozważaniem warunków, nie za lubowaniem się w rozważaniach, nie za pozornymi możliwościami, nie za (poglądem) 'mnich jest naszym nauczycielem'. Kiedy wy, Kalamowie, sami poznalibyście - 'Te rzeczy są dobre, te rzeczy nie są hańbiące, te rzeczy są zachwalane przez mędrców, te rzeczy w całości podjęte do korzyści i szczęścia prowadzą,' wtedy wy, Kalamowie, powinniście (je) przestrzegać. Tak więc, oto co było powiedziane, na podstawie tego, co było (wcześniej) powiedziane."

"Sa kho so , kālāmā, ariyasāvako evaṃ vigatābhijjho vigatabyāpādo asammūḷho sampajāno patissato mettāsahagatena cetasā ekaṃ disaṃ pharitvā viharati, tathā dutiyaṃ, tathā tatiyaṃ, tathā catutthaṃ, iti uddhamadho tiriyaṃ sabbadhi sabbattatāya sabbāvantaṃ lokaṃ mettāsahagatena cetasā vipulena mahaggatena appamāṇena averena abyāpajjhena pharitvā viharati. Karuṇāsahagatena cetasā…pe… muditāsahagatena cetasā…pe… upekkhāsahagatena cetasā ekaṃ disaṃ pharitvā viharati, tathā dutiyaṃ, tathā tatiyaṃ, tathā catutthaṃ, iti uddhamadho tiriyaṃ sabbadhi sabbattatāya sabbāvantaṃ lokaṃ upekkhāsahagatena cetasā vipulena mahaggatena appamāṇena averena abyāpajjhena pharitvā viharati.  
 
"To jest on, Kalamowie, szlachetny uczeń tak pozbawiony chciwości, pozbawiony wrogości, pozbawiony złudzeń, rozważny, uważny, który umysłem obdarzonym życzliwością jeden kierunek wypełniwszy żyje, tak samo drugi, tak samo trzeci, tak samo czwarty. Tak więc we wszystkich kierunkach, przez identyfikację wszystkich istot z sobą, cały świat umysłem obdarzonym życzliwością, obfitą, wielką, bezgraniczną życzliwością i brakiem wrogości wypełniwszy żyje. Umysłem obdarzonym współczuciem ...etc... umysłem obdarzonym serdecznością ...etc... umysłem obdarzonym bezstronnością jeden kierunek wypełniwszy żyje, tak samo drugi, tak samo trzeci, tak samo czwarty. Tak więc we wszystkich kierunkach, przez identyfikację wszystkich istot z sobą, cały świat umysłem obdarzonym życzliwością, obfitą, wielką, bezgraniczną życzliwością i brakiem wrogości wypełniwszy żyje.

Sa kho so, kālāmā, ariyasāvako evaṃ averacitto evaṃ abyāpajjhacitto evaṃ asaṃkiliṭṭhacitto evaṃ visuddhacitto. Tassa diṭṭheva dhamme cattāro assāsā adhigatā honti.

To jest on, Kalamowie, szlachetny uczeń o tak przyjaznym umyśle, o tak życzliwym umyśle, o tak niezabrudzonym umyśle, o tak czystym umyśle. Dlatego w tym świecie cztery pocieszenia są otrzymane.
 
'Sace kho pana atthi paro loko, atthi sukatadukkaṭānaṃ kammānaṃ phalaṃ vipāko, athāhaṃ  kāyassa bhedā paraṃ maraṇā sugatiṃ saggaṃ lokaṃ upapajjissāmī'ti, ayamassa paṭhamo assāso adhigato hoti.

'Ale jeśli jest inny świat, jest dobrych i złych czynów owoc, rezultat, wtedy ja po rozpadzie ciała po śmierci w dobrym niebiańskim świecie odrodzę się'. To jest pierwsze pocieszenie, które jest otrzymane.
 
'Sace kho pana natthi paro loko, natthi sukatadukkaṭānaṃ kammānaṃ phalaṃ vipāko, athāhaṃ diṭṭheva dhamme averaṃ abyāpajjhaṃ anīghaṃ sukhiṃ attānaṃ pariharāmī'ti, ayamassa dutiyo assāso adhigato hoti.

'Ale jeśli nie ma innego świata, nie ma dobrych i złych czynów owocu, rezultatu, wtedy ja w tym świecie w przyjaźni, życzliwości, wolności od zmartwień, w szczęściu sam troszczę się o siebie'. To jest drugie pocieszenie, które jest otrzymane.
 
'Sace kho pana karoto karīyati pāpaṃ, na kho panāhaṃ kassaci pāpaṃ cetemi. Akarontaṃ kho pana maṃ pāpakammaṃ kuto dukkhaṃ phusissatī'ti, ayamassa tatiyo assāso adhigato hoti.

'Ale jeśli przez sprawcę zostało popełnione zło, wówczas ja nie rozważam czyjegoś zła. Nie zrobione przeze mnie zło - skąd cierpienie, które (mnie) dotknie. To jest trzecie pocieszenie, które jest otrzymane.
 
'Sace kho pana karoto na karīyati pāpaṃ, athāhaṃ ubhayeneva visuddhaṃ attānaṃ samanupassāmī'ti, ayamassa catuttho assāso adhigato hoti.

'Ale jeśli przez sprawcę nie zostało popełnione zło, wtedy ja w obu przypadkach czystym będę siebie postrzegał'. To jest czwarte pocieszenie, które jest otrzymane.

Sa kho so, kālāmā, ariyasāvako evaṃ averacitto evaṃ abyāpajjhacitto evaṃ asaṃkiliṭṭhacitto evaṃ visuddhacitto. Tassa diṭṭheva dhamme ime cattāro assāsā adhigatā hontī"ti.

To jest on, Kalamowie, szlachetny uczeń o tak przyjaznym umyśle, o tak życzliwym umyśle, o tak niezabrudzonym umyśle, o tak czystym umyśle. Dlatego w tym świecie cztery pocieszenia są otrzymane."
 
"Evametaṃ, bhagavā, evametaṃ, sugata! Sa kho so, bhante, ariyasāvako evaṃ averacitto evaṃ abyāpajjhacitto evaṃ asaṃkiliṭṭhacitto evaṃ visuddhacitto. Tassa diṭṭheva dhamme cattāro assāsā adhigatā honti. 
 
"Tak to jest Błogosławiony, tak to jest Sugato! To jest on, Panie, szlachetny uczeń o tak przyjaznym umyśle, o tak życzliwym umyśle, o tak niezabrudzonym umyśle, o tak czystym umyśle. Dlatego w tym świecie cztery pocieszenia są otrzymane.

‘Sace kho pana atthi paro loko, atthi sukatadukkaṭānaṃ kammānaṃ phalaṃ vipāko, athāhaṃ kāyassa bhedā paraṃ maraṇā sugatiṃ saggaṃ lokaṃ upapajjissāmī'ti, ayamassa paṭhamo assāso adhigato hoti.

'Ale jeśli jest inny świat, jest dobrych i złych czynów owoc, rezultat, wtedy ja po rozpadzie ciała po śmierci w dobrym niebiańskim świecie odrodzę się'. To jest pierwsze pocieszenie, które jest otrzymane.
 
'Sace kho pana natthi paro loko, natthi sukatadukkaṭānaṃ kammānaṃ phalaṃ vipāko, athāhaṃ diṭṭheva dhamme averaṃ abyāpajjhaṃ anīghaṃ sukhiṃ attānaṃ pariharāmī'ti, ayamassa dutiyo assāso adhigato hoti.

'Ale jeśli nie ma innego świata, nie ma dobrych i złych czynów owocu, rezultatu, wtedy ja w tym świecie w przyjaźni, życzliwości, wolności od zmartwień, w szczęściu sam troszczę się o siebie'. To jest drugie pocieszenie, które jest otrzymane.
 
'Sace kho pana karoto karīyati pāpaṃ, na kho panāhaṃ – kassaci pāpaṃ cetemi, akarontaṃ kho pana maṃ pāpakammaṃ kuto dukkhaṃ phusissatī'ti, ayamassa tatiyo assāso adhigato hoti.

'Ale jeśli przez sprawcę zostało popełnione zło, a ja nie rozważam czyjegoś zła. Nie zrobione przeze mnie zło - skąd cierpienie, które (mnie) dotknie. To jest trzecie pocieszenie, które jest otrzymane.
 
'Sace kho pana karoto na karīyati pāpaṃ, athāhaṃ ubhayeneva visuddhaṃ attānaṃ samanupassāmī'ti, ayamassa catuttho assāso adhigato hoti.

'Ale jeśli przez sprawcę nie zostało popełnione zło, wtedy ja w obu przypadkach czystym będę siebie postrzegał'. To jest czwarte pocieszenie, które jest otrzymane.
 
Sa kho so, bhante, ariyasāvako evaṃ averacitto evaṃ abyāpajjhacitto evaṃ asaṃkiliṭṭhacitto evaṃ visuddhacitto. Tassa diṭṭheva dhamme ime cattāro assāsā adhigatā honti.

To jest on, Panie, szlachetny uczeń o tak przyjaznym umyśle, o tak życzliwym umyśle, o tak niezabrudzonym umyśle, o tak czystym umyśle. Dlatego w tym świecie cztery pocieszenia są otrzymane.

Abhikkantaṃ, bhante…pe… ete mayaṃ, bhante, bhagavantaṃ saraṇaṃ gacchāma dhammañca bhikkhusaṅghañca. Upāsake no, bhante, bhagavā dhāretu ajjatagge pāṇupete saraṇaṃ gate"ti.

Pañcamaṃ.

Doskonale, Panie ...etc... Oto my, Panie, do Błogosławionego po schronienie idziemy, i do Dhammy, i do zgromadzenia mnichów. Niech nas wyznawców, Panie, Błogosławiony pamięta jako tych, którzy od tego dnia obdarzeni są życiem, którzy poszli po schronienie."

Piąta [sutta z rozdziału Mahāvaggo].

* W świętych księgach.
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz