wtorek, 15 lipca 2014

Kij

Daṇḍasuttaṃ (SN 56.33) - Sutta o kiju

"Seyyathāpi, bhikkhave, daṇḍo uparivehāsaṃ khitto sakimpi mūlena nipatati, sakimpi aggena nipatati, evameva kho, bhikkhave, avijjānīvaraṇā sattā taṇhāsaṃyojanā sandhāvantā saṃsarantā sakimpi asmā lokā paraṃ lokaṃ gacchanti, sakimpi parasmā lokā imaṃ lokaṃ āgacchanti. Taṃ kissa hetu? Adiṭṭhattā, bhikkhave, catunnaṃ ariyasaccānaṃ. Katamesaṃ catunnaṃ? Dukkhassa ariyasaccassa …pe… dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāya ariyasaccassa. Tasmātiha, bhikkhave, 'idaṃ dukkha'nti yogo karaṇīyo …pe… 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti yogo karaṇīyo"ti. 
 
Tatiyaṃ.

"Podobnie jak, mnisi, kij do góry, w powietrze rzucony, raz spada dolną częścią, raz spada górną częścią, właśnie tak, mnisi, istoty przez przeszkody niewiedzy w więzach cierpienia przez kolejne wcielenia wędrując, w samsarze wędrując, raz z tego świata do innego świata idą, raz z innego świata do tego świata przychodzą. Z jakiego powodu? Z powodu niewidzianych, mnisi, czterech szlachetnych prawd. Jakich czterech? Szlachetnej prawdy o cierpieniu ...etc... szlachetnej prawdy o ścieżce prowadzącej do zniszczenia cierpienia. Dlatego tutaj, mnisi, 'to jest cierpienie' - wysiłek powinien być uczyniony ...etc... 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia' - wysiłek powinien być uczyniony."

Trzecia [sutta z rozdziału Sīsapāvanavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz