poniedziałek, 17 lutego 2014

Dwie pomyślności

Ekakanipāto, Ubhayatthasuttaṃ (KN 4.23) - Księga jedynek, Sutta o dwóch pomyślnościach

Vuttañhetaṃ bhagavatā, vuttamarahatāti me sutaṃ –
 
"Ekadhammo, bhikkhave, bhāvito bahulīkato ubho atthe samadhigayha tiṭṭhati – diṭṭhadhammikañceva atthaṃ samparāyikañca. Katamo ekadhammo? Appamādo kusalesu dhammesu. Ayaṃ kho, bhikkhave, ekadhammo bhāvito bahulīkato ubho atthe samadhigayha tiṭṭhati – diṭṭhadhammikañceva atthaṃ samparāyikañcā"ti. 

Etamatthaṃ bhagavā avoca. Tatthetaṃ iti vuccati –
 
"Appamādaṃ pasaṃsanti, puññakiriyāsu paṇḍitā,
Appamatto ubho atthe, adhigaṇhāti paṇḍito.
Diṭṭhe dhamme ca yo attho, yo cattho samparāyiko,
Atthābhisamayā dhīro, paṇḍitoti pavuccatī"ti.
 
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. 
 
Tatiyaṃ.

Powiedziane to było przez Błogosławionego, powiedziane to było przez arhata, tak słyszałem:

"Jedna jest rzecz, mnisi, rozwijana, często praktykowana, którą w pełni posiadłszy dwie pomyślności utrzymuje się - w obecnym życiu pomyślność i w przyszłym. Jaka jedna rzecz? Gorliwość w dobrych rzeczach. To jest, mnisi, jedna rzecz, często praktykowana, którą w pełni posiadłszy dwie pomyślności utrzymuje się - w obecnym życiu pomyślność i w przyszłym życiu."

To znaczenie Błogosławiony powiedział. Teraz tak to mówi się:

"Gorliwość w dobrych działaniach wychwalają mędrcy,
Gorliwy dwie pomyślności utrzymuje mędrzec.
W obecnym życiu pomyślność i pomyślność w przyszłym życiu,
Mądry przez realizację pomyślności mędrcem więc jest nazywany."
 
To także jest znaczenie tego, co powiedział Błogosławiony, tak słyszałem.

Trzecia [sutta z rozdziału Tatiyavaggo].

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz