wtorek, 28 stycznia 2014

Wywoływanie wyrzutów sumienia

Tapanīyasuttaṃ (AN 2.3) - Sutta o wywoływaniu wyrzutów sumienia

"Dveme, bhikkhave, dhammā tapanīyā. Katame dve? Idha, bhikkhave, ekaccassa kāyaduccaritaṃ kataṃ hoti, akataṃ hoti kāyasucaritaṃ, vacīduccaritaṃ kataṃ hoti, akataṃ hoti vacīsucaritaṃ, manoduccaritaṃ kataṃ hoti, akataṃ hoti manosucaritaṃ. So 'kāyaduccaritaṃ me kata'nti tappati, 'akataṃ me kāyasucarita'nti tappati, 'vacīduccaritaṃ me kata'nti tappati, 'akataṃ me vacīsucarita'nti tappati, 'manoduccaritaṃ me kata'nti tappati, 'akataṃ me manosucarita'nti tappati. Ime kho, bhikkhave, dve dhammā tapanīyā"ti. 
 
Tatiyaṃ.

"Dwie są te, mnisi, rzeczy wywołujące wyrzuty sumienia. Jakie dwie? Na tym świecie, mnisi, pewnego człowieka złe działanie ciałem jest zrobione, nie jest zrobione dobre działanie ciałem, złe działanie mową jest zrobione, nie jest zrobione dobre działanie mową, złe działanie umysłem jest zrobione, nie jest zrobione dobre umysłem działanie. On 'złe działanie ciałem przeze mnie jest zrobione' ma wyrzuty sumienia, 'dobre działanie ciałem przeze mnie nie jest zrobione' ma wyrzuty sumienia, 'złe działanie mową przeze mnie jest zrobione' ma wyrzuty sumienia, 'dobre działanie mową przeze mnie nie jest zrobione' ma wyrzuty sumienia, 'złe działanie umysłem przeze mnie jest zrobione' ma wyrzuty sumienia, 'dobre działanie umysłem przeze mnie nie jest zrobione' ma wyrzuty sumienia. To są, mnisi, dwie rzeczy wywołujące wyrzuty sumienia."

Trzecia [sutta z rozdziału Kammakaraṇavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz