niedziela, 3 listopada 2013

Pustelnik Bahiya

Bāhiyasuttaṃ (KN 3.10) - Sutta o Bahiyi

Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bāhiyo dārucīriyo suppārake paṭivasati samuddatīre sakkato garukato mānito pūjito apacito lābhī cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārānaṃ. Atha kho bāhiyassa dārucīriyassa rahogatassa paṭisallīnassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi – "ye kho keci loke arahanto vā arahattamaggaṃ vā samāpannā, ahaṃ tesaṃ aññataro"ti.

Tak słyszałem. Pewnego razu Błogosławiony w Savatthi przebywał, w gaju Jety, w ogrodzie Anathapindiki. W tym czasie Bahiya, odziany w korę, mieszkał w Suparaka na brzegu morza, czczony, poważany, szanowany, uhonorowany, ceniony, który otrzymywał szaty, jedzenie, miejsce do spania, dla pomocy chorym leki i niezbędne rzeczy. Wtedy u Bahiyi, odzianego w korę, który udał się w odludne miejsce, który był w odosobnieniu, taka w umyśle refleksja pojawiła się: "Ci, którzy w jakimś świecie są arhatami albo tymi, którzy na ścieżkę do stanu arhata weszli - ja jestem jednym z nich."
 
Atha kho bāhiyassa dārucīriyassa purāṇasālohitā devatā anukampikā atthakāmā bāhiyassa dārucīriyassa cetasā cetoparivitakkamaññāya yena bāhiyo dārucīriyo tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bāhiyaṃ dārucīriyaṃ etadavoca – 
"Neva kho tvaṃ, bāhiya, arahā, nāpi arahattamaggaṃ vā samāpanno. Sāpi te paṭipadā natthi yāya tvaṃ arahā vā assa arahattamaggaṃ vā samāpanno"ti.

Wtedy z Bahiyą, odzianym w korę, bóstwo więzami krwi związane, współczujące, życzliwe, Bahiyi, odzianego w korę, umysłową refleksję umysłem (swoim) poznawszy, do Bahiyi, odzianego w korę, zbliżyło się, zbliżywszy się, do Bahiyi, odzianego w korę, powiedziało to:
"Nie jesteś ty, Bahiyo, arhatem, ani nawet nie jesteś tym, który wszedł na ścieżkę do stanu arhata. Także ta twoja ścieżka nie jest tą, dzięki której arhatem stałbyś się albo tym, który wszedł na ścieżkę do stanu arhata."
 
"Atha ke carahi sadevake loke arahanto vā arahattamaggaṃ vā samāpanno"ti? 
"Atthi, bāhiya, uttaresu janapadesu sāvatthi nāma nagaraṃ. Tattha so bhagavā etarahi viharati arahaṃ sammāsambuddho. So hi, bāhiya, bhagavā arahā ceva arahattāya ca dhammaṃ desetī"ti.

"Więc kim są teraz na świecie z bogami ci, którzy są arhatami albo tymi, którzy na ścieżkę do stanu arhata weszli?"
"Jest, Bahiyo, w północnych prowincjach miasto o nazwie Savatthi. Tam ten Błogosławiony obecnie przebywa, arhat w pełni przebudzony. Ten, Bahiyo, Błogosławiony arhat zatem właśnie Dhammę stanu arhata głosi."
 
Atha kho bāhiyo dārucīriyo tāya devatāya saṃvejito tāvadeva suppārakamhā pakkāmi. Sabbattha ekarattiparivāsena yena sāvatthi jetavanaṃ anāthapiṇḍikassa ārāmo tenupasaṅkami. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū abbhokāse caṅkamanti. Atha kho bāhiyo dārucīriyo yena te bhikkhū tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā te bhikkhū etadavoca – 
"Kahaṃ nu kho, bhante, etarahi bhagavā viharati arahaṃ sammāsambuddho? Dassanakāmamhā mayaṃ taṃ bhagavantaṃ arahantaṃ sammāsambuddha"nti.
"Antaragharaṃ paviṭṭho kho, bāhiya, bhagavā piṇḍāyā"ti.

Wtedy Bahiya, odziany w korę, przez to bóstwo zachęcony natychmiast z Suparaki wyruszył. Wszędzie zatrzymując się na jedną noc do Savatthi, do gaju Jety, do ogrodu Anathapindiki zbliżył się. W tym czasie liczni mnisi po otwartej przestrzeni w górę i w dół spacerowali. Wtedy Bahiya, odziany w korę, do tych mnichów zbliżył się, zbliżywszy się do tych mnichów powiedział to:
"Gdzie, Panowie, teraz przebywa Błogosławiony, arhat w pełni przebudzony? Celem zobaczenia tego Błogosławionego, my przyszliśmy, arhata w pełni przebudzonego."
"Między domy poszedł, Bahiyo, Błogosławiony, po jałmużnę."

Atha kho bāhiyo dārucīriyo taramānarūpo jetavanā nikkhamitvā sāvatthiṃ pavisitvā addasa bhagavantaṃ sāvatthiyaṃ piṇḍāya carantaṃ pāsādikaṃ pasādanīyaṃ santindriyaṃ santamānasaṃ uttamadamathasamathamanuppattaṃ dantaṃ guttaṃ yatindriyaṃ nāgaṃ. Disvāna yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavato pāde sirasā nipatitvā bhagavantaṃ etadavoca – "desetu me, bhante bhagavā, dhammaṃ, desetu, sugato, dhammaṃ, yaṃ mamassa dīgharattaṃ hitāya sukhāyā"ti. 
Evaṃ vutte, bhagavā bāhiyaṃ dārucīriyaṃ etadavoca – "akālo kho tāva, bāhiya, antaragharaṃ paviṭṭhamhā piṇḍāyā"ti.

Wtedy Bahiya, odziany w korę, w pośpiechu z gaju Jety wyszedłszy, do Savatthi wszedłszy, zobaczył Błogosławionego w Savatthi za jałmużną chodzącego, ujmującego, w szczęśliwym stanie, o dobrych manierach, o spokojnym umyśle, który osiągnął najwyższą powściągliwość i spokój, szlachetnego człowieka o kontrolowanych, strzeżonych, sprawdzonych manierach. Zobaczywszy do tego Błogosławionego zbliżył się, zbliżywszy się stopy Błogosławionego głową dotknąwszy, do Błogosławionego powiedział to: "Wygłoś do mnie, Panie, Błogosławiony, Dhammę, wygłoś, Sugato, Dhammę, która dla mojej korzyści i szczęścia będzie przez długi czas."
Kiedy tak było powiedziane, Błogosławiony do Bahiyi, odzianego w korę, powiedział to: "To jest niewłaściwe, ponieważ, Bahiyo, między domy weszliśmy po jałmużnę."
 
Dutiyampi kho bāhiyo dārucīriyo bhagavantaṃ etadavoca – "dujjānaṃ kho panetaṃ, bhante, bhagavato vā jīvitantarāyānaṃ, mayhaṃ vā jīvitantarāyānaṃ. Desetu me, bhante bhagavā, dhammaṃ, desetu, sugato, dhammaṃ, yaṃ mamassa dīgharattaṃ hitāya sukhāyā"ti. 
Dutiyampi kho bhagavā bāhiyaṃ dārucīriyaṃ etadavoca – "akālo kho tāva, bāhiya, antaragharaṃ paviṭṭhamhā piṇḍāyā"ti.

Po raz drugi Bahiya, odziany w korę, do Błogosławionego powiedział to: "Trudno jest poznać, Panie, zagrożenia dla życia Błogosławionego albo zagrożenia dla mojego życia. Wygłoś do mnie, Panie, Błogosławiony, Dhammę, wygłoś, Sugato, Dhammę, która dla mojej korzyści i szczęścia będzie przez długi czas."
Po raz drugi Błogosławiony do Bahiyi, odzianego w korę, powiedział to: "To jest niewłaściwe, ponieważ, Bahiyo, między domy weszliśmy po jałmużnę."
 
Tatiyampi kho bāhiyo dārucīriyo bhagavantaṃ etadavoca – "dujjānaṃ kho panetaṃ, bhante, bhagavato vā jīvitantarāyānaṃ, mayhaṃ vā jīvitantarāyānaṃ. Desetu me bhante bhagavā, dhammaṃ; desetu, sugato, dhammaṃ, yaṃ mamassa dīgharattaṃ hitāya sukhāyā"ti.

Po raz trzeci Bahiya, odziany w korę, do Błogosławionego powiedział to: "Trudno jest poznać, Panie, zagrożenia dla życia Błogosławionego albo zagrożenia dla mojego życia. Wygłoś do mnie, Panie, Błogosławiony, Dhammę, wygłoś, Sugato, Dhammę, która dla mojej korzyści i szczęścia będzie przez długi czas."
 
"Tasmātiha te, bāhiya, evaṃ sikkhitabbaṃ – 'diṭṭhe diṭṭhamattaṃ bhavissati, sute sutamattaṃ bhavissati, mute mutamattaṃ bhavissati, viññāte viññātamattaṃ bhavissatī'ti. Evañhi te, bāhiya, sikkhitabbaṃ. Yato kho te, bāhiya, diṭṭhe diṭṭhamattaṃ bhavissati, sute sutamattaṃ bhavissati, mute mutamattaṃ bhavissati, viññāte viññātamattaṃ bhavissati, tato tvaṃ, bāhiya, na tena, yato tvaṃ, bāhiya, na tena, tato tvaṃ, bāhiya, na tattha, yato tvaṃ, bāhiya, na tattha, tato tvaṃ, bāhiya, nevidha na huraṃ na ubhayamantarena. Esevanto dukkhassā"ti.

"Dlatego przez ciebie tutaj, Bahiyo, tak powinno być praktykowane: 'W tym, co jest widziane będzie to, co jest widziane. W tym, co jest słyszane, będzie to, co jest słyszane. W tym, co jest postrzegane (językiem, nosem i ciałem), będzie to, co jest postrzegane. W tym, co jest rozpoznane (umysłem), będzie to, co jest rozpoznane.' Tak rzeczywiście przez ciebie, Bahiyo, powinno być praktykowane. Ponieważ dla ciebie, Bahiyo, w tym, co jest widziane będzie to, co jest widziane, w tym, co jest słyszane, będzie to, co jest słyszane, w tym, co jest postrzegane, będzie to, co jest postrzegane, w tym, co jest rozpoznane, będzie to, co jest rozpoznane, dlatego ty, Bahiyo, nie (będziesz) z tym. Ponieważ ty, Bahiyo, nie (będziesz) z tym, dlatego ty, Bahiyo, nie (będziesz) tam. Ponieważ ty, Bahiyo, nie (będziesz) tam, dlatego ty, Bahiyo, nie (będziesz) tutaj, nie (będziesz) tam, nie (będziesz) pomiędzy (tymi) dwoma. To jest kres cierpienia."

Atha kho bāhiyassa dārucīriyassa bhagavato imāya saṃkhittāya dhammadesanāya tāvadeva anupādāya āsavehi cittaṃ vimucci. Atha kho bhagavā bāhiyaṃ dārucīriyaṃ iminā saṃkhittena ovādena ovaditvā pakkāmi. Atha kho acirapakkantassa bhagavato bāhiyaṃ dārucīriyaṃ gāvī taruṇavacchā adhipatitvā jīvitā voropesi.

Wtedy umysł Bahiyi, odzianego w korę, dzięki  temu skróconemu przedstawieniu Dhammy przez Błogosławionego natychmiast przez brak chwytania od skaz uwolnił się. Wtedy Błogosławiony Bahiyę, odzianego w korę,  tym skróconym pouczeniem pouczywszy oddalił się. Wtedy po oddaleniu się Błogosławionego, Bahiję, odzianego w korę, krowa z młodym cielęciem zaatakowawszy życia pozbawiła.
 
Atha kho bhagavā sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto sambahulehi bhikkhūhi saddhiṃ nagaramhā nikkhamitvā addasa bāhiyaṃ dārucīriyaṃ kālaṅkataṃ, disvāna bhikkhū āmantesi – "gaṇhatha, bhikkhave, bāhiyassa dārucīriyassa sarīrakaṃ, mañcakaṃ āropetvā nīharitvā jhāpetha, thūpañcassa karotha. Sabrahmacārī vo, bhikkhave, kālaṅkato"ti.

Wtedy Błogosławiony po Savatthi za jałmużną chodził, po południu ze zbierania jałmużny wracając z licznymi mnichami z miasta wyszedłszy zobaczył Bahiyę, odzianego w korę, martwego, zobaczywszy do mnichów zwrócił się: "Weźcie, mnisi, Bahiyi, odzianego w korę, ciało, na marach położywszy, zabrawszy spalcie i stupę dla niego zbudujcie. Wasz przyjaciel mnich, mnisi, jest martwy."
 
"Evaṃ, bhante"ti kho te bhikkhū bhagavato paṭissutvā bāhiyassa dārucīriyassa sarīrakaṃ mañcakaṃ āropetvā nīharitvā jhāpetvā thūpañcassa katvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu, upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Ekamantaṃ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṃ etadavocuṃ – "daḍḍhaṃ, bhante, bāhiyassa dārucīriyassa sarīraṃ, thūpo cassa kato. Tassa kā gati, ko abhisamparāyo"ti? 
"Paṇḍito, bhikkhave, bāhiyo dārucīriyo paccapādi dhammassānudhammaṃ, na ca maṃ dhammādhikaraṇaṃ vihesesi. Parinibbuto, bhikkhave, bāhiyo dārucīriyo"ti.

"Tak, Panie", tamci mnisi z Błogosławionym zgodziwszy się, Bahiyi, odzianego w korę, ciało, na marach położywszy, zabrawszy, spaliwszy i stupę dla niego zbudowawszy, do Błogosławionego zbliżyli się, zbliżywszy się, Błogosławionego pozdrowiwszy, z boku usiedli. Tamci mnisi, którzy z boku usiedli, do Błogosławionego powiedzieli to: "Spalone jest, Panie, Bahiyi, odzianego w korę, ciało i stupa dla niego jest zbudowana. Jakie jest jego przeznaczenie, jaka jest przyszła egzystencja?"
"Mędrzec, mnisi, Bahiya, odziany w korę, praktykował Dhammę w zgodności z Dhammą, ze względu na Dhammę nie sprawiał mi kłopotów. Tym, który osiągnął parinibbanę, mnisi, jest Bahiya, odziany w korę."
  
Atha kho bhagavā etamatthaṃ viditvā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ udānaṃ udānesi –
 
"Yattha āpo ca pathavī, tejo vāyo na gādhati,
Na tattha sukkā jotanti, ādicco nappakāsati,
Na tattha candimā bhāti, tamo tattha na vijjati.
Yadā ca attanāvedi, muni monena brāhmaṇo,
Atha rūpā arūpā ca, sukhadukkhā pamuccatī"ti.

Dasamaṃ. (Ayampi udāno vutto bhagavatā iti me sutanti.)

Wtedy Błogosławiony znaczenie tego zrozumiawszy, w tym czasie tę emocjonalną wypowiedź wygłosił:

"Gdzie woda i ziemia, ogień, powietrze nie ma punktu oparcia,
Tam gwiazdy nie świecą, nie ma ani trochę słońca,
Tam księżyc nie świeci, ciemność tam nie istnieje.
Kiedy zaś sam siebie poznał mędrzec mądrością, bramin,
Wtedy od form i braku form, od szczęścia i cierpienia jest wolny."

Dziesiąta [sutta z rozdziału Bodhivaggo]. (Ta emocjonalna wypowiedź wypowiedziana przez Błogosławionego, tak przeze mnie była usłyszana.)
 
Bodhivaggo paṭhamo niṭṭhito.
 
Tassuddānaṃ
Tayo bodhi ca huṃhuṅko, brāhmaṇo kassapena ca,
Aja saṅgāma jaṭilā, bāhiyenāti te dasāti.
 
Rozdział Bodhivaggo, pierwszy, jest zakończony.

Spis treści:
Trzy o drzewie przebudzenia, zarozumiały, bramin i o Kassapie,
Aja, Sangama, asceci o zmierzwionych włosach, o Bahiyi, te pozycje.
 

1 komentarz:

  1. cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārānaṃ = cīvara + piṇḍapāta + senāsana + gilāna + paccaya + bhesajja + parikkhārānaṃ

    taramānarūpo - dosł. przekraczający formy - nie poradziłem sobie z tym złożeniem, chociaż proste, przetłumaczyłem jako 'w pośpiechu', podobnie jak w http://suttacentral.net/ud1.10/en/

    uttamadamathasamathamanuppattaṃ = uttama + damatha + samathaṃ + anuppattaṃ

    OdpowiedzUsuń