wtorek, 28 stycznia 2014

Niewywoływanie wyrzutów sumienia

Atapanīyasuttaṃ (AN 2.4) - Sutta o niewywoływaniu wyrzutów sumienia

"Dveme, bhikkhave, dhammā atapanīyā. Katame dve? Idha, bhikkhave, ekaccassa kāyasucaritaṃ kataṃ hoti, akataṃ hoti kāyaduccaritaṃ, vacīsucaritaṃ kataṃ hoti, akataṃ hoti vacīduccaritaṃ, manosucaritaṃ kataṃ hoti, akataṃ hoti manoduccaritaṃ. So 'kāyasucaritaṃ me kata'nti na tappati, 'akataṃ me kāyaduccarita'nti na tappati, 'vacīsucaritaṃ me kata'nti na tappati, 'akataṃ me vacīduccarita'nti na tappati, 'manosucaritaṃ me kata'nti na tappati, 'akataṃ me manoduccarita'nti na tappati. Ime kho, bhikkhave, dve dhammā atapanīyā"ti. 
 
Catutthaṃ

"Dwie są te, mnisi, rzeczy niewywołujące wyrzutów sumienia. Jakie dwie? Na tym świecie, mnisi, pewnego człowieka dobre działanie ciałem jest zrobione, nie jest zrobione złe działanie ciałem, dobre działanie mową jest zrobione, nie jest zrobione złe działanie mową, dobre działanie umysłem jest zrobione, nie jest zrobione złe działanie umysłem. On 'dobre działanie ciałem przeze mnie jest zrobione' nie ma wyrzutów sumienia, 'złe działanie ciałem przeze mnie nie jest zrobione' nie ma wyrzutów sumienia, 'dobre działanie mową przeze mnie jest zrobione' nie ma wyrzutów sumienia, 'złe działanie mową przeze mnie nie jest zrobione' nie ma wyrzutów sumienia, 'dobre działanie umysłem przeze mnie jest zrobione' nie ma wyrzutów sumienia, 'złe działanie umysłem przeze mnie nie jest zrobione' nie ma wyrzutów sumienia. To są, mnisi, dwie rzeczy niewywołujące wyrzutów sumienia."

Czwarta [sutta z rozdziału Kammakaraṇavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz