czwartek, 8 maja 2014

Pożądanie - pierwsza mowa

Paṭhamaejāsuttaṃ (SN 35.90) - Pierwsza sutta o pożądaniu

"Ejā, bhikkhave, rogo, ejā gaṇḍo, ejā sallaṃ. Tasmātiha, bhikkhave, tathāgato anejo viharati vītasallo. Tasmātiha, bhikkhave, bhikkhu cepi ākaṅkheyya 'anejo vihareyyaṃ vītasallo'ti, cakkhuṃ na maññeyya, cakkhusmiṃ na maññeyya, cakkhuto na maññeyya, cakkhu meti na maññeyya, rūpe na maññeyya, rūpesu na maññeyya, rūpato na maññeyya, rūpā meti na maññeyya, cakkhuviññāṇaṃ na maññeyya, cakkhuviññāṇasmiṃ na maññeyya, cakkhuviññāṇato na maññeyya, cakkhuviññāṇaṃ meti na maññeyya, cakkhusamphassaṃ na maññeyya, cakkhusamphassasmiṃ na maññeyya, cakkhusamphassato na maññeyya, cakkhusamphasso meti na maññeyya. Yampidaṃ cakkhusamphassapaccayā uppajjati vedayitaṃ sukhaṃ vā dukkhaṃ vā adukkhamasukhaṃ vā tampi na maññeyya, tasmimpi na maññeyya, tatopi na maññeyya, taṃ meti na maññeyya.
 
"Pożądanie, mnisi, jest chorobą, pożądanie jest wrzodem, pożądanie jest kolcem. Dlatego w tym świecie, mnisi, Tathagata wolny od pożądania żyje, z usuniętym kolcem. Dlatego w tym świecie, mnisi, jeśli mnich pożądałby 'wolny od pożądania żyłbym z usuniętym kolcem', (wtedy) nie myślałby o oku, nie myślałby - 'w oku', nie myślałby - 'z oka', nie myślałby - 'oko jest moje'. Nie myślałby o formach (widzianych), nie myślałby - 'w formach (widzianych)', nie myślałby - 'z form (widzianych)', nie myślałby - 'formy (widziane) są moje'. Nie myślałby o świadomości oka, nie myślałby - 'w świadomości oka', nie myślałby - 'ze świadomości oka', nie myślałby - 'świadomość oka jest moja'. Nie myślałby o kontakcie wzrokowym, nie myślałby - 'w kontakcie wzrokowym', nie myślałby - 'z kontaktu wzrokowego', nie myślałby - 'kontakt wzrokowy jest mój'. A także o tym, co za przyczyną kontaktu wzrokowego powstaje, doświadczając szczęścia albo cierpienia, albo ani cierpienia i ani szczęścia, o tym także nie myślałby, nie myślałby - 'w tym', nie myślałby - 'z tego', nie myślałby - 'to jest moje'.
 
Sotaṃ na maññeyya …pe… ghānaṃ na maññeyya …pe… jivhaṃ na maññeyya, jivhāya na maññeyya, jivhāto na maññeyya, jivhā meti na maññeyya, rase na maññeyya …pe… jivhāviññāṇaṃ na maññeyya …pe… jivhāsamphassaṃ na maññeyya …pe… yampidaṃ jivhāsamphassapaccayā uppajjati vedayitaṃ sukhaṃ vā dukkhaṃ vā adukkhamasukhaṃ vā tampi na maññeyya, tasmimpi na maññeyya, tatopi na maññeyya, taṃ meti na maññeyya.

Nie myślałby o uchu ...etc... nie myślałby o nosie ...etc... nie myślałby o języku ...etc... nie myślałby - 'w języku', nie myślałby - 'z języka', nie myślałby - 'język jest mój', nie myślałby o smakach ...etc... nie myślałby o świadomości języka ...etc... nie myślałby o kontakcie smakowym ...etc... a także o tym, co za przyczyną kontaktu smakowego powstaje, doświadczając szczęścia albo cierpienia, albo ani cierpienia i ani szczęścia, o tym także nie myślałby, nie myślałby - 'w tym', nie myślałby - 'z tego', nie myślałby - 'to jest moje'.

Kāyaṃ na maññeyya …pe… manaṃ na maññeyya, manasmiṃ na maññeyya, manato na maññeyya, mano meti na maññeyya, dhamme na maññeyya …pe… mano viññāṇaṃ …pe… manosamphassaṃ …pe… yampidaṃ manosamphassapaccayā uppajjati vedayitaṃ sukhaṃ vā dukkhaṃ vā adukkhamasukhaṃ vā tampi na maññeyya, tasmimpi na maññeyya, tatopi na maññeyya, taṃ meti na maññeyya, sabbaṃ na maññeyya, sabbasmiṃ na maññeyya, sabbato na maññeyya, sabbaṃ meti na maññeyya.

Nie myślałby o ciele ...etc... nie myślałby o umyśle, nie myślałby - 'w umyśle', nie myślałby - 'z umysłu', nie myślałby - 'umysł jest mój', nie myślałby o dhammach ...etc... o świadomości umysłu ...etc... o kontakcie umysłowym ...etc... a także o tym, co za przyczyną kontaktu umysłowego powstaje, doświadczając szczęścia albo cierpienia, albo ani cierpienia i ani szczęścia, o tym także nie myślałby, nie myślałby - 'w tym', nie myślałby - 'z tego', nie myślałby - 'to jest moje', nie myślałby o wszystkim, nie myślałby - 'we wszystkim', nie myślałby - 'z wszystkiego', nie myślałby - 'wszystko jest moje'.

So evaṃ amaññamāno na kiñcipi loke upādiyati. Anupādiyaṃ na paritassati. Aparitassaṃ paccattaññeva parinibbāyati. 'Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ nāparaṃ itthattāyā'ti pajānātī"ti. 
 
Sattamaṃ.

On tak nie myśląc niczego w świecie nie chwyta. Bez chwytania nie martwi się. Bez zmartwienia samotnie osiąga parinibbanę. Rozumie on - 'wyczerpane są narodziny, wypełnione jest szlachetne życie, zrobione jest to, co powinno być zrobione, niczego innego nie ma więc w tym życiu.'"

Siódma [sutta z rozdziału Channavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz