środa, 7 maja 2014

Las

Araññasuttaṃ (SN 1.10) - Sutta o lesie

Sāvatthinidānaṃ. Ekamantaṃ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi – 

"Araññe viharantānaṃ,
Santānaṃ brahmacārinaṃ,
Ekabhattaṃ bhuñjamānānaṃ,
Kena vaṇṇo pasīdatī"ti?

W Savatthi. Tamto bóstwo, które z boku stało, w obecności Błogosławionego ten wiersz powiedziało:

"W lesie mieszkających,
Spokojnych, prowadzących szlachetne życie, 
Jeden posiłek jedzących,
Dzięki czemu ich cera staje się jasna?"

"Atītaṃ nānusocanti,
Nappajappanti nāgataṃ,
Paccuppannena yāpenti,
Tena vaṇṇo pasīdati".

"Anāgatappajappāya,
Atītassānusocanā,
Etena bālā sussanti,
Naḷova harito luto"ti.

(Błogosławiony powiedział:)

"Przeszłości nie opłakują,
Nie tęsknią za przyszłością,
W teraźniejszości trzymają się życia,
Dzięki temu ich cera staje się jasna."

"Przez tęsknotę za przyszłością,
Przez opłakiwanie przeszłości,
Przez to głupcy usychają,
Jak skoszona zielona trzcina."
 
Naḷavaggo paṭhamo.

Tassuddānaṃ –
Oghaṃ nimokkhaṃ upaneyyaṃ, accenti katichindi ca,
Jāgaraṃ appaṭividitā, susammuṭṭhā mānakāminā,
Araññe dasamo vutto, vaggo tena pavuccati.

Rozdział Naḷavaggo, pierwszy.

Spis treści:
Powódź, wyzwolenie, osiągnięcie, przemijanie oraz ilu ściętych,
Obudzony, niezrozumiane, w pełni zapomniane, pycha i pożądanie,
W lesie dziesiąta wygłoszona, rozdział w ten sposób wygłoszony.
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz