wtorek, 25 lutego 2014

Kij

Daṇḍasuttaṃ (KN 3.13) - Sutta o kiju

Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sambahulā kumārakā antarā ca sāvatthiṃ antarā ca jetavanaṃ ahiṃ daṇḍena hananti. Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pāvisi. Addasā kho bhagavā sambahule kumārake antarā ca sāvatthiṃ antarā ca jetavanaṃ ahiṃ daṇḍena hanante.
 
Atha kho bhagavā etamatthaṃ viditvā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ udānaṃ udānesi –
 
"Sukhakāmāni bhūtāni, yo daṇḍena vihiṃsati,
Attano sukhamesāno, pecca so na labhate sukhaṃ.
Sukhakāmāni bhūtāni, yo daṇḍena na hiṃsati,
Attano sukhamesāno, pecca so labhate sukha"nti. 
 
Tatiyaṃ.

Tak słyszałem. Pewnego razu Błogosławiony w Savatthi przebywał, w gaju Jety, w ogrodzie Anathapindiki. W tym czasie liczni chłopcy między Savatthi a gajem Jety bili węża kijem. Wtedy Błogosławiony przed południem ubrawszy się, miskę i żółtą szatę wziąwszy, do Savatthi po jałmużnę szedł. Błogosławiony zobaczył licznych chłopców między Savatthi a gajem Jety bijących węża kijem.

Wtedy Błogosławiony znaczenie tego zrozumiawszy, w tym czasie tę emocjonalną wypowiedź wygłosił: 

"Pragnące szczęścia istoty żywe, ten, kto kijem rani,
Poszukujący szczęścia dla siebie, po śmierci szczęścia on nie otrzyma.
Pragnące szczęścia istoty żywe, ten, kto kijem nie rani,
Poszukujący szczęścia dla siebie, po śmierci szczęście on otrzyma."

Trzecia [sutta z rozdziału Mucalindavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz