poniedziałek, 30 grudnia 2013

Wielka mowa o wygaśnięciu pragnień

Mahātaṇhāsaṅkhayasuttaṃ (MN 38) - Wielka sutta o wygaśnięciu pragnień
 
Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sātissa nāma bhikkhuno kevaṭṭaputtassa evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ hoti – "tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati anañña"nti.
Assosuṃ kho sambahulā bhikkhū – "sātissa kira nāma bhikkhuno kevaṭṭaputtassa evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – 'tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña'"nti. Atha kho te bhikkhū yena sāti bhikkhu kevaṭṭaputto tenupasaṅkamiṃsu, upasaṅkamitvā sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ etadavocuṃ – "saccaṃ kira te, āvuso sāti, evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – 'tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña'"nti?
"Evaṃ byā kho ahaṃ, āvuso, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña"nti.
Atha kho te bhikkhū sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ etasmā pāpakā diṭṭhigatā vivecetukāmā samanuyuñjanti samanugāhanti samanubhāsanti – "mā evaṃ, āvuso sāti, avaca, mā bhagavantaṃ abbhācikkhi, na hi sādhu bhagavato abbhakkhānaṃ, na hi bhagavā evaṃ vadeyya. Anekapariyāyenāvuso sāti, paṭiccasamuppannaṃ viññāṇaṃ vuttaṃ bhagavatā, aññatra paccayā natthi viññāṇassa sambhavo"ti.
Evampi kho sāti bhikkhu kevaṭṭaputto tehi bhikkhūhi samanuyuñjiyamāno samanugāhiyamāno samanubhāsiyamāno tadeva pāpakaṃ diṭṭhigataṃ thāmasā parāmāsā abhinivissa voharati – "evaṃ byā kho ahaṃ, āvuso, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati anañña"nti.
 
Tak słyszałem. Pewnego razu Błogosławiony w Savatthi przebywał, w gaju Jety, w ogrodzie Anathapindiki. W tym czasie u mnicha imieniem Sati, syna rybaka, taki zły pogląd powstał: "Tak ja Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego."
Wielu mnichów słyszało: "U mnicha imieniem Sati, syna rybaka, taki zły pogląd powstał - 'Tak ja Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego.'" Wtedy tamci mnisi do mnicha Sati, syna rybaka, zbliżyli się, zbliżywszy się do mnicha Sati, syna rybaka, powiedzieli to: "Prawdą jest, jak mówią, że (to jest) twój, przyjacielu Sati, taki zły pogląd, który powstał - 'Tak ja Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego?'"
"Tak rzeczywiście ja, przyjaciele, Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego."
Wtedy tamci mnisi mnicha Sati, syna rybaka, od tego złego poglądu pragnąc odwieść, zadają pytania, pytają o przyczynę, przekonują: "Nie mów tak, przyjacielu Sati, nie pomawiaj Błogosławionego, naprawdę nie jest dobre pomawianie Błogosławionego, naprawdę Błogosławiony tak by nie powiedział. W inny sposób przyjacielu Sati, o uwarunkowanej świadomości było mówione przez Błogosławionego, że gdzie indziej nie ma przyczyny świadomości."
Tak mnich Sati, syn rybaka, przez tych mnichów pytany, pytany o przyczyny, przekonywany, ten właśnie zły pogląd z mocnym przywiązaniem utrzymany wyraża: "Tak rzeczywiście ja Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego." 

Yato kho te bhikkhū nāsakkhiṃsu sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ etasmā pāpakā diṭṭhigatā vivecetuṃ, atha kho te bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu, upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Ekamantaṃ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṃ etadavocuṃ – "Sātissa nāma, bhante, bhikkhuno kevaṭṭaputtassa evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – 'tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña'nti. Assumha kho mayaṃ, bhante, sātissa kira nāma bhikkhuno kevaṭṭaputtassa evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – 'tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña'nti. Atha kho mayaṃ, bhante, yena sāti bhikkhu kevaṭṭaputto tenupasaṅkamimha, upasaṅkamitvā sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ etadavocumha – 'saccaṃ kira te, āvuso sāti, evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – "tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña'"nti? Evaṃ vutte, bhante, sāti bhikkhu kevaṭṭaputto amhe etadavoca – 'evaṃ byā kho ahaṃ, āvuso, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña'nti. Atha kho mayaṃ, bhante, sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ etasmā pāpakā diṭṭhigatā vivecetukāmā samanuyuñjimha samanugāhimha samanubhāsimha – 'mā evaṃ, āvuso sāti, avaca, mā bhagavantaṃ abbhācikkhi, na hi sādhu bhagavato abbhakkhānaṃ, na hi bhagavā evaṃ vadeyya. Anekapariyāyenāvuso sāti, paṭiccasamuppannaṃ viññāṇaṃ vuttaṃ bhagavatā, aññatra paccayā natthi viññāṇassa sambhavo'ti. Evampi kho, bhante, sāti bhikkhu kevaṭṭaputto amhehi samanuyuñjiyamāno samanugāhiyamāno samanubhāsiyamāno tadeva pāpakaṃ diṭṭhigataṃ thāmasā parāmasā abhinivissa voharati – 'evaṃ byā kho ahaṃ, āvuso, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña'nti. Yato kho mayaṃ, bhante, nāsakkhimha sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ etasmā pāpakā diṭṭhigatā vivecetuṃ, atha mayaṃ etamatthaṃ bhagavato ārocemā"ti.

Ponieważ tamci mnisi nie przekonali mnicha Sati, syna rybaka, do uwolnienia się od tego złego poglądu, wtedy tamci mnisi do Błogosławionego zbliżyli się, zbliżywszy się, Błogosławionego pozdrowiwszy, z boku usiedli. Tamci mnisi, którzy z boku usiedli, do Błogosławionego powiedzieli to: "U mnicha imieniem Sati, Panie, syna rybaka, taki zły pogląd powstał: 'Tak ja Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego.' Usłyszeliśmy, Panie, że naprawdę u mnicha imieniem Sati, syna rybaka, taki zły pogląd powstał - 'Tak ja Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego.' Wtedy my, Panie, do mnicha Sati, syna rybaka, zbliżyliśmy się, zbliżywszy się do mnicha Sati, syna rybaka, powiedzieliśmy to: 'Prawdą jest, jak mówią, że (to jest) twój, przyjacielu Sati, taki zły pogląd, który powstał - "Tak ja Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego?'" Kiedy tak było powiedziane, Panie, mnich Sati, syn rybaka, do nas powiedział to: 'Tak rzeczywiście ja, przyjaciele, Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego.' Wtedy my, Panie, mnicha Sati, syna rybaka, od tego złego poglądu pragnąc odwieść, zadawaliśmy pytania, pytaliśmy o przyczynę, przekonywaliśmy: 'Nie mów tak, przyjacielu Sati, nie pomawiaj Błogosławionego, naprawdę nie jest dobre pomawianie Błogosławionego, naprawdę Błogosławiony tak by nie powiedział. W inny sposób przyjacielu Sati, o uwarunkowanej świadomości było mówione przez Błogosławionego, że gdzie indziej nie ma przyczyny świadomości.' Tak, Panie, mnich Sati, syn rybaka, przez nas pytany, pytany o przyczynę, przekonywany, ten właśnie zły pogląd z mocnym przywiązaniem utrzymany wyraża: 'Tak ja Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego.' Ponieważ my, Panie, nie przekonaliśmy mnicha Sati, syna rybaka, do uwolnienia się od tego złego poglądu, dlatego my o tej sprawie Błogosławionego informujemy." 

Atha kho bhagavā aññataraṃ bhikkhuṃ āmantesi – ehi tvaṃ bhikkhu, mama vacanena sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ āmantehi – 'satthā taṃ, āvuso sāti, āmantetī'"ti.
"Evaṃ, bhante"ti kho so bhikkhu bhagavato paṭissutvā yena sāti bhikkhu kevaṭṭaputto tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ etadavoca – "satthā taṃ, āvuso sāti, āmantetī"ti.
"Evamāvuso"ti kho sāti bhikkhu kevaṭṭaputto tassa bhikkhuno paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ bhagavā etadavoca – "saccaṃ kira, te, sāti, evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – 'tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña'"nti?
"Evaṃ byā kho ahaṃ, bhante, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā tadevidaṃ viññāṇaṃ sandhāvati saṃsarati, anañña"nti.
"Katamaṃ taṃ, sāti, viññāṇa"nti?
"Yvāyaṃ, bhante, vado vedeyyo tatra tatra kalyāṇapāpakānaṃ kammānaṃ vipākaṃ paṭisaṃvedetī"ti.
"Kassa nu kho nāma tvaṃ, moghapurisa, mayā evaṃ dhammaṃ desitaṃ ājānāsi? Nanu mayā, moghapurisa, anekapariyāyena paṭiccasamuppannaṃ viññāṇaṃ vuttaṃ, aññatra paccayā natthi viññāṇassa sambhavoti? Atha ca pana tvaṃ, moghapurisa, attanā duggahitena amhe ceva abbhācikkhasi, attānañca khaṇasi, bahuñca apuññaṃ pasavasi. Tañhi te, moghapurisa, bhavissati dīgharattaṃ ahitāya dukkhāyā"ti.

Wtedy Błogosławiony do pewnego mnicha zwrócił się: "Idź ty mnichu, moimi słowami zwróć się do mnicha Sati, syna rybaka - 'Nauczyciel ciebie, przyjacielu Sati, zaprasza.'"
"Tak, Panie", ten mnich odpowiedziawszy Błogosławionemu, do mnicha Sati, syna rybaka, zbliżył się, zbliżywszy się, do mnicha Sati, syna rybaka, powiedział to: "Nauczyciel ciebie, przyjacielu Sati, zaprasza."
"Tak, przyjacielu", mnich Sati, syn rybaka, tamtemu mnichowi odpowiedziawszy, zbliżył się do Błogosławionego, zbliżywszy się, Błogosławionego pozdrowiwszy, z boku usiadł. Do mnicha Sati, syna rybaka, który z boku usiadł, Błogosławiony powiedział to: "Prawdą jest, jak mówią, że (to jest) twój, przyjacielu Sati, taki zły pogląd, który powstał - 'Tak ja Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego?'"
"Tak rzeczywiście ja, Panie, Dhammę głoszoną przez Błogosławionego rozumiem, jak to właśnie, że ta świadomość przechodzi z jednego życia w drugie, wędruje w samsarze, nic innego."
"Jaka to jest, Sati, świadomość?"
"To ona, Panie, mówiąc powiedziałaby, że tu i tam rezultatu dobrych i złych czynów doświadcza."
"Dlaczego naprawdę ty, głupi człowieku, tak przeze mnie głoszoną Dhammę zrozumiałeś? Czy nie przeze mnie, głupi człowieku, w inny sposób o uwarunkowanej świadomości było mówione, że 'gdzie indziej nie ma przyczyny świadomości?' Teraz zaś ty, głupi człowieku, własnym złym zachowaniem nas pomawiasz, sam siebie niszczysz i wiele zła przynosisz. To naprawdę dla ciebie, głupi człowieku, przez długi czas będzie krzywdą i cierpieniem." 

Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi – "taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, api nāyaṃ sāti bhikkhu kevaṭṭaputto usmīkatopi imasmiṃ dhammavinaye"ti? "Kiñhi siyā bhante? No hetaṃ, bhante"ti. Evaṃ vutte, sāti bhikkhu kevaṭṭaputto tuṇhībhūto maṅkubhūto pattakkhandho adhomukho pajjhāyanto appaṭibhāno nisīdi. Atha kho bhagavā sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ tuṇhībhūtaṃ maṅkubhūtaṃ pattakkhandhaṃ adhomukhaṃ pajjhāyantaṃ appaṭibhānaṃ viditvā sātiṃ bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ etadavoca – "paññāyissasi kho tvaṃ, moghapurisa, etena sakena pāpakena diṭṭhigatena. Idhāhaṃ bhikkhū paṭipucchissāmī"ti.
Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi – "tumhepi me, bhikkhave, evaṃ dhammaṃ desitaṃ ājānātha yathāyaṃ sāti bhikkhu kevaṭṭaputto attanā duggahitena amhe ceva abbhācikkhati, attānañca khaṇati, bahuñca apuññaṃ pasavatī"ti?
"No hetaṃ, bhante! Anekapariyāyena hi no, bhante, paṭiccasamuppannaṃ viññāṇaṃ vuttaṃ bhagavatā, aññatra paccayā natthi viññāṇassa sambhavo"ti.
"Sādhu sādhu, bhikkhave! Sādhu kho me tumhe, bhikkhave, evaṃ dhammaṃ desitaṃ ājānātha. Anekapariyāyena hi vo, bhikkhave, paṭiccasamuppannaṃ viññāṇaṃ vuttaṃ mayā, aññatra paccayā natthi viññāṇassa sambhavoti. Atha ca panāyaṃ sāti bhikkhu kevaṭṭaputto attanā duggahitena amhe ceva abbhācikkhati, attānañca khaṇati, bahuñca apuññaṃ pasavati pasavati. Tañhi tassa moghapurisassa bhavissati dīgharattaṃ ahitāya dukkhāya." 

Wtedy Błogosławiony do mnichów zwrócił się: "Co o tym myślicie, mnisi, czy nie jest tak, że mnich Sati, syn rybaka, jest tym, który zapalił się do (zrozumienia) tej Dhammy i Dyscypliny?" "Jak naprawdę mogłoby (tak) być, Panie? Z pewnością nie, Panie." Kiedy tak było powiedziane, mnich Sati, syn rybaka, usiadł milczący, przygnębiony, z opuszczonymi ramionami, ze spuszczoną głową, zamyślony, oszołomiony. Wtedy Błogosławiony mnicha Sati, syna rybaka, zobaczywszy milczącego, przygnębionego, z opuszczonymi ramionami, ze spuszczoną głową, zamyślonego, oszołomionego, do mnicha Sati, syna rybaka, powiedział to: "Będziesz ty znany, głupi człowieku, z tego swojego złego poglądu. Teraz ja będę zadawał pytania mnichom."
Wtedy Błogosławiony do mnichów zwrócił się: "Czy wy także, mnisi, przeze mnie głoszoną Dhammę tak rozumiecie, jak ten mnich Sati, syn rybaka, który własnym złym zachowaniem nas właśnie pomawia, sam siebie niszczy i wiele zła przynosi?"
"Z pewnością nie, Panie! W inny sposób naprawdę do nas, Panie, o uwarunkowanej świadomości było mówione przez Błogosławionego, że gdzie indziej nie ma przyczyny świadomości."
"Dobrze, dobrze, mnisi! Dobrze wy, mnisi, tak przeze mnie głoszoną Dhammę rozumiecie. W inny sposób naprawdę do was, mnisi, o uwarunkowanej świadomości było mówione przeze mnie, że 'gdzie indziej nie ma przyczyny świadomości.' Tym niemniej ten mnich Sati, syn rybaka, własnym złym zachowaniem nas pomawia, sam siebie niszczy i wiele zła przynosi. To naprawdę dla tego głupiego człowieka przez długi czas będzie krzywdą i cierpieniem." 

"Yaṃ yadeva, bhikkhave, paccayaṃ paṭicca uppajjati viññāṇaṃ, tena teneva viññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati. Cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati viññāṇaṃ, cakkhuviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati, sotañca paṭicca sadde ca uppajjati viññāṇaṃ, sotaviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati, ghānañca paṭicca gandhe ca uppajjati viññāṇaṃ, ghānaviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati, jivhañca paṭicca rase ca uppajjati viññāṇaṃ, jivhāviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati, kāyañca paṭicca phoṭṭhabbe ca uppajjati viññāṇaṃ, kāyaviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati, manañca paṭicca dhamme ca uppajjati viññāṇaṃ, manoviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati." 

"To właśnie, mnisi, zależnie od przyczyny rodzi się świadomość, od której (to przyczyny) właśnie definicja świadomości pochodzi. Zależnie od oka i form (widzianych) rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości oka pochodzi. Zależnie od ucha i dźwięków rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości ucha pochodzi. Zależnie od nosa i zapachów rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości nosa pochodzi. Zależnie od języka i smaków rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości języka pochodzi. Zależnie od ciała i tego, co dotykane rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości ciała pochodzi. Zależnie od umysłu i dhamm rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości umysłu pochodzi."

"Seyyathāpi, bhikkhave, yaṃ yadeva paccayaṃ paṭicca aggi jalati tena teneva saṅkhyaṃ gacchati. Kaṭṭhañca paṭicca aggi jalati, kaṭṭhaggitveva saṅkhyaṃ gacchati, sakalikañca paṭicca aggi jalati, sakalikaggitveva saṅkhyaṃ gacchati, tiṇañca paṭicca aggi jalati, tiṇaggitveva saṅkhyaṃ gacchati, gomayañca paṭicca aggi jalati, gomayaggitveva saṅkhyaṃ gacchati, thusañca paṭicca aggi jalati, thusaggitveva saṅkhyaṃ gacchati, saṅkārañca paṭicca aggi jalati, saṅkāraggitveva saṅkhyaṃ gacchati.
Evameva kho, bhikkhave, yaṃ yadeva paccayaṃ paṭicca uppajjati viññāṇaṃ, tena teneva saṅkhyaṃ gacchati. Cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati viññāṇaṃ, cakkhuviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati, sotañca paṭicca sadde ca uppajjati viññāṇaṃ, sotaviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati, ghānañca paṭicca gandhe ca uppajjati viññāṇaṃ, ghāṇaviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati, jivhañca paṭicca rase ca uppajjati viññāṇaṃ, jivhāviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati. Kāyañca paṭicca phoṭṭhabbe ca uppajjati viññāṇaṃ, kāyaviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati. Manañca paṭicca dhamme ca uppajjati viññāṇaṃ, manoviññāṇaṃtveva saṅkhyaṃ gacchati."

"Podobnie jak, mnisi, to właśnie zależnie od przyczyny ogień płonie, od której (to przyczyny) właśnie definicja pochodzi. Zależnie od kłody ogień płonie, (stąd) właśnie definicja ognia z kłody pochodzi. Zależnie od szczapy ogień płonie, (stąd) właśnie definicja ognia ze szczapy pochodzi. Zależnie od trawy ogień płonie, (stąd) właśnie definicja ognia z trawy pochodzi. Zależnie od krowiego łajna ogień płonie, (stąd) właśnie definicja ognia z krowiego łajna pochodzi. Zależnie od plew ogień płonie, (stąd) właśnie definicja ognia z plew pochodzi. Zależnie od śmieci ogień płonie, (stąd) właśnie definicja ognia ze śmieci pochodzi.
Tak więc, mnisi, to właśnie zależnie od przyczyny rodzi się świadomość, od której (to przyczyny) właśnie definicja świadomości pochodzi. Zależnie od oka i form (widzianych) rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości oka pochodzi. Zależnie od ucha i dźwięków rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości ucha pochodzi. Zależnie od nosa i zapachów rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości nosa pochodzi. Zależnie od języka i smaków rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości języka pochodzi. Zależnie od ciała i tego, co dotykane rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości ciała pochodzi. Zależnie od umysłu i dhamm rodzi się świadomość, (stąd) właśnie definicja świadomości umysłu pochodzi."

"Bhūtamidanti, bhikkhave, passathā"ti? "Evaṃ, bhante".
"Tadāhārasambhavanti, bhikkhave, passathā"ti? "Evaṃ, bhante".
"Tadāhāranirodhā yaṃ bhūtaṃ, taṃ nirodhadhammanti, bhikkhave, passathā"ti? "Evaṃ, bhante".
"Bhūtamidaṃ nossūti, bhikkhave, kaṅkhato uppajjati vicikicchā"ti? "Evaṃ, bhante".
"Tadāhārasambhavaṃ nossūti, bhikkhave, kaṅkhato uppajjati vicikicchā"ti? "Evaṃ, bhante".
"Tadāhāranirodhā yaṃ bhūtaṃ, taṃ nirodhadhammaṃ nossūti, bhikkhave, kaṅkhato uppajjati vicikicchā"ti? "Evaṃ, bhante".
"Bhūtamidanti, bhikkhave, yathābhūtaṃ sammappaññāya passato yā vicikicchā sā pahīyatī"ti? "Evaṃ, bhante".
"Tadāhārasambhavanti, bhikkhave, yathābhūtaṃ sammappaññāya passatāe yā vicikicchā sā pahīyatī"ti? "Evaṃ, bhante".
"Tadāhāranirodhā yaṃ bhūtaṃ, taṃ nirodhadhammanti, bhikkhave, yathābhūtaṃ sammappaññāya passatāe yā vicikicchā sā pahīyatī"ti? "Evaṃ, bhante".
"Bhūtamidanti, bhikkhave, itipi vo ettha nibbicikicchā"ti? "Evaṃ, bhante".
"Tadāhārasambhavanti, bhikkhave, itipi vo ettha nibbicikicchā"ti? "Evaṃ, bhante".
"Tadāhāranirodhā yaṃ bhūtaṃ taṃ nirodhadhammanti, bhikkhave, itipi vo ettha nibbicikicchā"ti? "Evaṃ, bhante".
"Bhūtamidanti, bhikkhave, yathābhūtaṃ sammappaññāya sudiṭṭha"nti? "Evaṃ, bhante".
"Tadāhārasambhavanti, bhikkhave, yathābhūtaṃ sammappaññāya sudiṭṭha"nti? "Evaṃ, bhante".
"Tadāhāranirodhā yaṃ bhūtaṃ taṃ nirodhadhammanti, bhikkhave, yathābhūtaṃ sammappaññāya sudiṭṭha"nti? "Evaṃ, bhante".
"Imaṃ ce tumhe, bhikkhave, diṭṭhiṃ evaṃ parisuddhaṃ evaṃ pariyodātaṃ allīyetha kelāyetha dhanāyetha mamāyetha, api nu me tumhe, bhikkhave, kullūpamaṃ dhammaṃ desitaṃ ājāneyyātha nittharaṇatthāya no gahaṇatthāyā"ti? "No hetaṃ, bhante".
"Imaṃ ce tumhe, bhikkhave, diṭṭhiṃ evaṃ parisuddhaṃ evaṃ pariyodātaṃ na allīyetha na kelāyetha na dhanāyetha na mamāyetha, api nu me tumhe, bhikkhave, kullūpamaṃ dhammaṃ desitaṃ ājāneyyātha nittharaṇatthāya no gahaṇatthāyā"ti? "Evaṃ, bhante".

"Czy widzicie, mnisi, 'to istnienie?'" "Tak, Panie."
"Czy widzicie, mnisi, 'ten pokarm jest (jego) początkiem?'" "Tak, Panie."
"Czy widzicie, mnisi, 'przez tego pokarmu zniszczenie, co jest istnieniem, jest to przedmiotem zniszczenia?'" "Tak, Panie."
"'Tego istnienia mogłoby nie być', mnisi, czy u wątpiącego rodzi się wątpliwość?" "Tak, Panie."
"'Tego pokarmu, który jest (jego) początkiem, mogłoby nie być', mnisi, czy u wątpiącego rodzi się wątpliwość?" "Tak, Panie."
"'Tego pokarmu zniszczenia, przez które co jest istnieniem, jest to przedmiotem zniszczenia, mogłoby nie być', mnisi, czy u wątpiącego rodzi się wątpliwość?" "Tak, Panie."
"'To istnienie', mnisi, czy zgodnie z rzeczywistością, z właściwą mądrością widzącego, ta wątpliwość jest porzucona?" "Tak, Panie."
"'Ten pokarm jest (jego) początkiem', mnisi, czy zgodnie z rzeczywistością, z właściwą mądrością widzącego, ta wątpliwość jest porzucona?" "Tak, Panie."
"'Przez tego pokarmu zniszczenie, co jest istnieniem, jest to przedmiotem zniszczenia', mnisi, czy zgodnie z rzeczywistością, z właściwą mądrością widzącego, ta wątpliwość jest porzucona?" "Tak, Panie."
"'To istnienie', mnisi, a więc wy w tej sprawie jesteście pewni?" "Tak, Panie."
"'Ten pokarm jest (jego) początkiem', mnisi, a więc wy w tej sprawie jesteście pewni?" "Tak, Panie."
"'Przez tego pokarmu zniszczenie, co jest istnieniem, jest to przedmiotem zniszczenia', mnisi, a więc wy w tej sprawie jesteście pewni?" "Tak, Panie."
"'To istnienie', mnisi, czy zgodnie z rzeczywistością, z właściwą mądrością jest widziane?" "Tak, Panie."
"'Ten pokarm jest (jego) początkiem', mnisi, czy zgodnie z rzeczywistością, z właściwą mądrością jest widziane?" "Tak, Panie."
"'Przez tego pokarmu zniszczenie, co jest istnieniem, jest to przedmiotem zniszczenia', mnisi, czy zgodnie z rzeczywistością, z właściwą mądrością jest widziane?" "Tak, Panie."
"Jeśli wy, mnisi, gdybyście do tego poglądu tak jasnego, tak czystego, przywiązali się, byli go pewni, uznali go za swoje bogactwo, cenili go, wówczas czy wy, mnisi, przeze mnie głoszoną Dhammę rozpoznalibyście jako tratwę ze względu na przedostanie się (na drugi brzeg), nie ze względu na chwytanie?" "Z pewnością nie, Panie."
"Jeśli wy, mnisi, gdybyście do tego poglądu tak jasnego, tak czystego, nie przywiązali się, nie byli go pewni, nie uznali go za swoje bogactwo, nie cenili go, wówczas czy wy, mnisi, przeze mnie głoszoną Dhammę rozpoznalibyście jako tratwę ze względu na przedostanie się (na drugi brzeg), nie ze względu na chwytanie?" "Tak, Panie."

"Cattārome, bhikkhave, āhārā bhūtānaṃ vā sattānaṃ ṭhitiyā, sambhavesīnaṃ vā anuggahāya. Katame cattāro? Kabaḷīkāro āhāro oḷāriko vā sukhumo vā, phasso dutiyo, manosañcetanā tatiyā, viññāṇaṃ catutthaṃ.
Ime ca, bhikkhave, cattāro āhārā kiṃnidānā kiṃsamudayā kiṃjātikā kiṃpabhavā? Ime cattāro āhārā taṇhānidānā taṇhāsamudayā taṇhājātikā taṇhāpabhavā.
Taṇhā cāyaṃ, bhikkhave, kiṃnidānā kiṃsamudayā kiṃjātikā kiṃpabhavā? Taṇhā vedanānidānā vedanāsamudayā vedanājātikā vedanāpabhavā.
Vedanā cāyaṃ, bhikkhave, kiṃnidānā kiṃsamudayā kiṃjātikā kiṃpabhavā? Vedanā phassanidānā phassasamudayā phassajātikā phassapabhavā.
Phasso cāyaṃ, bhikkhave, kiṃnidāno kiṃsamudayo kiṃjātiko kiṃpabhavo? Phasso saḷāyatananidāno saḷāyatanasamudayo saḷāyatanajātiko saḷāyatanapabhavo.
Saḷāyatanaṃ cidaṃ, bhikkhave, kiṃnidānaṃ kiṃsamudayaṃ kiṃjātikaṃ kiṃpabhavaṃ? Saḷāyatanaṃ nāmarūpanidānaṃ nāmarūpasamudayaṃ nāmarūpajātikaṃ nāmarūpapabhavaṃ.
Nāmarūpaṃ cidaṃ, bhikkhave, kiṃnidānaṃ kiṃsamudayaṃ kiṃjātikaṃ kiṃpabhavaṃ? Nāmarūpaṃ viññāṇanidānaṃ viññāṇasamudayaṃ viññāṇajātikaṃ viññāṇapabhavaṃ.
Viññāṇaṃ cidaṃ, bhikkhave, kiṃnidānaṃ kiṃsamudayaṃ kiṃjātikaṃ kiṃpabhavaṃ? Viññāṇaṃ saṅkhāranidānaṃ saṅkhārasamudayaṃ saṅkhārajātikaṃ saṅkhārapabhavaṃ.
Saṅkhārā cime, bhikkhave, kiṃnidānā kiṃsamudayā kiṃjātikā kiṃpabhavā? Saṅkhārā avijjānidānā avijjāsamudayā avijjājātikā avijjāpabhavā.
Iti kho, bhikkhave, avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti."

"Cztery są te, mnisi, pokarmy istnień, albo dla utrzymania istot, albo dla pomocy szukającym narodzin. Jakie cztery? Materialne jedzenie, zwykłe albo subtelne, kontakt (jako) drugi, wola umysłu (jako) trzeci, świadomość (jako) czwarty.
Te zaś, mnisi, cztery pokarmy mają jakie źródło, jakie pochodzenie, jaki początek, jaką przyczynę? Te cztery pokarmy mają jako źródło pragnienie, jako pochodzenie pragnienie, jako początek pragnienie, jako przyczynę pragnienie.
Pragnienie to zaś ma, mnisi, jakie źródło, jakie pochodzenie, jaki początek, jaką przyczynę? Pragnienie ma jako źródło uczucie, jako pochodzenie uczucie, jako początek uczucie, jako przyczynę uczucie.
Uczucie to zaś ma, mnisi, jakie źródło, jakie pochodzenie, jaki początek, jaką przyczynę? Uczucie ma jako źródło kontakt, jako pochodzenie kontakt, jako początek kontakt, jako przyczynę kontakt.
Kontakt ten zaś ma, mnisi, jakie źródło, jakie pochodzenie, jaki początek, jaką przyczynę? Kontakt ma jako źródło sześć podstaw poznania, jako pochodzenie sześć podstaw poznania, jako początek sześć podstaw poznania, jako przyczynę sześć podstaw poznania.
Sześć podstaw poznania to zaś ma, mnisi, jakie źródło, jakie pochodzenie, jaki początek, jaką przyczynę? Sześć podstaw poznania ma jako źródło nazwę i formę, jako pochodzenie nazwę i formę, jako początek nazwę i formę, jako przyczynę nazwę i formę.
Nazwa i forma to zaś ma, mnisi, jakie źródło, jakie pochodzenie, jaki początek, jaką przyczynę? Nazwa i forma ma jako źródło świadomość, jako pochodzenie świadomość, jako początek świadomość, jako przyczynę świadomość.
Świadomość ta zaś ma, mnisi, jakie źródło, jakie pochodzenie, jaki początek, jaką przyczynę? Świadomość ma jako źródło kammiczne formacje, jako pochodzenie kammiczne formacje, jako początek kammiczne formacje, jako przyczynę kammiczne formacje.
Kammiczne formacje te zaś mają, mnisi, jakie źródło, jakie pochodzenie, jaki początek, jaką przyczynę? Kammiczne formacje mają jako źródło niewiedzę, jako pochodzenie niewiedzę, jako początek niewiedzę, jako przyczynę niewiedzę.
Tak więc, mnisi, niewiedza jest przyczyną kammicznych formacji, kammiczne formacje są przyczyną świadomości, świadomość jest przyczyną nazwy i formy, nazwa i forma jest przyczyną sześciu podstaw poznania, sześć podstaw poznania jest przyczyną kontaktu, kontakt jest przyczyną uczucia, uczucie jest przyczyną pragnienia, pragnienie jest przyczyną chwytania, chwytanie jest przyczyną istnienia, istnienie jest przyczyną narodzin, narodziny są przyczyną starości i śmierci. Smutek, płacz, cierpienie fizyczne, niezadowolenie, cierpienie psychiczne pojawiają się. Takie tej całej masy cierpienia jest pochodzenie."

"Jātipaccayā jarāmaraṇanti iti kho panetaṃ vuttaṃ, jātipaccayā nu kho, bhikkhave, jarāmaraṇaṃ, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Jātipaccayā, bhante, jarāmaraṇaṃ, evaṃ no ettha hoti – jātipaccayā jarāmaraṇa"nti.
"Bhavapaccayā jātīti iti kho panetaṃ vuttaṃ, bhavapaccayā nu kho, bhikkhave, jāti, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Bhavapaccayā, bhante, jāti evaṃ no ettha hoti – bhavapaccayā jātī"ti.
"Upādānapaccayā bhavoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, upādānapaccayā nu kho, bhikkhave, bhavo, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Upādānapaccayā, bhante, bhavo, evaṃ no ettha hoti – upādānapaccayā bhavo"ti.
"Taṇhāpaccayā upādānanti iti kho panetaṃ vuttaṃ, taṇhāpaccayā nu kho, bhikkhave, upādānaṃ, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Taṇhāpaccayā, bhante, upādānaṃ, evaṃ no ettha hoti – taṇhāpaccayā upādāna"nti.
"Vedanāpaccayā taṇhāti iti kho panetaṃ vuttaṃ, vedanāpaccayā nu kho, bhikkhave, taṇhā, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Vedanāpaccayā, bhante, taṇhā, evaṃ no ettha hoti – vedanāpaccayā taṇhā"ti.
"Phassapaccayā vedanāti iti kho panetaṃ vuttaṃ, phassapaccayā nu kho, bhikkhave, vedanā, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Phassapaccayā, bhante, vedanā, evaṃ no ettha hoti – phassapaccayā vedanā"ti.
"Saḷāyatanapaccayā phassoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, saḷāyatanapaccayā nu kho, bhikkhave, phasso, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Saḷāyatanapaccayā, bhante, phasso, evaṃ no ettha hoti – saḷāyatanapaccayā phasso"ti.
"Nāmarūpapaccayā saḷāyatananti iti kho panetaṃ vuttaṃ, nāmarūpapaccayā nu kho, bhikkhave, saḷāyatanaṃ, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Nāmarūpapaccayā, bhante, saḷāyatanaṃ, evaṃ no ettha hoti – nāmarūpapaccayā saḷāyatana"nti.
"Viññāṇapaccayā nāmarūpanti iti kho panetaṃ vuttaṃ, viññāṇapaccayā nu kho, bhikkhave, nāmarūpaṃ, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Viññāṇapaccayā, bhante, nāmarūpaṃ, evaṃ no ettha hoti – viññāṇapaccayā nāmarūpa"nti.
"Saṅkhārapaccayā viññāṇanti iti kho panetaṃ vuttaṃ, saṅkhārapaccayā nu kho, bhikkhave, viññāṇaṃ, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Saṅkhārapaccayā, bhante, viññāṇaṃ, evaṃ no ettha hoti – saṅkhārapaccayā viññāṇa"nti.
"Avijjāpaccayā saṅkhārāti iti kho panetaṃ vuttaṃ, avijjāpaccayā nu kho, bhikkhave, saṅkhārā, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Avijjāpaccayā, bhante, saṅkhārā, evaṃ no ettha hoti – avijjāpaccayā saṅkhārā"ti.

"'Narodziny są przyczyną starości i śmierci', tak więc to było powiedziane. Czy narodziny są przyczyną, mnisi, starości i śmierci, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Narodziny są przyczyną, Panie, starości i śmierci. Tak według nas jest w tym przypadku - narodziny są przyczyną starości i śmierci."
"'Istnienie jest przyczyną narodzin', tak więc to było powiedziane. Czy istnienie jest przyczyną, mnisi, narodzin, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Istnienie jest przyczyną, Panie, narodzin. Tak według nas jest w tym przypadku - istnienie jest przyczyną narodzin."
"'Chwytanie jest przyczyną istnienia', tak więc to było powiedziane. Czy chwytanie jest przyczyną, mnisi, istnienia, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Chwytanie jest przyczyną, Panie, istnienia. Tak według nas jest w tym przypadku - chwytanie jest przyczyną istnienia."
"'Pragnienie jest przyczyną chwytania', tak więc to było powiedziane. Czy pragnienie jest przyczyną, mnisi, chwytania, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Pragnienie jest przyczyną, Panie, chwytania. Tak według nas jest w tym przypadku - pragnienie jest przyczyną chwytania."
"'Uczucie jest przyczyną pragnienia', tak więc to było powiedziane. Czy uczucie jest przyczyną, mnisi, pragnienia, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Uczucie jest przyczyną, Panie, pragnienia. Tak według nas jest w tym przypadku - uczucie jest przyczyną pragnienia."
"'Kontakt jest przyczyną uczucia', tak więc to było powiedziane. Czy kontakt jest przyczyną, mnisi, uczucia, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Kontakt jest przyczyną, Panie, uczucia. Tak według nas jest w tym przypadku - kontakt jest przyczyną uczucia."
"'Sześć podstaw poznania jest przyczyną kontaktu', tak więc to było powiedziane. Czy sześć podstaw poznania jest przyczyną, mnisi, kontaktu, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Sześć podstaw poznania jest przyczyną, Panie, kontaktu. Tak według nas jest w tym przypadku - sześć podstaw poznania jest przyczyną kontaktu."
"''Nazwa i forma jest przyczyną sześciu podstaw poznania', tak więc to było powiedziane. Czy nazwa i forma jest przyczyną, mnisi, sześciu podstaw poznania, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Nazwa i forma jest przyczyną, Panie, sześciu podstaw poznania. Tak według nas jest w tym przypadku - nazwa i forma jest przyczyną sześciu podstaw poznania."
"'Świadomość jest przyczyną nazwy i formy', tak więc to było powiedziane. Czy świadomość jest przyczyną, mnisi, nazwy i formy, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Świadomość jest przyczyną, Panie, nazwy i formy. Tak według nas jest w tym przypadku - świadomość jest przyczyną nazwy i formy."
"'Kammiczne formacje są przyczyną świadomości', tak więc to było powiedziane. Czy kammiczne formacje są przyczyną, mnisi, świadomości, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Kammiczne formacje są przyczyną, Panie, świadomości. Tak według nas jest w tym przypadku - kammiczne formacje są przyczyną świadomości."
"'Niewiedza jest przyczyną kammicznych formacji', tak więc to było powiedziane. Czy niewiedza jest przyczyną, mnisi, kammicznych formacji, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Niewiedza jest przyczyną, Panie, kammicznych formacji. Tak według nas jest w tym przypadku - niewiedza jest przyczyną kammicznych formacji."

"Sādhu, bhikkhave. Iti kho, bhikkhave, tumhepi evaṃ vadetha, ahampi evaṃ vadāmi – imasmiṃ sati idaṃ hoti, imassuppādā idaṃ uppajjati, yadidaṃ – avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ. Sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti.
Avijjāyatveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho, saṅkhāranirodhā viññāṇanirodho, viññāṇanirodhā nāmarūpanirodho, nāmarūpanirodhā saḷāyatananirodho, saḷāyatananirodhā phassanirodho, phassanirodhā vedanānirodho, vedanānirodhā taṇhānirodho, taṇhānirodhā upādānanirodho, upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṃ. Sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti."

"Dobrze, mnisi. Tak więc, mnisi, wy tak mówicie, ja też tak mówię - kiedy to jest, wtedy tamto jest, kiedy to powstało, wtedy tamto powstaje, a mianowicie - niewiedza jest przyczyną kammicznych formacji, kammiczne formacje są przyczyną świadomości, świadomość jest przyczyną nazwy i formy, nazwa i forma jest przyczyną sześciu podstaw poznania, sześć podstaw poznania jest przyczyną kontaktu, kontakt jest przyczyną uczucia, uczucie jest przyczyną pragnienia, pragnienie jest przyczyną chwytania, chwytanie jest przyczyną istnienia, istnienie jest przyczyną narodzin, narodziny są przyczyną starości i śmierci. Smutek, płacz, cierpienie fizyczne, niezadowolenie, cierpienie psychiczne pojawiają się. Takie tej całej masy cierpienia jest pochodzenie.
Z niewiedzy właśnie całkowitym wygaśnięciem i zniszczeniem zniszczone są kammiczne formacje, z kammicznych formacji zniszczeniem zniszczona jest świadomość, ze świadomości zniszczeniem zniszczona jest nazwa i forma, z nazwy i formy zniszczeniem zniszczone jest sześć podstaw poznania, z sześciu podstaw poznania zniszczeniem zniszczony jest kontakt, z kontaktu zniszczeniem zniszczone jest uczucie, z uczucia zniszczeniem zniszczone jest pragnienie, z pragnienia zniszczeniem zniszczone jest chwytanie, z chwytania zniszczeniem zniszczone jest istnienie, z istnienia zniszczeniem zniszczone są narodziny, z narodzin zniszczeniem zniszczona jest starość i śmierć. Smutek, płacz, cierpienie fizyczne, niezadowolenie, cierpienie psychiczne zanikają. Takie tej całej masy cierpienia jest zniszczenie."

"Jātinirodhā jarāmaraṇanirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, jātinirodhā nu kho, bhikkhave, jarāmaraṇanirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Jātinirodhā, bhante, jarāmaraṇanirodho, evaṃ no ettha hoti – jātinirodhā jarāmaraṇanirodho"ti.
"Bhavanirodhā jātinirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, bhavanirodhā nu kho, bhikkhave, jātinirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Bhavanirodhā, bhante, jātinirodho, evaṃ no ettha hoti – bhavanirodhā jātinirodho"ti.
"Upādānanirodhā bhavanirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, upādānanirodhā nu kho, bhikkhave, bhavanirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Upādānanirodhā, bhante, bhavanirodho, evaṃ no ettha hoti – upādānanirodhā bhavanirodho"ti. "Taṇhānirodhā upādānanirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, taṇhānirodhā nu kho, bhikkhave, upādānanirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Taṇhānirodhā, bhante, upādānanirodho, evaṃ no ettha hoti – taṇhānirodhā upādānanirodho"ti.
"Vedanānirodhā taṇhānirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, vedanānirodhā nu kho, bhikkhave, taṇhānirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Vedanānirodhā, bhante, taṇhānirodho, evaṃ no ettha hoti – vedanānirodhā taṇhānirodho"ti.
"Phassanirodhā vedanānirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, phassanirodhā nu kho, bhikkhave, vedanānirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Phassanirodhā, bhante, vedanānirodho' evaṃ no ettha hoti – phassanirodhā vedanānirodho"ti.
"Saḷāyatananirodhā phassanirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, saḷāyatananirodhā nu kho, bhikkhave, phassanirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? Saḷāyatananirodhā, bhante, phassanirodho, evaṃ no ettha hoti – saḷāyatananirodhā phassanirodho"ti.
"Nāmarūpanirodhā saḷāyatananirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, nāmarūpanirodhā nu kho, bhikkhave, saḷāyatananirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Nāmarūpanirodhā, bhante, saḷāyatananirodho, evaṃ no ettha hoti – nāmarūpanirodhā saḷāyatananirodho"ti.
"Viññāṇanirodhā nāmarūpanirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, viññāṇanirodhā nu kho, bhikkhave, nāmarūpanirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Viññāṇanirodhā, bhante, nāmarūpanirodho, evaṃ no ettha hoti – viññāṇanirodhā nāmarūpanirodho"ti.
"Saṅkhāranirodhā viññāṇanirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, saṅkhāranirodhā nu kho, bhikkhave, viññāṇanirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Saṅkhāranirodhā, bhante, viññāṇanirodho, evaṃ no ettha hoti – saṅkhāranirodhā viññāṇanirodho"ti.
"Avijjānirodhā saṅkhāranirodhoti iti kho panetaṃ vuttaṃ, avijjānirodhā nu kho, bhikkhave, saṅkhāranirodho, no vā, kathaṃ vā ettha hotī"ti? "Avijjānirodhā, bhante, saṅkhāranirodho, evaṃ no ettha hoti – avijjānirodhā saṅkhāranirodho"ti.
 
"'Z narodzin zniszczeniem zniszczona jest starość i śmierć', tak więc to było powiedziane. Czy z narodzin zniszczeniem, mnisi, zniszczona jest starość i śmierć, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Z narodzin zniszczeniem, Panie, zniszczona jest starość i śmierć. Tak według nas jest w tym przypadku - z narodzin zniszczeniem zniszczona jest starość i śmierć."
"'Z istnienia zniszczeniem zniszczone są narodziny', tak więc to było powiedziane. Czy z istnienia zniszczeniem, mnisi, zniszczone są narodziny, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Z istnienia zniszczeniem, Panie, zniszczone są narodziny. Tak według nas jest w tym przypadku - z istnienia zniszczeniem zniszczone są narodziny."
"'Z chwytania zniszczeniem zniszczone jest istnienie', tak więc to było powiedziane. Czy z chwytania zniszczeniem, mnisi, zniszczone jest istnienie, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Z chwytania zniszczeniem, Panie, zniszczone jest istnienie. Tak według nas jest w tym przypadku - z chwytania zniszczeniem zniszczone jest istnienie."
"'Z pragnienia zniszczeniem zniszczone jest chwytanie', tak więc to było powiedziane. Czy z pragnienia zniszczeniem, mnisi, zniszczone jest chwytanie, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Z pragnienia zniszczeniem, Panie, zniszczone jest chwytanie. Tak według nas jest w tym przypadku - z pragnienia zniszczeniem zniszczone jest chwytanie."
"'Z uczucia zniszczeniem zniszczone jest pragnienie', tak więc to było powiedziane. Czy z uczucia zniszczeniem, mnisi, zniszczone jest pragnienie, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Z uczucia zniszczeniem, Panie, zniszczone jest pragnienie. Tak według nas jest w tym przypadku - z uczucia zniszczeniem zniszczone jest pragnienie."
"'Z kontaktu zniszczeniem zniszczone jest uczucie', tak więc to było powiedziane. Czy z kontaktu zniszczeniem, mnisi, zniszczone jest uczucie, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Z kontaktu zniszczeniem, Panie, zniszczone jest uczucie. Tak według nas jest w tym przypadku - z kontaktu zniszczeniem zniszczone jest uczucie."
"'Z sześciu podstaw poznania zniszczeniem zniszczony jest kontakt', tak więc to było powiedziane. Czy z sześciu podstaw poznania zniszczeniem, mnisi, zniszczony jest kontakt, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Z sześciu podstaw poznania zniszczeniem, Panie, zniszczony jest kontakt. Tak według nas jest w tym przypadku - z sześciu podstaw poznania zniszczeniem zniszczony jest kontakt."
"'Z nazwy i formy zniszczeniem zniszczone jest sześć podstaw poznania', tak więc to było powiedziane. Czy z nazwy i formy zniszczeniem, mnisi, zniszczone jest sześć podstaw poznania, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Z nazwy i formy zniszczeniem, Panie, zniszczone jest sześć podstaw poznania. Tak według nas jest w tym przypadku - z nazwy i formy zniszczeniem zniszczone jest sześć podstaw poznania."
"'Ze świadomości zniszczeniem zniszczona jest nazwa i forma', tak więc to było powiedziane. Czy ze świadomości zniszczeniem, mnisi, zniszczona jest nazwa i forma, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Ze świadomości zniszczeniem, Panie, zniszczona jest nazwa i forma. Tak według nas jest w tym przypadku - ze świadomości zniszczeniem zniszczona jest nazwa i forma."
"'Z kammicznych formacji zniszczeniem zniszczona jest świadomość', tak więc to było powiedziane. Czy z kammicznych formacji zniszczeniem, mnisi, zniszczona jest świadomość, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Z kammicznych formacji zniszczeniem, Panie, zniszczona jest świadomość. Tak według nas jest w tym przypadku - z kammicznych formacji zniszczeniem zniszczona jest świadomość."
"'Z niewiedzy zniszczeniem zniszczone są kammiczne formacje', tak więc to było powiedziane. Czy z niewiedzy zniszczeniem, mnisi, zniszczone są kammiczne formacje, czy nie, albo jak jest w tym przypadku?" "Z niewiedzy zniszczeniem, Panie, zniszczone są kammiczne formacje. Tak według nas jest w tym przypadku - z niewiedzy zniszczeniem zniszczone są kammiczne formacje."

"Sādhu, bhikkhave. Iti kho, bhikkhave, tumhepi evaṃ vadetha, ahampi evaṃ vadāmi – imasmiṃ asati idaṃ na hoti, imassa nirodhā idaṃ nirujjhati, yadidaṃ – avijjānirodhā saṅkhāranirodho, saṅkhāranirodhā viññāṇanirodho, viññāṇanirodhā nāmarūpanirodho, nāmarūpanirodhā saḷāyatananirodho, saḷāyatananirodhā phassanirodho, phassanirodhā vedanānirodho, vedanānirodhā taṇhānirodho, taṇhānirodhā upādānanirodho, upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṃ. Sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti."

"Dobrze, mnisi. Tak więc, mnisi, wy tak mówicie, ja też tak mówię - kiedy tego nie ma, wtedy tamtego nie ma, kiedy to jest zniszczone, wtedy tamto zanika, a mianowicie - z niewiedzy zniszczeniem zniszczone są kammiczne formacje, z kammicznych formacji zniszczeniem zniszczona jest świadomość, ze świadomości zniszczeniem zniszczona jest nazwa i forma, z nazwy i formy zniszczeniem zniszczone jest sześć podstaw poznania, z sześciu podstaw poznania zniszczeniem zniszczony jest kontakt, z kontaktu zniszczeniem zniszczone jest uczucie, z uczucia zniszczeniem zniszczone jest pragnienie, z pragnienia zniszczeniem zniszczone jest chwytanie, z chwytania zniszczeniem zniszczone jest istnienie, z istnienia zniszczeniem zniszczone są narodziny, z narodzin zniszczeniem zniszczona jest starość i śmierć. Smutek, płacz, cierpienie fizyczne, niezadowolenie, cierpienie psychiczne zanikają. Takie tej całej masy cierpienia jest zniszczenie."

"Api nu tumhe, bhikkhave, evaṃ jānantā evaṃ passantā pubbantaṃ vā paṭidhāveyyātha – 'ahesumha nu kho mayaṃ atītamaddhānaṃ, nanu kho ahesumha atītamaddhānaṃ, kiṃ nu kho ahesumha atītamaddhānaṃ, kathaṃ nu kho ahesumha atītamaddhānaṃ, kiṃ hutvā kiṃ ahesumha nu kho mayaṃ atītamaddhāna'"nti?
"No hetaṃ, bhante".
"Api nu tumhe, bhikkhave, evaṃ jānantā evaṃ passantā aparantaṃ vā paṭidhāveyyātha – 'bhavissāma nu kho mayaṃ anāgatamaddhānaṃ, nanu kho bhavissāma anāgatamaddhānaṃ, kiṃ nu kho bhavissāma anāgatamaddhānaṃ, kathaṃ nu kho bhavissāma anāgatamaddhānaṃ, kiṃ hutvā kiṃ bhavissāma nu kho mayaṃ anāgatamaddhāna'"nti?
"No hetaṃ, bhante".
"Api nu tumhe, bhikkhave, evaṃ jānantā evaṃ passantā etarahi vā paccuppannamaddhānaṃ ajjhattaṃ kathaṃkathī assatha – 'ahaṃ nu khosmi, no nu khosmi, kiṃ nu khosmi, kathaṃ nu khosmi, ayaṃ nu kho satto kuto āgato, so kuhiṃgāmī bhavissatī'"ti?
"No hetaṃ, bhante".
"Api nu tumhe, bhikkhave, evaṃ jānantā evaṃ passantā evaṃ vadeyyātha – 'satthā no garu, satthugāravena ca mayaṃ evaṃ vademā'"ti?
"No hetaṃ, bhante".
"Api nu tumhe, bhikkhave, evaṃ jānantā evaṃ passantā evaṃ vadeyyātha – 'samaṇo evamāha samaṇā ca, nāma mayaṃ evaṃ vademā'"ti?
"No hetaṃ, bhante".
"Api nu tumhe, bhikkhave, evaṃ jānantā evaṃ passantā aññaṃ satthāraṃ uddiseyyāthā"ti?
"No hetaṃ, bhante".
"Api nu tumhe, bhikkhave, evaṃ jānantā evaṃ passantā yāni tāni puthusamaṇabrāhmaṇānaṃ vata kotūhalamaṅgalāni tāni sārato paccāgaccheyyāthā"ti?
"No hetaṃ, bhante".
"Nanu, bhikkhave, yadeva tumhākaṃ sāmaṃ ñātaṃ sāmaṃ diṭṭhaṃ sāmaṃ viditaṃ, tadeva tumhe vadethā"ti.
"Evaṃ, bhante".
"Sādhu, bhikkhave, upanītā kho me tumhe, bhikkhave, iminā sandiṭṭhikena dhammena akālikena ehipassikena opaneyyikena paccattaṃ veditabbena viññūhi. Sandiṭṭhiko ayaṃ, bhikkhave, dhammo akāliko ehipassiko opaneyyiko paccattaṃ veditabbo viññūhi. Iti yantaṃ vuttaṃ, idametaṃ paṭicca vutta"nti.

"Czy teraz wy, mnisi, to wiedząc, tak widząc, wracalibyście do przeszłości - 'Czy byliśmy w przeszłym czasie, czy nie byliśmy w przeszłym czasie, czym byliśmy w przeszłym czasie, jak byliśmy w przeszłym czasie, czym będąc czym byliśmy w przeszłym czasie?'"
"Z pewnością nie, Panie."
"Czy teraz wy, mnisi, to wiedząc, tak widząc, wracalibyście do przyszłości - 'Czy będziemy w przyszłym czasie, czy nie będziemy w przyszłym czasie, czym będziemy w przyszłym czasie, jak będziemy w przyszłym czasie, czym będąc czym będziemy w przyszłym czasie?'"
"Z pewnością nie, Panie."
"Czy teraz wy, mnisi, to wiedząc, tak widząc, teraz w obecnym czasie jesteście wewnętrznie mającymi wątpliwości - 'Czy ja jestem, czy mnie nie ma, czym jestem, jak jestem, ta istota skąd przyszła, dokąd ona pójdzie?'"
"Z pewnością nie, Panie."
"Czy teraz wy, mnisi, to wiedząc, tak widząc, tak powiedzielibyście - 'Nauczyciel jest dla nas czcigodną osobą, z szacunku do nauczyciela my tak mówimy?'"
"Z pewnością nie, Panie."
"Czy teraz wy, mnisi, to wiedząc, tak widząc, tak powiedzielibyście - 'Mnich tak powiedział i (inni) mnisi, dlatego my tak mówimy?'"
"Z pewnością nie, Panie."
"Czy teraz wy, mnisi, to wiedząc, tak widząc, na innego nauczyciela zwrócilibyście uwagę?'"
"Z pewnością nie, Panie."
"Czy teraz wy, mnisi, to wiedząc, tak widząc te różnych mnichów i braminów rytuały, obrzędy i ceremonie, do nich w istocie powrócilibyście?'"
"Z pewnością nie, Panie."
"Czy nie jest (tak), mnisi, że o tym właśnie, co przez was samych było zrealizowane, widziane, poznane, o tym wy tylko mówicie?"
"Tak, Panie."
"Dobrze, mnisi, poprowadzeni więc byliście przeze mnie wy, mnisi, przy pomocy tej należącej do tego życia Dhammy, natychmiastowej, otwartej dla wszystkich, prowadzącej (do nibbany), która indywidualnie powinna być poznawana przez mądrych ludzi. Należąca do tego życia ta, mnisi, Dhamma jest natychmiastowa, otwarta dla wszystkich, prowadząca (do nibbany), indywidualnie powinna być poznawana przez mądrych ludzi. Tak więc to, co było powiedziane, na tej (właśnie) podstawie było to powiedziane."

"Tiṇṇaṃ kho pana, bhikkhave, sannipātā gabbhassāvakkanti hoti. Idha mātāpitaro ca sannipatitā honti, mātā ca na utunī hoti, gandhabbo ca na paccupaṭṭhito hoti, neva tāva gabbhassāvakkanti hoti. Idha mātāpitaro ca sannipatitā honti, mātā ca utunī hoti, gandhabbo ca na paccupaṭṭhito hoti, neva tāva gabbhassāvakkanti hoti. Yato ca kho, bhikkhave, mātāpitaro ca sannipatitā honti, mātā ca utunī hoti, gandhabbo ca paccupaṭṭhito hoti – evaṃ tiṇṇaṃ sannipātā gabbhassāvakkanti hoti. Tamenaṃ, bhikkhave, mātā nava vā dasa vā māse gabbhaṃ kucchinā pariharati mahatā saṃsayena garubhāraṃ. Tamenaṃ, bhikkhave, mātā navannaṃ vā dasannaṃ vā māsānaṃ accayena vijāyati mahatā saṃsayena garubhāraṃ. Tamenaṃ jātaṃ samānaṃ sakena lohitena poseti. Lohitañhetaṃ, bhikkhave, ariyassa vinaye yadidaṃ mātuthaññaṃ.
Sa kho so, bhikkhave, kumāro vuddhimanvāya indriyānaṃ paripākamanvāya yāni tāni kumārakānaṃ kīḷāpanakāni tehi kīḷati, seyyathidaṃ – vaṅkakaṃ ghaṭikaṃ mokkhacikaṃ ciṅgulakaṃ pattāḷhakaṃ rathakaṃ dhanukaṃ. Sa kho so, bhikkhave, kumāro vuddhimanvāya indriyānaṃ paripākamanvāya pañcahi kāmaguṇehi samappito samaṅgībhūto paricāreti – cakkhuviññeyyehi rūpehi iṭṭhehi kantehi manāpehi piyarūpehi kāmūpasaṃhitehi rajanīyehi, sotaviññeyyehi saddehi … ghānaviññeyyehi gandhehi … jivhāviññeyyehi rasehi … kāyaviññeyyehi phoṭṭhabbehi iṭṭhehi kantehi manāpehi piyarūpehi kāmūpasaṃhitehi rajanīyehi."

"Przy trzech, mnisi, warunkach jest wejście do łona. Kiedy matka i ojciec są razem, matka nie jest zdolna do poczęcia, a istota gotowa do przyjęcia nowego istnienia nie jest obecna, tak długo nie ma wejścia do łona. Kiedy matka i ojciec są razem, matka jest zdolna do poczęcia, a istota gotowa do przyjęcia nowego istnienia nie jest obecna, tak długo nie ma wejścia do łona. Ale kiedy, mnisi, matka i ojciec są razem, matka jest zdolna do poczęcia, a istota gotowa do przyjęcia nowego istnienia jest obecna, jest wejście do łona. Tak przy trzech warunkach jest wejście do łona. Ten płód, mnisi, matka przez dziewięć albo dziesięć miesięcy w brzuchu nosi, z wielkim niepokojem ciężkie brzemię. To dziecko, mnisi, matka po upływie dziewięciu albo dziesięciu miesięcy rodzi, z wielkim niepokojem ciężkie brzemię. To dziecko po narodzinach swoją własną krwią karmi. Krwią właśnie, mnisi, w Dyscyplinie szlachetnego jest (nazywane) to mleko matki.
To jest on, mnisi, chłopiec, podlegający starzeniu, o zmysłach podlegających rozwojowi, który tymi chłopięcymi zabawkami bawi się, jak następuje - małym pługiem, małą miską, fikaniem koziołków, małym wiatrakiem, zabawką zrobioną z palmowych liści, małym wozem, małym łukiem. To jest on, mnisi, chłopiec, podlegający starzeniu, o zmysłach podlegających rozwojowi, pięcioma zmysłowymi przyjemnościami obdarowany zaspokaja swoje zmysły - postrzeganymi okiem formami (widzianymi), przyjemnymi, ulubionymi, miłymi, kuszącymi, obiektami zmysłowej przyjemności, prowadzącymi do pożądania, postrzeganymi uchem dźwiękami ... postrzeganymi nosem zapachami ... postrzeganymi językiem smakami ... postrzeganymi ciałem przedmiotami dotyku, przyjemnymi, ulubionymi, miłymi, kuszącymi, obiektami zmysłowej przyjemności, prowadzącymi do pożądania."

"So cakkhunā rūpaṃ disvā piyarūpe rūpe sārajjati, appiyarūpe rūpe byāpajjati, anupaṭṭhitakāyasati ca viharati parittacetaso. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ nappajānāti – yatthassa te pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti. So evaṃ anurodhavirodhaṃ samāpanno yaṃ kiñci vedanaṃ vedeti sukhaṃ vā dukkhaṃ vā adukkhamasukhaṃ vā, so taṃ vedanaṃ abhinandati abhivadati ajjhosāya tiṭṭhati. Tassa taṃ vedanaṃ abhinandato abhivadato ajjhosāya tiṭṭhato uppajjati nandī. Yā vedanāsu nandī tadupādānaṃ, tassupādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti. Sotena saddaṃ sutvā …pe… ghānena gandhaṃ ghāyitvā …pe… jivhāya rasaṃ sāyitvā …pe… kāyena phoṭṭhabbaṃ phusitvā …pe… manasā dhammaṃ viññāya piyarūpe dhamme sārajjati, appiyarūpe dhamme byāpajjati, anupaṭṭhitakāyasati ca viharati parittacetaso. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ nappajānāti – yatthassa te pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti. So evaṃ anurodhavirodhaṃ samāpanno yaṃ kiñci vedanaṃ vedeti sukhaṃ vā dukkhaṃ vā adukkhamasukhaṃ vā, so taṃ vedanaṃ abhinandati abhivadati ajjhosāya tiṭṭhati. Tassa taṃ vedanaṃ abhinandato abhivadato ajjhosāya tiṭṭhato uppajjati nandī. Yā vedanāsu nandī tadupādānaṃ, tassupādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti."

"On okiem formę (widzianą) zobaczywszy, kiedy jest to kusząca forma przywiązuje się, kiedy jest to odpychająca forma jest wzburzony, z nieobecną uważnością ciała żyje i z ograniczonym umysłem. Tego zaś wyzwolenia umysłu i wyzwolenia przez wiedzę w rzeczywistości ani trochę nie rozumie - gdzie te złe i niekorzystne dhammy bez reszty zanikają. On tak zaangażowany w uleganie i sprzeciwianie się, (gdy) jakieś uczucie odczuwa przyjemne albo nieprzyjemne, albo ani nieprzyjemne i ani przyjemne, on w tym uczuciu znajduje zadowolenie, mówi (o nim) otwarcie, z przywiązaniem (do niego) pozostaje. U niego, znajdującego zadowolenie w tym uczuciu, mówiącego (o nim) otwarcie, z przywiązaniem (do niego) pozostającego, rodzi się pragnienie. To w uczuciach pragnienie jest chwytaniem, to chwytanie jest przyczyną istnienia, istnienie jest przyczyną narodzin, narodziny są przyczyną starości i śmierci. Smutek, płacz, cierpienie fizyczne, niezadowolenie, cierpienie psychiczne pojawiają się. Takie jest tej całej masy cierpienia pochodzenie. Uchem dźwięk usłyszawszy ...etc... nosem zapach powąchawszy ...etc... językiem smak posmakowawszy ...etc... ciałem przedmiot dotyku dotknąwszy ...etc... umysłem dhammę poznawszy, kiedy jest to kusząca dhamma przywiązuje się, kiedy jest to odpychająca dhamma jest wzburzony, z nieobecną uważnością ciała żyje i z ograniczonym umysłem. Tego zaś wyzwolenia umysłu i wyzwolenia przez wiedzę w rzeczywistości ani trochę nie rozumie - gdzie te złe i niekorzystne dhammy bez reszty zanikają. On tak zaangażowany w przychylność i sprzeciwianie się, (gdy) jakieś uczucie odczuwa przyjemne albo nieprzyjemne, albo ani nieprzyjemne i ani przyjemne, on w tym uczuciu znajduje zadowolenie, mówi (o nim) otwarcie, z przywiązaniem (do niego) pozostaje. U niego, znajdującego zadowolenie w tym uczuciu, mówiącego (o nim) otwarcie, z przywiązaniem (do niego) pozostającego, rodzi się pragnienie. To w uczuciach pragnienie jest chwytaniem, to chwytanie jest przyczyną istnienia, istnienie jest przyczyną narodzin, narodziny są przyczyną starości i śmierci. Smutek, płacz, cierpienie fizyczne, niezadowolenie, cierpienie psychiczne pojawiają się. Takie jest tej całej masy cierpienia pochodzenie."

"Idha, bhikkhave, tathāgato loke uppajjati arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṃ buddho bhagavā. So imaṃ lokaṃ sadevakaṃ samārakaṃ sabrahmakaṃ sassamaṇabrāhmaṇiṃ pajaṃ sadevamanussaṃ sayaṃ abhiññā sacchikatvā pavedeti. So dhammaṃ deseti ādikalyāṇaṃ majjhekalyāṇaṃ pariyosānakalyāṇaṃ sātthaṃ sabyañjanaṃ, kevalaparipuṇṇaṃ parisuddhaṃ brahmacariyaṃ pakāseti.
Taṃ dhammaṃ suṇāti gahapati vā gahapatiputto vā aññatarasmiṃ vā kule paccājāto. So taṃ dhammaṃ sutvā tathāgate saddhaṃ paṭilabhati. So tena saddhāpaṭilābhena samannāgato iti paṭisañcikkhati – 'sambādho gharāvāso rajāpatho, abbhokāso pabbajjā. Nayidaṃ sukaraṃ agāraṃ ajjhāvasatā ekantaparipuṇṇaṃ ekantaparisuddhaṃ saṅkhalikhitaṃ brahmacariyaṃ carituṃ. Yaṃnūnāhaṃ kesamassuṃ ohāretvā, kāsāyāni vatthāni acchādetvā, agārasmā anagāriyaṃ pabbajeyya'nti? So aparena samayena appaṃ vā bhogakkhandhaṃ pahāya, mahantaṃ vā bhogakkhandhaṃ pahāya, appaṃ vā ñātiparivaṭṭaṃ pahāya, mahantaṃ vā ñātiparivaṭṭaṃ pahāya, kesamassuṃ ohāretvā, kāsāyāni vatthāni acchādetvā, agārasmā anagāriyaṃ pabbajati."

"Tutaj, mnisi, Tathagata w (tym) świecie rodzi się, arhat, w pełni przebudzony, doskonały w wiedzy i cnocie, Sugata, znawca światów, niezrównany przewodnik ludzi, którzy chcą być uspokojeni, nauczyciel bogów i ludzi, Budda, Błogosławiony. On w tym świecie z bogami, z Marami, z Brahmami, z mnichami i braminami, z rodzajem ludzkim, z bogami i ludźmi, własną prawdziwą wiedzę zrealizowawszy głosi. On Dhammę wykłada, dobrą na początku, dobrą w środku, dobrą na końcu, pełną znaczenia w każdej sylabie, kompletną w swojej całości, czystą, pełną czystości wyjaśnia.
Tę Dhammę słyszy gospodarz albo syn gospodarza albo urodzony w jakimś klanie. On tę Dhammę wysłuchawszy otrzymuje wiarę w Tathagatę. On tą otrzymaną wiarą obdarzony tak więc rozmyśla - 'Niedogodne od ciasnoty jest domowe życie, niedogodne od kurzu, na otwartym powietrzu prowadzone jest życie wędrownego mnicha. Nie jest to łatwe mieszkającemu w domu w pełni doskonałe, jak wypolerowana muszla, czyste życie prowadzić. A jeśli ja włosy na głowie i brodę ogoliwszy, żółte szaty założywszy, z domu w bezdomność odszedłbym?' On później małe bogactwo porzuciwszy albo duże bogactwo porzuciwszy, mały krąg krewnych porzuciwszy albo duży krąg krewnych porzuciwszy, włosy i brodę ogoliwszy, żółte szaty założywszy, z domu w bezdomność odchodzi."

"So evaṃ pabbajito samāno bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpanno pāṇātipātaṃ pahāya pāṇātipātā paṭivirato hoti, nihitadaṇḍo nihitasattho lajjī dayāpanno sabbapāṇabhūtahitānukampī viharati. Adinnādānaṃ pahāya adinnādānā paṭivirato hoti, dinnādāyī dinnapāṭikaṅkhī athenena sucibhūtena attanā viharati. Abrahmacariyaṃ pahāya brahmacārī hoti, ārācārī virato methunā gāmadhammā. Musāvādaṃ pahāya musāvādā paṭivirato hoti, saccavādī saccasandho theto paccayiko avisaṃvādako lokassa. Pisuṇaṃ vācaṃ pahāya pisuṇāya vācāya paṭivirato hoti – ito sutvā na amutra akkhātā imesaṃ bhedāya, amutra vā sutvā na imesaṃ akkhātā amūsaṃ bhedāya. Iti bhinnānaṃ vā sandhātā, sahitānaṃ vā anuppadātā samaggārāmo samaggarato samagganandī, samaggakaraṇiṃ vācaṃ bhāsitā hoti. Pharusaṃ vācaṃ pahāya pharusāya vācāya paṭivirato hoti – yā sā vācā nelā kaṇṇasukhā pemanīyā hadayaṅgamā porī bahujanakantā bahujanamanāpā tathārūpiṃ vācaṃ bhāsitā hoti. Samphappalāpaṃ pahāya samphappalāpā paṭivirato hoti, kālavādī bhūtavādī atthavādī dhammavādī vinayavādī, nidhānavatiṃ vācaṃ bhāsitā kālena, sāpadesaṃ pariyantavatiṃ atthasaṃhitaṃ.
So bījagāmabhūtagāmasamārambhā paṭivirato hoti, ekabhattiko hoti rattūparato, virato vikālabhojanā. Naccagītavāditavisūkadassanā paṭivirato hoti, mālāgandhavilepanadhāraṇamaṇḍanavibhūsanaṭṭhānā paṭivirato hoti, uccāsayanamahāsayanā paṭivirato hoti, jātarūparajatapaṭiggahaṇā paṭivirato hoti, āmakadhaññapaṭiggahaṇā paṭivirato hoti, āmakamaṃsapaṭiggahaṇā paṭivirato hoti, itthikumārikapaṭiggahaṇā paṭivirato hoti, dāsidāsapaṭiggahaṇā paṭivirato hoti, ajeḷakapaṭiggahaṇā paṭivirato hoti, kukkuṭasūkarapaṭiggahaṇā paṭivirato hoti, hatthigavāssavaḷavapaṭiggahaṇā paṭivirato hoti, khettavatthupaṭiggahaṇā paṭivirato hoti, dūteyyapahiṇagamanānuyogā paṭivirato hoti, kayavikkayā paṭivirato hoti, tulākūṭakaṃsakūṭamānakūṭā paṭivirato hoti, ukkoṭanavañcana-nikati-sāciyogā paṭivirato hoti, chedana-vadhabandhanaviparāmosa-ālopa-sahasākārā paṭivirato hoti."

"On tak odchodząc, takie jak u mnichów zasady i reguły życia podejmując, odbieranie życia porzuciwszy, jest wstrzymującym się od odbierania życia, jest tym, który odłożył kij, jest tym, który odłożył broń, jest czującym wstyd, jest okazującym życzliwość, który dla wszystkich żywych istot będąc dobrym i współczującym żyje. Branie tego, co nie jest dane porzuciwszy, jest wstrzymującym się od brania tego, co nie jest dane, jest biorącym to, co jest dane, jest oczekującym tego, co jest dane, wówczas tym czystym życiem sam żyje. Nieczyste życie porzuciwszy, jest prowadzącym szlachetne życie, jest żyjącym daleko, jest powstrzymującym się od stosunków płciowych i niegodnego zachowania. Fałszywą mowę porzuciwszy, jest wstrzymującym się od fałszywej mowy, jest mówiącym prawdę, jest prawdomównym, jest solidnym i godnym zaufania, jest tym, który mówi światu prawdę. Złośliwą mowę porzuciwszy, jest wstrzymującym się od złośliwej mowy - tutaj usłyszawszy nie jest tym, który mówi to tam dla niezgody, albo tam usłyszawszy nie jest tym, który mówi to tutaj dla niezgody. Tak więc albo jest tym, który godzi podzielonych, albo jest tym, który obdarowuje pogodzonych, jest tym, który znajduje przyjemność w zgodzie, jest tym, który znajduje radość w zgodzie, jest tym, który znajduje zadowolenie w zgodzie, jest tym, który mówi słowa czyniące zgodę. Szorstką mowę porzuciwszy, jest wstrzymującym się od szorstkiej mowy - te słowa łagodne, miłe dla ucha, sympatyczne, przyjemne, uprzejme, pożądane przez wielu ludzi, czarujące dla wielu ludzi - jest tym, który mówi słowa takie jak te. Bezużyteczną paplaninę porzuciwszy, jest wstrzymującym się od bezużytecznej paplaniny, jest mówiącym we właściwym czasie, mówiącym prawdę, mówiącym z sensem, mówiącym zgodnie z Dhammą, mówiącym zgodnie z Dyscypliną, jest mówiącym we właściwym czasie słowa wybrane jak ukryty skarb, wybrane z powodu ograniczeń, związane z celem.
On jest wstrzymującym się od niszczenia nasion i roślin, jest mającym jeden posiłek w ciągu dnia, jest wstrzymującym się od jedzenia w nocy, jest powstrzymującym się od jedzenia w niewłaściwym czasie. Jest wstrzymującym się od oglądania tańców, pieśni, muzyki, przedstawień, jest wstrzymującym się od używania girland, pachnideł, maści, perfum, ozdób, biżuterii, jest wstrzymującym się od spania na wysokich łóżkach i od spania w dużych łóżkach, jest wstrzymującym się od przyjmowania złota i srebra, jest wstrzymującym się od przyjmowania surowego ziarna, jest wstrzymującym się od przyjmowania surowego mięsa, jest wstrzymującym się od przyjmowania kobiet i dziewcząt, jest wstrzymującym się od przyjmowania niewolnic i niewolników, jest wstrzymującym się od przyjmowania kóz, jest wstrzymującym się od przyjmowania kur i świń, jest wstrzymującym się od przyjmowania słoni, wołów, koni i kobył, jest wstrzymującym się od przyjmowania pól i ziemi, jest wstrzymującym się od dostarczania wiadomości i od chodzenia na posyłki, jest wstrzymującym się od kupowania i sprzedaży, jest wstrzymującym się od fałszywych wag, fałszywych wyrobów z brązu i fałszywych miar, jest wstrzymującym się od brania łapówek, oszustw, nieuczciwości, nieszczerości, jest wstrzymującym się od niszczenia, zabijania, więzienia, rozbojów na drogach, plądrowania i przemocy."

"So santuṭṭho hoti kāyaparihārikena cīvarena kucchiparihārikena piṇḍapātena. So yena yeneva pakkamati samādāyeva pakkamati. Seyyathāpi nāma pakkhī sakuṇo yena yeneva ḍeti sapattabhārova ḍeti, evameva bhikkhu santuṭṭho hoti kāyaparihārikena cīvarena, kucchiparihārikena piṇḍapātena. So yena yeneva pakkamati samādāyeva pakkamati. So iminā ariyena sīlakkhandhena samannāgato ajjhattaṃ anavajjasukhaṃ paṭisaṃvedeti.
So cakkhunā rūpaṃ disvā na nimittaggāhī hoti nānubyañjanaggāhī. Yatvādhikaraṇamenaṃ cakkhundriyaṃ asaṃvutaṃ viharantaṃ abhijjhādomanassā pāpakā akusalā dhammā anvāssaveyyuṃ tassa saṃvarāya paṭipajjati, rakkhati cakkhundriyaṃ, cakkhundriye saṃvaraṃ āpajjati. Sotena saddaṃ sutvā …pe… ghānena gandhaṃ ghāyitvā …pe… jivhāya rasaṃ sāyitvā …pe… kāyena phoṭṭhabbaṃ phusitvā …pe… manasā dhammaṃ viññāya na nimittaggāhī hoti nānubyañjanaggāhī. Yatvādhikaraṇamenaṃ manindriyaṃ asaṃvutaṃ viharantaṃ abhijjhādomanassā pāpakā akusalā dhammā anvāssaveyyuṃ tassa saṃvarāya paṭipajjati, rakkhati manindriyaṃ manindriye saṃvaraṃ āpajjati. So iminā ariyena indriyasaṃvarena samannāgato ajjhattaṃ abyāsekasukhaṃ paṭisaṃvedeti.
So abhikkante paṭikkante sampajānakārī hoti, ālokite vilokite sampajānakārī hoti, samiñjite pasārite sampajānakārī hoti, saṅghāṭipattacīvaradhāraṇe sampajānakārī hoti, asite pīte khāyite sāyite sampajānakārī hoti, uccārapassāvakamme sampajānakārī hoti, gate ṭhite nisinne sutte jāgarite bhāsite tuṇhībhāve sampajānakārī hoti."

"On zadowolony jest z szaty ochraniającej ciało, z zebranej jałmużny ochraniającej brzuch. On gdziekolwiek idzie, siebie samego wziąwszy idzie. Tak samo, zaiste, jak mający skrzydła ptak gdziekolwiek leci, mając skrzydła jako swoje brzemię leci, tak właśnie mnich zadowolony jest z szaty ochraniającej ciało, z zebranej jałmużny ochraniającej brzuch. On tym szlachetnym zespołem cnót obdarzony wewnętrznego szczęścia bez winy doświadcza.
On okiem formę (widzianą) zobaczywszy, nie jest (przez nią) zmysłowo przyciągany, nie jest (żadną jej) właściwością chwytany, z powodu której zmysł oka niepowściągnięty pozostawiając, pożądania i smutku złe i niekorzystne dhammy zaistniałyby. Wchodzi na ścieżkę tej powściągliwości, zmysł oka strzeże, w zmyśle oka powściągliwość podejmuje. Uchem dźwięk usłyszawszy ...etc... nosem zapach powąchawszy ...etc... językiem smak posmakowawszy ...etc... ciałem przedmiot dotyku dotknąwszy ...etc... umysłem dhammę poznawszy, nie jest (przez nią) zmysłowo przyciągany, nie jest (żadną jej) właściwością chwytany, z powodu której zmysł umysłu niepowściągnięty pozostawiając, pożądania i smutku złe i niekorzystne dhammy zaistniałyby. Wchodzi na ścieżkę tej powściągliwości, zmysł umysłu strzeże, w zmyśle umysłu powściągliwość podejmuje.
On kiedy idzie naprzód, kiedy idzie z powrotem, jest robiącym (to) z uważnością, kiedy patrzy na wprost, kiedy rozgląda się, jest robiącym (to) z uważnością, kiedy zgina się, kiedy wyprostowuje się, jest robiącym (to) z uważnością, kiedy nosi górną szatę, miskę, żółtą szatę, jest robiącym (to) z uważnością, kiedy je, pije, przeżuwa, smakuje, jest robiącym (to) z uważnością, kiedy wydala i oddaje mocz, jest robiącym (to) z uważnością, kiedy chodzi, stoi, siedzi, śpi, budzi się, mówi, milczy, jest robiącym (to) z uważnością." 

"So iminā ca ariyena sīlakkhandhena samannāgato, iminā ca ariyena indriyasaṃvarena samannāgato, iminā ca ariyena satisampajaññena samannāgato, vivittaṃ senāsanaṃ bhajati – araññaṃ rukkhamūlaṃ pabbataṃ kandaraṃ giriguhaṃ susānaṃ vanapatthaṃ abbhokāsaṃ palālapuñjaṃ. So pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto nisīdati pallaṅkaṃ ābhujitvā, ujuṃ kāyaṃ paṇidhāya, parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā. So abhijjhaṃ loke pahāya vigatābhijjhena cetasā viharati, abhijjhāya cittaṃ parisodheti, byāpādapadosaṃ pahāya abyāpannacitto viharati, sabbapāṇabhūtahitānukampī, byāpādapadosā cittaṃ parisodheti, thīnamiddhaṃ pahāya vigatathīnamiddho viharati ālokasaññī, sato sampajāno, thīnamiddhā cittaṃ parisodheti, uddhaccakukkuccaṃ pahāya anuddhato viharati ajjhattaṃ vūpasantacitto, uddhaccakukkuccā cittaṃ parisodheti, vicikicchaṃ pahāya tiṇṇavicikiccho viharati akathaṃkathī kusalesu dhammesu, vicikicchāya cittaṃ parisodheti."

"On tym szlachetnym zespołem cnót obdarzony, tą szlachetną powściągliwością zmysłów obdarzony, oraz tą szlachetną uważnością i mądrością obdarzony, w zacisznym miejscu przebywa - w lesie u stóp drzewa, na górze, u stóp góry, w grocie, na cmentarzu, głęboko w lesie, na otwartej przestrzeni, na stercie słomy. On z popołudniowego zbierania jałmużny wracając, siedzi nogi skrzyżowawszy, prosto ciało ustawiwszy, wokół ust uważność ustanowiwszy. On pożądanie do świata porzuciwszy, z pozbawionym pożądania umysłem żyje, z pożądania umysł oczyszcza. Wrogość i złość porzuciwszy, mając wolny od niechęci umysł żyje, dla wszystkich żywych istot jest dobry i współczujący, z wrogości i złości umysł oczyszcza. Ospałość i senność porzuciwszy, bez ospałości i senności żyje, jasny i przytomny, uważny, świadomy, z ospałości i senności umysł oczyszcza. Niepokoje i zmartwienia porzuciwszy, spokojny żyje z wewnętrznie uspokojonym umysłem, z niepokojów i zmartwień umysł oczyszcza. niepewność porzuciwszy, jak ten, który pokonał niepewność żyje, nie mając wątpliwości co do dobrej Dhammy, z niepewności umysł oczyszcza."

"So ime pañca nīvaraṇe pahāya cetaso upakkilese paññāya dubbalīkaraṇe, vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṃ savicāraṃ vivekajaṃ pītisukhaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ upasampajja viharati. Puna caparaṃ, bhikkhave, bhikkhu vitakkavicārānaṃ vūpasamā ajjhattaṃ sampasādanaṃ cetaso ekodibhāvaṃ avitakkaṃ avicāraṃ samādhijaṃ pītisukhaṃ dutiyaṃ jhānaṃ …pe… tatiyaṃ jhānaṃ …pe… catutthaṃ jhānaṃ upasampajja viharati." 

"On te pięć przeszkód porzuciwszy (oraz) mniejsze skalania umysłu mądrość osłabiające, tak więc oddzielony od przyjemności zmysłowych, oddzielony od złych dhamm, z rozumowaniem, z myśleniem zrodzonym z odosobnienia, z radością i szczęściem, pierwsze wchłonięcie osiągnąwszy trwa. I znów dalej, mnisi, mnich rozumowanie i myślenie zatrzymując, z wewnętrznym uspokojeniem umysłu w jednym punkcie, z brakiem rozumowania, z brakiem myślenia zrodzonym ze skupienia, z radością i szczęściem, drugie wchłonięcie ...etc... trzecie wchłonięcie ...etc... czwarte wchłonięcie osiągnąwszy trwa."

"So cakkhunā rūpaṃ disvā piyarūpe rūpe na sārajjati, appiyarūpe rūpe na byāpajjati, upaṭṭhitakāyasati ca viharati appamāṇacetaso. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ pajānāti – yatthassa te pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti. So evaṃ anurodhavirodhavippahīno yaṃ kiñci vedanaṃ vedeti, sukhaṃ vā dukkhaṃ vā adukkhamasukhaṃ vā, so taṃ vedanaṃ nābhinandati nābhivadati nājjhosāya tiṭṭhati. Tassa taṃ vedanaṃ anabhinandato anabhivadato anajjhosāya tiṭṭhato yā vedanāsu nandī sā nirujjhati. Tassa nandīnirodhā upādānanirodho, upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti.
Sotena saddaṃ sutvā …pe… ghānena gandhaṃ ghāyitvā …pe… jivhāya rasaṃ sāyitvā …pe… kāyena phoṭṭhabbaṃ phusitvā …pe… manasā dhammaṃ viññāya piyarūpe dhamme na sārajjati, appiyarūpe dhamme na byāpajjati, upaṭṭhitakāyasati ca viharati appamāṇacetaso, tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ pajānāti – yatthassa te pāpakā akusalā dhammā aparisesā nirujjhanti. So evaṃ anurodhavirodhavippahīno yaṃ kiñci vedanaṃ vedeti, sukhaṃ vā dukkhaṃ vā adukkhamasukhaṃ vā, so taṃ vedanaṃ nābhinandati nābhivadati nājjhosāya tiṭṭhati. Tassa taṃ vedanaṃ anabhinandato anabhivadato anajjhosāya tiṭṭhato yā vedanāsu nandī sā nirujjhati. Tassa nandīnirodhā upādānanirodho, upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti.
Imaṃ kho me tumhe, bhikkhave, saṃkhittena taṇhāsaṅkhayavimuttiṃ dhāretha, sātiṃ pana bhikkhuṃ kevaṭṭaputtaṃ mahātaṇhājālataṇhāsaṅghāṭappaṭimukka"nti. 

Idamavoca bhagavā. Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṃ abhinandunti. 

Mahātaṇhāsaṅkhayasuttaṃ niṭṭhitaṃ aṭṭhamaṃ.

"On okiem formę (widzianą) zobaczywszy, kiedy jest to kusząca forma nie przywiązuje się, kiedy jest to odpychająca forma nie jest wzburzony, z obecną uważnością ciała żyje i z nieograniczonym umysłem. To zaś wyzwolenie umysłu i wyzwolenie przez wiedzę w pełni rozumie - gdzie te złe i niekorzystne dhammy bez reszty zanikają. On tak odrzucając uleganie i sprzeciwianie się, (gdy) jakieś uczucie odczuwa przyjemne albo nieprzyjemne, albo ani nieprzyjemne i ani przyjemne, on w tym uczuciu nie znajduje zadowolenia, nie mówi (o nim) otwarcie, z przywiązaniem (do niego) nie pozostaje. U niego, nie znajdującego zadowolenia w tym uczuciu, nie mówiącego (o nim) otwarcie, bez przywiązania (do niego) pozostającego, w tych uczuciach to pragnienie ustaje. U niego ze zniszczeniem pragnienia zniszczone jest chwytanie, ze zniszczeniem chwytania zniszczone jest istnienie, ze zniszczeniem istnienia zniszczone są narodziny, ze zniszczeniem narodzin zniszczona jest starość i śmierć. Smutek, płacz, cierpienie fizyczne, niezadowolenie, cierpienie psychiczne zanikają. Takie jest tej całej masy cierpienia zniszczenie.
Uchem dźwięk usłyszawszy ... etc... nosem zapach powąchawszy ...etc... językiem smak posmakowawszy ...etc... ciałem przedmiot dotyku dotknąwszy ...etc... umysłem dhammę poznawszy, kiedy jest to kusząca dhamma nie przywiązuje się, kiedy jest to odpychająca dhamma nie jest wzburzony, z obecną uważnością ciała żyje i z nieograniczonym umysłem. To zaś wyzwolenie umysłu i wyzwolenie przez wiedzę w pełni rozumie - gdzie te złe i niekorzystne dhammy bez reszty zanikają. On tak odrzucając uleganie i sprzeciwianie się, (gdy) jakieś uczucie odczuwa przyjemne albo nieprzyjemne, albo ani nieprzyjemne i ani przyjemne, on w tym uczuciu nie znajduje zadowolenia, nie mówi (o nim) otwarcie, z przywiązaniem (do niego) nie pozostaje. U niego, nie znajdującego zadowolenia w tym uczuciu, nie mówiącego (o nim) otwarcie, bez przywiązania (do niego) pozostającego, w tych uczuciach to pragnienie ustaje. U niego ze zniszczeniem pragnienia zniszczone jest chwytanie, ze zniszczeniem chwytania zniszczone jest istnienie, ze zniszczeniem istnienia zniszczone są narodziny, ze zniszczeniem narodzin zniszczona jest starość i śmierć. Smutek, płacz, cierpienie fizyczne, niezadowolenie, cierpienie psychiczne zanikają. Takie jest tej całej masy cierpienia zniszczenie.
To przeze mnie, wy mnisi, w skrócie (przedstawione) wygaśnięcie pragnień i wyzwolenie zapamiętajcie, ale mnich Sati, syn rybaka, w wielką sieć pragnienia, w masę pragnienia jest zaplątany." 

Powiedział to Błogosławiony. Zachwyceni tamci mnisi w mowie Błogosławionego znaleźli przyjemność.

Wielka sutta o wygaśnięciu pragnień jest zakończona, ósma [sutta z rozdziału Mahāyamakavaggo].
 

2 komentarze:

  1. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  2. usmīkato = usmā - ciepło + kato - zrobiony - złożenie bahubbīhi: ten, który zrobił ciepło, tzn. ten który zapłonął
    viññāṇaṃtveva = viññāṇaṃ + tu + eva
    imasmiṃ sati idaṃ hoti, etc - locativus absolutus
    atītamaddhānaṃ = atītaṃ + addhānaṃ - w przeszłym czasie
    sikkhāsājīvasamāpanno = sikkhā + sājīva + samāpanno
    sabbapāṇabhūtahitānukampī = sabba + pāṇabhūta + hita + ānukampī
    naccagītavāditavisūkadassanā = nacca + gīta + vādita + visūka + dassanā
    mālāgandhavilepanadhāraṇamaṇḍanavibhūsanaṭṭhānā = mālā + gandha + vilepana + dhāraṇa = maṇḍana + vibhūsa + ṭṭhānā
    dūteyyapahiṇagamanānuyogā = dūteyya + pahiṇagama + anānuyogā
    tulākūṭakaṃsakūṭamānakūṭā = tulākūṭa + kaṃsakūṭa + mānakūṭā
    ukkoṭanavañcananikatisāciyogā = ukkoṭana + vañcana + nikati + sāciyogā
    chedanavadhabandhanaviparāmosaālopasahasākārā = chedana + vadha + bandhana + viparāmosa + ālopa + sahasākārā
    nānubyañjanaggāhī = na + anubyañjana + gāhī
    yatvādhikaraṇamenaṃ = yatva + adhikaraṇaṃ + enaṃ
    mahātaṇhājālataṇhāsaṅghāṭappaṭimukka = mahā + taṇhā + jāla + taṇhā + saṅghāṭa + paṭimukkaṃ

    OdpowiedzUsuń