sobota, 26 października 2013

Pełne zrozumienie złudzenia

Ekakanipāto, Mohapariññāsuttaṃ (KN 4.11) - Księga jedynek, Sutta o pełnym zrozumieniu złudzenia
  
Vuttañhetaṃ bhagavatā, vuttamarahatāti me sutaṃ –
  
"Mohaṃ, bhikkhave, anabhijānaṃ aparijānaṃ tattha cittaṃ avirājayaṃ appajahaṃ abhabbo dukkhakkhayāya. Mohañca kho, bhikkhave, abhijānaṃ parijānaṃ tattha cittaṃ virājayaṃ pajahaṃ bhabbo dukkhakkhayāyā"ti. Etamatthaṃ bhagavā avoca. Tatthetaṃ iti vuccati –
  
"Yena mohena mūḷhāse, sattā gacchanti duggatiṃ,
Taṃ mohaṃ sammadaññāya, pajahanti vipassino,
Pahāya na punāyanti, imaṃ lokaṃ kudācana"nti.
  
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. 

Paṭhamaṃ.

Powiedziane to było przez Błogosławionego, powiedziane to było przez arhata, tak słyszałem:

"(Gdy) złudzenie, mnisi, jest nierozpoznane, w pełni nieznane, wtedy umysł nierozjaśniony, nie oderwany (od złudzenia), nie jest zdolny do wygaszenia cierpienia. (Gdy) złudzenie zaś, mnisi, jest rozpoznane, w pełni znane, wtedy umysł rozjaśniony, oderwany (od złudzenia), zdolny jest do wygaszenia cierpienia."

To znaczenie Błogosławiony powiedział. Teraz tak to mówi się:

"Jakim złudzeniem byłyby zamroczone istoty, które udają się do nędznej egzystencji,
Takie złudzenie doskonale zrozumiawszy jasno widzący porzucają,
Porzuciwszy nie powracają nigdy do tego świata."

To jest znaczenie tego, co powiedział Błogosławiony, tak słyszałem.

Pierwsza [sutta z rozdziału Dutiyavaggo].
  

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz