środa, 10 września 2014

Rozmyślania o świecie

Lokacintāsuttaṃ (56.41) - Sutta o rozmyślaniach o świecie

Ekaṃ samayaṃ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:
"Bhūtapubbaṃ, bhikkhave, aññataro puriso rājagahā nikkhamitvā 'lokacintaṃ cintessāmī'ti yena sumāgadhā pokkharaṇī tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā sumāgadhāya pokkharaṇiyā tīre nisīdi lokacintaṃ cintento. Addasā kho, bhikkhave, so puriso sumāgadhāya pokkharaṇiyā tīre caturaṅginiṃ senaṃ bhisamuḷālaṃ pavisantaṃ. Disvānassa etadahosi – 'ummattosmi nāmāhaṃ, vicetosmi nāmāhaṃ! Yaṃ loke natthi taṃ mayā diṭṭha'"nti.

Pewnego razu Błogosławiony w mieście Rajagaha przebywał, w Veluvana, w miejscu karmienia wiewiórek. Tamże Błogosławiony do mnichów zwrócił się:
"Kiedyś, mnisi, pewien człowiek z miasta Rajagaha wyszedłszy - 'o świecie będę rozmyślał' - nad staw Sumagadha przyszedł, przyszedłszy, na brzegu stawu Sumagadha usiadł, o świecie rozmyślając. Zobaczył, mnisi, ten człowiek na brzegu stawu Sumagadha armię, składającą się z czterech dywizji, wchodzącą między korzenie lotosu. Gdy zobaczył to, ta myśl pojawiła się - 'Naprawdę straciłem zmysły, naprawdę oszalałem! To, czego na świecie nie ma, przeze mnie jest widziane.'"

"Atha kho so, bhikkhave, puriso nagaraṃ pavisitvā mahājanakāyassa ārocesi – 'ummattosmi nāmāhaṃ, bhante, vicetosmi nāmāhaṃ, bhante! Yaṃ loke natthi taṃ mayā diṭṭha'"nti.
"Kathaṃ pana tvaṃ, ambho purisa, ummatto kathaṃ viceto? Kiñca loke natthi yaṃ tayā diṭṭha’’nti? "Idhāhaṃ, bhante, rājagahā nikkhamitvā 'lokacintaṃ cintessāmī'ti yena sumāgadhā pokkharaṇī tenupasaṅkamiṃ, upasaṅkamitvā sumāgadhāya pokkharaṇiyā tīre nisīdiṃ lokacintaṃ cintento. Addasaṃ khvāhaṃ, bhante, sumāgadhāya pokkharaṇiyā tīre caturaṅginiṃ senaṃ bhisamuḷālaṃ pavisantaṃ. Evaṃ khvāhaṃ, bhante, ummatto evaṃ viceto. Idañca loke natthi yaṃ mayā diṭṭha"nti. 

"Wtedy ten, mnisi, człowiek do miasta poszedłszy, do wielkiego tłumu ludzi zwrócił się: 'Naprawdę straciłem zmysły, panie, naprawdę oszalałem, panie! To, czego na świecie nie ma, przeze mnie jest widziane.'"
"Ale jak ty, dobry człowieku, straciłeś zmysły, jak oszalałeś? Czego na świecie nie ma, co przez ciebie jest widziane?"
"Tutaj, ja, panie, z miasta Rajagaha wyszedłszy - 'o świecie będę rozmyślał' - nad staw Sumagadha przyszedłem, przyszedłszy, na brzegu stawu Sumagadha usiadłem, o świecie rozmyślając. Ja naprawdę zobaczyłem, panie, na brzegu stawu Sumagadha armię, składającą się z czterech dywizji, wchodzącą między korzenie lotosu. Tak naprawdę ja, panie, straciłem zmysły, tak oszalałem. A to, czego na świecie nie ma, przeze mnie jest widziane."

"Taggha tvaṃ, ambho purisa, ummatto taggha viceto. Idañca loke natthi yaṃ tayā diṭṭha"nti.
"Taṃ kho pana, bhikkhave, so puriso bhūtaṃyeva addasa, no abhūtaṃ. Bhūtapubbaṃ, bhikkhave, devāsurasaṅgāmo samupabyūḷho ahosi. Tasmiṃ kho pana, bhikkhave, saṅgāme devā jiniṃsu, asurā parājiniṃsu. Parājitā ca kho, bhikkhave, asurā bhītā bhisamuḷālena asurapuraṃ pavisiṃsu devānaṃyeva mohayamānā.

"Z pewnością ty, dobry człowieku, straciłeś zmysły, z pewnością oszalałeś. A to, czego na świecie nie ma, przez ciebie jest widziane."
"Tym niemniej, mnisi, ten człowiek to, co było rzeczywiste właśnie zobaczył, nie było to nierzeczywiste. Kiedyś, mnisi, bogów i demonów walka była (tam) prowadzona. Co więcej, w tej, mnisi, walce bogowie zwyciężyli, demony zostały pokonane. A pokonane, mnisi, przerażone demony między korzeniami lotosu do miasta demonów przeszły, wprowadzając w błąd bogów.

Tasmātiha, bhikkhave, mā lokacintaṃ cintetha – 'sassato loko'ti vā 'asassato loko'ti vā, 'antavā loko'ti vā 'anantavā loko'ti vā, 'taṃ jīvaṃ taṃ sarīra'nti vā 'aññaṃ jīvaṃ aññaṃ sarīra'nti vā, 'hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti vā 'na hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti vā, 'hoti ca na ca hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti vā, 'neva hoti na na hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti vā. Taṃ kissa hetu? Nesā, bhikkhave, cintā atthasaṃhitā nādibrahmacariyakā na nibbidāya na virāgāya na nirodhāya na upasamāya na abhiññāya na sambodhāya na nibbānāya saṃvattati.

Dlatego tutaj, mnisi, o świecie nie rozmyślajcie - 'świat jest wieczny' albo 'świat nie jest wieczny', 'świat jest skończony' albo 'świat nie jest skończony', 'ta dusza jest tym ciałem' albo 'czym innym jest dusza, czym innym jest ciało', 'Tathagata istnieje po śmierci' albo 'Tathagata nie istnieje po śmierci', 'Tathagata po śmierci istnieje i nie istnieje' albo 'Tathagata po śmierci ani istnieje i ani nie istnieje'. Z jakiego powodu? Tego, mnisi, rozmyślania nieprzynoszącego korzyści, które do życia w najwyższej czystości, które do niechęci, do braku pragnień, do zaprzestania, do spokoju, do wyższej wiedzy, do przebudzenia, do nibbany nie prowadzi.

Cintentā kho tumhe, bhikkhave, 'idaṃ dukkha'nti cinteyyātha …pe… 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti cinteyyātha. Taṃ kissa hetu? Esā, bhikkhave, cintā atthasaṃhitā esā ādibrahmacariyakā esā nibbidāya virāgāya nirodhāya upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṃvattati. Tasmātiha, bhikkhave, 'idaṃ dukkha'nti yogo karaṇīyo …pe… 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti yogo karaṇīyo"ti. 
 
Paṭhamaṃ.

Rozmyślając wy, mnisi, 'to jest cierpienie' - rozmyślajcie ...etc... 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia' - rozmyślajcie. Z jakiego powodu? Tego, mnisi, rozmyślania przynoszącego korzyści, które do życia w najwyższej czystości, które do niechęci, do braku pragnień, do zaprzestania, do spokoju, do wyższej wiedzy, do przebudzenia, do nibbany prowadzi. Dlatego tutaj, mnisi, 'to jest cierpienie' - wysiłek powinien być uczyniony ...etc... 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia' - wysiłek powinien być uczyniony."

Pierwsza [sutta z rozdziału Papātavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz