czwartek, 28 sierpnia 2014

Druga mowa w Kotigama

Dutiyakoṭigāmasuttaṃ (SN 56.22) - Druga sutta w Kotigama

"Ye hi keci, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā 'idaṃ dukkha'nti yathābhūtaṃ nappajānanti, 'ayaṃ dukkhasamudayo'ti yathābhūtaṃ nappajānanti, 'ayaṃ dukkhanirodho'ti yathābhūtaṃ nappajānanti, 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti yathābhūtaṃ nappajānanti, na me te, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā samaṇesu vā samaṇasammatā brāhmaṇesu vā brāhmaṇasammatā, na ca panete āyasmanto sāmaññatthaṃ vā brahmaññatthaṃ vā diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharanti.

"Naprawdę mnisi, jacyś asceci albo bramini, którzy (prawdy) 'to jest cierpienie' w jej rzeczywistej istocie nie rozumieją, którzy (prawdy) 'to jest przyczyna cierpienia' w jej rzeczywistej istocie nie rozumieją, którzy (prawdy) 'to jest zniszczenie cierpienia' w jej rzeczywistej istocie nie rozumieją, którzy (prawdy) 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia' w jej rzeczywistej istocie nie rozumieją, dla mnie, mnisi, oni nie są ascetami wśród ascetów albo uważanymi za ascetów, albo braminami wśród braminów albo uważanymi za braminów, i co więcej, ci czcigodni w tym świecie sami wyższą wiedzę zrealizowawszy, osiągnąwszy, w stanie ascety albo w stanie bramina nie przebywają.
 
Ye ca kho keci, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā 'idaṃ dukkha'nti yathābhūtaṃ pajānanti, 'ayaṃ dukkhasamudayo'ti yathābhūtaṃ pajānanti, 'ayaṃ dukkhanirodho'ti yathābhūtaṃ pajānanti, 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti yathābhūtaṃ pajānanti, te kho me, bhikkhave, samaṇā vā brāhmaṇā vā samaṇesu ceva samaṇasammatā brāhmaṇesu ca brāhmaṇasammatā, te ca panāyasmanto sāmaññatthañca brahmaññatthañca diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharantī"ti.

Naprawdę mnisi, jacyś asceci albo bramini, którzy (prawdę) 'to jest cierpienie' w jej rzeczywistej istocie rozumieją, którzy (prawdę) 'to jest przyczyna cierpienia' w jej rzeczywistej istocie rozumieją, którzy (prawdę) 'to jest zniszczenie cierpienia' w jej rzeczywistej istocie rozumieją, którzy (prawdę) 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia' w jej rzeczywistej istocie rozumieją, dla mnie, mnisi, oni są ascetami wśród ascetów albo uważanymi za ascetów, albo braminami wśród braminów albo uważanymi za braminów, i co więcej, ci czcigodni w tym świecie sami wyższą wiedzę zrealizowawszy, osiągnąwszy, w stanie ascety albo w stanie bramina przebywają."

Idamavoca bhagavā. Idaṃ vatvāna sugato athāparaṃ etadavoca satthā –
 
"Ye dukkhaṃ nappajānanti, atho dukkhassa sambhavaṃ,
Yattha ca sabbaso dukkhaṃ, asesaṃ uparujjhati,
Tañca maggaṃ na jānanti, dukkhūpasamagāminaṃ,
Cetovimuttihīnā te, atho paññāvimuttiyā,
Abhabbā te antakiriyāya, te ve jātijarūpagā.
 
Ye ca dukkhaṃ pajānanti, atho dukkhassa sambhavaṃ,
Yattha ca sabbaso dukkhaṃ, asesaṃ uparujjhati.
Tañca maggaṃ pajānanti, dukkhūpasamagāminaṃ.
Cetovimuttisampannā, atho paññāvimuttiyā,
Sabbā te antakiriyāya, na te jātijarūpagā"ti. 
 
Dutiyaṃ.

Powiedział to Błogosławiony. Powiedziawszy to, Sugata dodatkowo powiedział to (jako) Nauczyciel:

"Ci, którzy cierpienia nie rozumieją, a także pochodzenia cierpienia,
Oraz gdzie pod każdym względem cierpienie w pełni ustaje,
Oraz tej ścieżki nie znają, prowadzącej do uśmierzenia cierpienia,
Wyzwolenia umysłu są oni pozbawieni, a także wyzwolenia przez wiedzę,
Niezdolni są oni do zakończenia, naprawdę narodzin i starości oni doświadczają.

Ci, którzy cierpienie rozumieją, a także pochodzenie cierpienia,
Oraz gdzie pod każdym względem cierpienie w pełni ustaje,
Oraz tą ścieżkę znają, prowadzącą do uśmierzenia cierpienia,
Wyzwolenie umysłu osiągają, a także wyzwolenie przez wiedzę,
Zdolni są oni do zakończenia, narodzin i starości oni nie doświadczają."

Druga [sutta z rozdziału Koṭigāmavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz