piątek, 16 maja 2014

Mniszka Uppalavanna

Uppalavaṇṇāsuttaṃ (SN 5.5) - Sutta o (mniszce) Uppalavanna
 
Sāvatthinidānaṃ. Atha kho uppalavaṇṇā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā …pe… aññatarasmiṃ supupphitasālarukkhamūle aṭṭhāsi. Atha kho māro pāpimā uppalavaṇṇāya bhikkhuniyā bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena uppalavaṇṇā bhikkhunī tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā uppalavaṇṇaṃ bhikkhuniṃ gāthāya ajjhabhāsi –

W Savatthi. Wtedy mniszka Uppalavanna przed południem ubrawszy się ...etc... pod pewnym drzewem dla odpoczynku w czasie upału usiadła. Wtedy niegodziwiec Mara mniszkę Uppalavannę do strachu, konsternacji, przerażenia chcący doprowadzić, w odosobnieniu chcący (jej) przeszkodzić, do mniszki Uppalavanny zbliżył się, zbliżywszy się do mniszki Uppalavanny wierszem powiedział:
 
"Supupphitaggaṃ upagamma bhikkhuni,
Ekā tuvaṃ tiṭṭhasi sālamūle,
Na catthi te dutiyā vaṇṇadhātu,
Bāle na tvaṃ bhāyasi dhuttakāna"nti?

"Pod pokryte kwiatami drzewo sala przyszedłszy,
Sama jedna stoisz, mniszko,
Nie ma drugiej tak pięknej postaci jak twoja,
Głupia, nie boisz się łotrów?"

Atha kho uppalavaṇṇāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘ko nu khvāyaṃ manusso vā amanusso vā gāthaṃ bhāsatī’’ti? Atha kho uppalavaṇṇāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘māro kho ayaṃ pāpimā mama bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṃ bhāsatī’’ti. Atha kho uppalavaṇṇā bhikkhunī ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi paccabhāsi –

Wtedy u mniszki Uppalavanny ta myśl pojawiła się: "Kim jest ten, człowiek czy demon, który ten wiersz powiedział?" Wtedy u mniszki Uppalavanny ta myśl pojawiła się: "Mara, ten niegodziwiec, mnie do strachu, konsternacji, przerażenia chcący doprowadzić, w odosobnieniu chcący (mi) przeszkodzić, wiersz powiedział." Wtedy mniszka Uppalavanna, "Mara, ten niegodziwiec", tak zrozumiawszy, do Mary niegodziwca wierszem odpowiedziała:
 
"Sataṃ sahassānipi dhuttakānaṃ,
Idhāgatā tādisakā bhaveyyuṃ,
Lomaṃ na iñjāmi na santasāmi,
Na māra bhāyāmi tamekikāpi.
Esā antaradhāyāmi, kucchiṃ vā pavisāmi te,
Pakhumantarikāyampi, tiṭṭhantiṃ maṃ na dakkhasi.
Cittasmiṃ vasībhūtāmhi, iddhipādā subhāvitā,
Sabbabandhanamuttāmhi, na taṃ bhāyāmi āvuso"ti.

"(Chociaż) setki, a nawet tysiące łotrów, 
O takim charakterze jak (twój), przyszłoby tutaj,
Włosów nie potargam, nie poczuję strachu,
Maro, nie boję się ciebie nawet jako samotna kobieta.
Jest tak, że znikam albo do brzucha twojego wchodzę,
Między rzęsami także mnie stojącej nie widzisz,
W umyśle jestem mistrzem, moce psychiczne (mam) dobrze rozwinięte,
Od wszystkich więzów jestem wolna, nie boję się ciebie, przyjacielu."

Atha kho māro pāpimā "jānāti maṃ uppalavaṇṇā bhikkhunī"ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

Wtedy niegodziwiec Mara (pomyślał) - "zna mnie mniszka Uppalavanna", nieszczęśliwy, zasmucony, tak więc stamtąd zniknął.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz