piątek, 10 stycznia 2014

Mniszka Soma

Somāsuttaṃ (SN 5.2) - Sutta o (mniszce) Soma

Sāvatthinidānaṃ. Atha kho somā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pāvisi. Sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkantā yena andhavanaṃ tenupasaṅkami divāvihārāya. Andhavanaṃ ajjhogāhetvā aññatarasmiṃ rukkhamūle divāvihāraṃ nisīdi. Atha kho māro pāpimā somāya bhikkhuniyā bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena somā bhikkhunī tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā somaṃ bhikkhuniṃ gāthāya ajjhabhāsi –

W Savatthi. Wtedy mniszka Soma przed południem ubrawszy się, miskę i żółtą szatę wziąwszy, do Savatthi po jałmużnę poszła. Po Savatthi za jałmużną chodziła, po południu ze zbierania jałmużny wracając do gaju Andhavana przyszła na odpoczynek w czasie upału. Do gaju Andhavana wszedłszy pod pewnym drzewem dla odpoczynku w czasie upału usiadła. Wtedy niegodziwiec Mara mniszkę Somę do strachu, konsternacji, przerażenia chcący doprowadzić, w odosobnieniu chcący (jej) przeszkodzić, do mniszki Somy zbliżył się, zbliżywszy się do mniszki Somy wierszem powiedział:

"Yaṃ taṃ isīhi pattabbaṃ, ṭhānaṃ durabhisambhavaṃ,
Na taṃ dvaṅgulapaññāya, sakkā pappotumitthiyā"ti.

"To, co przez mędrców powinno być osiągnięte, stan trudny do osiągnięcia,
Nie jest możliwe otrzymanie go przez kobietę z (jej) mądrością na dwa palce."

Atha kho somāya bhikkhuniyā etadahosi – "ko nu khvāyaṃ manusso vā amanusso vā gāthaṃ bhāsatī"ti? Atha kho somāya bhikkhuniyā etadahosi – "māro kho ayaṃ pāpimā mama bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṃ bhāsatī"ti. Atha kho somā bhikkhunī "māro ayaṃ pāpimā" iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi paccabhāsi –

Wtedy u mniszki Somy ta myśl pojawiła się: "Kim jest ten, człowiek czy demon, który ten wiersz powiedział?" Wtedy u mniszki Somy ta myśl pojawiła się: "Mara, ten niegodziwiec, mnie do strachu, konsternacji, przerażenia chcący doprowadzić, w odosobnieniu chcący (mi) przeszkodzić, wiersz powiedział." Wtedy mniszka Soma, "Mara, ten niegodziwiec", tak zrozumiawszy, do Mary niegodziwca wierszem odpowiedziała:

"Itthibhāvo kiṃ kayirā, cittamhi susamāhite,
Ñāṇamhi vattamānamhi, sammā dhammaṃ vipassato.
Yassa nūna siyā evaṃ, itthāhaṃ purisoti vā,
Kiñci vā pana aññasmīti , taṃ māro vattumarahatī"ti.

"Co znaczy natura kobiety - kiedy umysł jest dobrze skoncentrowany,
Kiedy mądrość rozwija się, także w pełni widzi Dhammę.
Ten, u którego naprawdę byłoby tak, 'kobietą jestem' albo 'mężczyzną',
Albo nawet 'kimś innym jestem', Mara godny jest być jego rozmówcą."
  

Atha kho māro pāpimā "jānāti maṃ somā bhikkhunī"ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.
 
Wtedy niegodziwiec Mara (pomyślał) - "zna mnie mniszka Soma", nieszczęśliwy, zasmucony, tak więc stamtąd zniknął.
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz