wtorek, 12 listopada 2013

Uczeń - druga mowa

Ekakanipāto, Dutiyasekhasuttaṃ (KN 4.17) - Księga jedynek, Druga sutta o uczniu

Vuttañhetaṃ bhagavatā, vuttamarahatāti me sutaṃ –
  
"Sekhassa, bhikkhave, bhikkhuno appattamānasassa anuttaraṃ yogakkhemaṃ patthayamānassa viharato bāhiraṃ aṅganti karitvā nāññaṃ ekaṅgampi samanupassāmi yaṃ evaṃ bahūpakāraṃ yathayidaṃ, bhikkhave, kalyāṇamittatā. Kalyāṇamitto, bhikkhave, bhikkhu akusalaṃ pajahati, kusalaṃ bhāvetī"ti. 

Etamatthaṃ bhagavā avoca. Tatthetaṃ iti vuccati –
 
"Kalyāṇamitto yo bhikkhu, sappatisso sagāravo,
Karaṃ mittānaṃ vacanaṃ, sampajāno patissato,
Pāpuṇe anupubbena, sabbasaṃyojanakkhaya"nti.
 
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. 

Sattamaṃ.

Powiedziane to było przez Błogosławionego, powiedziane to było przez arhata, tak słyszałem:

"U ucznia, mnisi, mnicha, który żyjąc niewiele swoim umysłem (osiągnął) dążąc do ostatecznego wyzwolenia od przywiązań, zewnętrzne czynniki zbadawszy, żadnego innego czynnika nie widzę, jak ta, mnisi, szczera przyjaźń. Szczerą przyjaźnią, mnisi, mnich zło usuwa, dobro rozwija."
 
To znaczenie Błogosławiony powiedział. Teraz tak to mówi się:

"Ze szczerą przyjaźnią ten mnich, posłuszny, pełen szacunku,
Postępując zgodnie ze słowami przyjaciół, myślący, uważny,
Powinien osiągnąć stopniowo wszystkich więzów zniszczenie."

To jest znaczenie tego, co powiedział Błogosławiony, tak słyszałem.

Siódma [sutta z rozdziału Dutiyavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz