poniedziałek, 6 października 2014

Czubek paznokcia

Nakhasikhasuttaṃ (SN 56.51) - Sutta o czubku paznokcia

Atha kho bhagavā parittaṃ nakhasikhāyaṃ paṃsuṃ āropetvā bhikkhū āmantesi – "taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, katamaṃ nu kho bahutaraṃ – yo vāyaṃ mayā paritto nakhasikhāyaṃ paṃsu āropito, ayaṃ vā mahāpathavī"ti? 
"Etadeva, bhante, bahutaraṃ yadidaṃ – mahāpathavī, appamattakāyaṃ bhagavatā paritto nakhasikhāyaṃ paṃsu āropito. Saṅkhampi na upeti, upanidhampi na upeti, kalabhāgampi na upeti mahāpathaviṃ upanidhāya bhagavatā paritto nakhasikhāyaṃ paṃsu āropito"ti. 

Wtedy Błogosławiony czubkiem paznokcia trochę pyłu zgarnąwszy do mnichów zwrócił się: "Co o tym, myślicie, mnisi, czego jest więcej, czy przeze mnie czubkiem paznokcia trochę tego pyłu zebranego, czy tamtego (pyłu) na ziemi?"
"Tamtego właśnie, Panie, jest więcej, a mianowicie - (pyłu) na ziemi, odrobiną jest przez Błogosławionego czubkiem paznokcia trochę tego pyłu zebranego. Nawet nie liczy się, nawet nie ma porównania, nawet nie jest ułamkiem, w porównaniu z (pyłem) na ziemi, przez Błogosławionego czubkiem paznokcia ta odrobina pyłu zebrana."

"Evameva kho, bhikkhave, ariyasāvakassa diṭṭhisampannassa puggalassa abhisametāvino etadeva bahutaraṃ dukkhaṃ yadidaṃ parikkhīṇaṃ pariyādinnaṃ, appamattakaṃ avasiṭṭhaṃ. Saṅkhampi na upeti, upanidhampi na upeti, kalabhāgampi na upeti purimaṃ dukkhakkhandhaṃ parikkhīṇaṃ pariyādinnaṃ upanidhāya yadidaṃ sattakkhattuparamatā, yo 'idaṃ dukkha'nti yathābhūtaṃ pajānāti …pe… 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti yathābhūtaṃ pajānāti. Tasmātiha, bhikkhave, 'idaṃ dukkha'nti yogo karaṇīyo …pe… 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti yogo karaṇīyo"ti. 
 
Paṭhamaṃ.

"Właśnie tak, mnisi, dla szlachetnego ucznia, obdarzonego właściwym wglądem, dla osoby, która posiada pełną wiedzę, tego właśnie cierpienia jest więcej, a mianowicie - wyczerpanego, unicestwionego. Drobiazgiem jest to, co pozostało. Nawet nie liczy się, nawet nie ma porównania, nawet nie jest ułamkiem, w porównaniu z wcześniejszą masą cierpienia, wyczerpaną, unicestwioną, a mianowicie - co najwyżej siedem razy (narodziny). On (prawdę) 'to jest cierpienie' w jej rzeczywistej istocie rozumie ...etc... (prawdę) 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia' w jej rzeczywistej istocie rozumie. Dlatego tutaj, mnisi, 'to jest cierpienie' - wysiłek powinien być uczyniony ...etc... 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia' - wysiłek powinien być uczyniony."

Pierwsza [sutta z rozdziału Abhisamayavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz