sobota, 4 października 2014

Jarzmo z otworem - druga mowa

Dutiyachiggaḷayugasuttaṃ (SN 56.48) - Druga sutta o jarzmie z otworem
 
"Seyyathāpi, bhikkhave, ayaṃ mahāpathavī ekodakā assa. Tatra puriso ekacchiggaḷaṃ yugaṃ pakkhipeyya. Tamenaṃ puratthimo vāto pacchimena saṃhareyya, pacchimo vāto puratthimena saṃhareyya, uttaro vāto dakkhiṇena saṃhareyya, dakkhiṇo vāto uttarena saṃhareyya. Tatrassa kāṇo kacchapo. So vassasatassa vassasatassa accayena sakiṃ sakiṃ ummujjeyya. Taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, api nu kho kāṇo kacchapo vassasatassa vassasatassa accayena sakiṃ sakiṃ ummujjanto amusmiṃ ekacchiggaḷe yuge gīvaṃ paveseyyā"ti?
"Adhiccamidaṃ, bhante, yaṃ so kāṇo kacchapo vassasatassa vassasatassa accayena sakiṃ sakiṃ ummujjanto amusmiṃ ekacchiggaḷe yuge gīvaṃ paveseyyā"ti.

"Podobnie jak, mnisi, ta wielka ziemia jedną wodą byłaby. Tam człowiek jarzmo z jednym otworem wrzuciłby. Wschodni wiatr na zachód kierowałby je, zachodni wiatr na wschód kierowałby je, północny wiatr na południe kierowałby je, południowy wiatr na północ kierowałby je. Tam byłby ślepy żółw. On po upływie każdych stu lat raz (na powierzchnię) wypływałby. Co o tym myślicie, mnisi, czy ślepy żółw raz na sto lat (na powierzchnię) wypływający w tym jarzmie z jednym otworem szyję umieściłby?"
"To (byłby) przypadek, Panie, że ten ślepy żółw raz na sto lat (na powierzchnię) wypływający w tym jarzmie z jednym otworem szyję umieściłby."

"Evaṃ adhiccamidaṃ, bhikkhave, yaṃ manussattaṃ labhati. Evaṃ adhiccamidaṃ, bhikkhave, yaṃ tathāgato loke uppajjati arahaṃ sammāsambuddho. Evaṃ adhiccamidaṃ, bhikkhave, yaṃ tathāgatappavedito dhammavinayo loke dibbati. Tassidaṃ, bhikkhave, manussattaṃ laddhaṃ, tathāgato loke uppanno arahaṃ sammāsambuddho, tathāgatappavedito ca dhammavinayo loke dibbati. Tasmātiha, bhikkhave, 'idaṃ dukkha'nti yogo karaṇīyo …pe… 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti yogo karaṇīyo"ti. 
 
Aṭṭhamaṃ.

"Tak, to jest przypadek, mnisi, że ta ludzka egzystencja jest osiągnięta. Tak, to jest przypadek, mnisi, że Tathagata na świecie rodzi się, arhat, w pełni przebudzony. Tak, to jest przypadek, mnisi, że ta Dhamma i Dyscyplina przez Tathagatę przedstawiona na świecie jaśnieje. Dlatego ta, mnisi, ludzka egzystencja jest otrzymana. Tathagata na świecie narodził się, arhat, w pełni przebudzony, a Dhamma i Dyscyplina przez Tathagatę przedstawiona na świecie jaśnieje. Dlatego tutaj, mnisi, 'to jest cierpienie' - wysiłek powinien być uczyniony ...etc... 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia' - wysiłek powinien być uczyniony."
 
Ósma [sutta z rozdziału Papātavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz