poniedziałek, 17 lutego 2014

Mucalinda

Mucalindasuttaṃ (KN 3.11) - Sutta o (królu nagów) Mucalindzie

Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā uruvelāyaṃ viharati najjā nerañjarāya tīre mucalindamūle paṭhamābhisambuddho. Tena kho pana samayena bhagavā sattāhaṃ ekapallaṅkena nisinno hoti vimuttisukhapaṭisaṃvedī.

Tak słyszałem. Pewnego razu Błogosławiony w Uruveli przebywał, na brzegu rzeki Neranjara, pod drzewem Mucalindy, jako pierwszy w pełni przebudzony. W tym czasie Błogosławiony przez siedem dni sam jeden ze skrzyżowanymi nogami siedział szczęściem wyzwolenia radując się.
 
Tena kho pana samayena mahā akālamegho udapādi sattāhavaddalikā sītavātaduddinī. Atha kho mucalindo nāgarājā sakabhavanā nikkhamitvā bhagavato kāyaṃ sattakkhattuṃ bhogehi parikkhipitvā uparimuddhani mahantaṃ phaṇaṃ vihacca aṭṭhāsi – "mā bhagavantaṃ sītaṃ, mā bhagavantaṃ uṇhaṃ, mā bhagavantaṃ ḍaṃsamakasavātātapasarīsapa samphasso"ti.
Atha kho bhagavā tassa sattāhassa accayena tamhā samādhimhā vuṭṭhāsi. Atha kho mucalindo nāgarājā viddhaṃ vigatavalāhakaṃ devaṃ viditvā bhagavato kāyā bhoge viniveṭhetvā sakavaṇṇaṃ paṭisaṃharitvā māṇavakavaṇṇaṃ abhinimminitvā bhagavato purato aṭṭhāsi pañjaliko bhagavantaṃ namassamāno.

W tym czasie wielki deszcz poza sezonem miał miejsce, siedem dni deszczowych chmur i zimnego wiatru. Wtedy Mucalinda, król nagów, z własnego miejsca zamieszkania wyszedłszy, ciało Błogosławionego siedem razy zwojami otoczywszy, nad głową duży kaptur szeroko rozłożył. "Niech Błogosławiony przez zimno, niech Błogosławiony przez gorąco, niech Błogosławiony przez muchy, komary, wiatr, upał, gady nie będzie dotykany."
Kiedy Błogosławiony po upływie tych siedmiu dni z tego skupienia medytacyjnego wyszedł, wtedy Mucalinda, król nagów, czyste niebo bez chmur deszczowych zobaczywszy, z ciała Błogosławionego zwoje odwinąwszy, własny wygląd ukrywszy, młodego bramina wygląd przybrawszy, przed Błogosławionym stanął trzymając złożone ręce na znak szacunku dla Błogosławionego.

Atha kho bhagavā etamatthaṃ viditvā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ udānaṃ udānesi –
 
"Sukho viveko tuṭṭhassa, sutadhammassa passato,
Abyāpajjaṃ sukhaṃ loke, pāṇabhūtesu saṃyamo.
Sukhā virāgatā loke, kāmānaṃ samatikkamo,
Asmimānassa yo vinayo, etaṃ ve paramaṃ sukha"nti.

Paṭhamaṃ.

Wtedy Błogosławiony znaczenie tego zrozumiawszy, w tym czasie tę emocjonalną wypowiedź wygłosił:

"Szczęściem jest odosobnienie dla zadowolonego, który usłyszał Dhammę, który widzi,
Brak wrogości szczęśliwy jest na świecie, dla powściągliwego względem istot żywych.
Szczęśliwy jest brak pożądania na świecie, przyjemności zmysłowych przekroczenie,
Usunięcie wyobrażenia własnego ja, jest to naprawdę najwyższe szczęście."

Pierwsza [sutta z rozdziału Mucalindavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz