wtorek, 1 kwietnia 2014

Lgnięcie

Upādāyasuttaṃ (SN 35.105) - Sutta o lgnięciu
 
"Kismiṃ nu kho, bhikkhave, sati kiṃ upādāya uppajjati ajjhattaṃ sukhaṃ dukkha"nti?
"Bhagavaṃmūlakā no, bhante, dhammā," …pe….

"Co jest wtedy, kiedy przez jego lgnięcie powstaje wewnętrzne szczęście i cierpienie?"
"Od Błogosławionego pochodzą nasze, Panie, nauki." ...etc...
 
"Cakkhusmiṃ kho, bhikkhave, sati cakkhuṃ upādāya uppajjati ajjhattaṃ sukhaṃ dukkhaṃ …pe… manasmiṃ sati manaṃ upādāya uppajjati ajjhattaṃ sukhaṃ dukkhaṃ. Taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, cakkhu niccaṃ vā aniccaṃ vā"ti?
"Aniccaṃ, bhante".

"Kiedy oko, mnisi, jest, wtedy przez oka lgnięcie powstaje wewnętrzne szczęście i cierpienie ...etc... Kiedy umysł jest, wtedy przez umysłu lgnięcie powstaje wewnętrzne szczęście i cierpienie. Co o tym myślicie, mnisi, oko jest trwałe czy nietrwałe?"
"Nietrwałe, Panie."

"Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vā"ti?
"Dukkhaṃ, bhante".
"Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammaṃ, api nu taṃ anupādāya uppajjeyya ajjhattaṃ sukhaṃ dukkha"nti?
"No hetaṃ bhante" …pe…

"A to, co jest nietrwałe, cierpieniem jest to czy szczęściem?"
"Cierpieniem, Panie."
"A to, co jest nietrwałe, jest cierpieniem, jest przedmiotem zmian, czy bez jego lgnięcia powstałoby wewnętrzne szczęście i cierpienie?"
"Z pewnością nie, Panie." ...etc...

"Jivhā niccā vā aniccā vā"ti?
"Aniccā, bhante".
"Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vā"ti?
"Dukkhaṃ, bhante".
"Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammaṃ, api nu taṃ anupādāya uppajjeyya ajjhattaṃ sukhaṃ dukkha"nti?
"No hetaṃ, bhante" …pe…

"Język jest trwały czy nietrwały?"
"Nietrwały, Panie."
"A to, co jest nietrwałe, cierpieniem jest to czy szczęściem?"
"Cierpieniem, Panie."
"A to, co jest nietrwałe, jest cierpieniem, jest przedmiotem zmian, czy bez jego lgnięcia powstałoby wewnętrzne szczęście i cierpienie?"
"Z pewnością nie, Panie." ...etc...
 
"Mano nicco vā anicco vā"ti?
"Anicco, bhante".
"Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vā"ti?
"Dukkhaṃ, bhante".
"Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammaṃ, api nu taṃ anupādāya uppajjeyya ajjhattaṃ sukhaṃ dukkha"nti?
"No hetaṃ, bhante".

"Umysł jest trwały czy nietrwały?"
"Nietrwały, Panie."
"A to, co jest nietrwałe, cierpieniem jest to czy szczęściem?"
"Cierpieniem, Panie."
"A to, co jest nietrwałe, jest cierpieniem, jest przedmiotem zmian, czy bez jego lgnięcia powstałoby wewnętrzne szczęście i cierpienie?"
"Z pewnością nie, Panie."
 
"Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako cakkhusmimpi nibbindati …pe… manasmimpi nibbindati. Nibbindaṃ virajjati, virāgā vimuccati, vimuttasmiṃ vimuttamiti ñāṇaṃ hoti. 'Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā'ti pajānātī"ti. 

Dutiyaṃ.

"Tak widząc, mnisi, pouczony szlachetny uczeń znużony jest wtedy okiem ...etc... znużony jest wtedy umysłem. Będąc znużonym okazuje brak zainteresowania (pragnieniami), przez nieobecność pragnień jest wyzwolony. W wyzwolonym jest zaś wiedza o wyzwoleniu. Rozumie on - 'wyczerpane są narodziny, wypełnione jest szlachetne życie, zrobione jest to, co powinno być zrobione, niczego innego nie ma więc w tym życiu'."

Druga [sutta z rozdziału Yogakkhemivaggo].

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz