sobota, 4 października 2014

Jarzmo z otworem - pierwsza mowa

Paṭhamachiggaḷayugasuttaṃ (SN 56.47) - Pierwsza sutta o jarzmie z otworem

"Seyyathāpi, bhikkhave, puriso mahāsamudde ekacchiggaḷaṃ yugaṃ pakkhipeyya. Tatrāpissa kāṇo kacchapo. So vassasatassa vassasatassa accayena sakiṃ sakiṃ ummujjeyya. Taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, api nu kho kāṇo kacchapo vassasatassa vassasatassa accayena sakiṃ sakiṃ ummujjanto amusmiṃ ekacchiggaḷe yuge gīvaṃ paveseyyā"ti? 
"Yadi nūna, bhante, kadāci karahaci dīghassa addhuno accayenā"ti.

"Podobnie jak, mnisi, człowiek do oceanu jarzmo z jednym otworem wrzuciłby. Tam także byłby ślepy żółw. On po upływie każdych stu lat raz (na powierzchnię) wypływałby. Co o tym myślicie, mnisi, czy ślepy żółw raz na sto lat (na powierzchnię) wypływający w tym jarzmie z jednym otworem szyję umieściłby?"
"Jeśli rzeczywiście, Panie, to bardzo rzadko, po upływie bardzo długiego czasu."

"Khippataraṃ kho so, bhikkhave, kāṇo kacchapo vassasatassa vassasatassa accayena sakiṃ sakiṃ ummujjanto amusmiṃ ekacchiggaḷe yuge gīvaṃ paveseyya, na tvevāhaṃ, bhikkhave, sakiṃ vinipātagatena bālena manussattaṃ vadāmi.

"Szybciej ten, mnisi, ślepy żółw raz na sto lat (na powierzchnię) wypływający w tym jarzmie z jednym otworem szyję umieściłby, niż, mnisi, przez głupca, który poszedł raz do sfery cierpienia, ludzka egzystencja (byłaby przywrócona), tak więc ja mówię.
 
Taṃ kissa hetu? Na hettha, bhikkhave, atthi dhammacariyā, samacariyā, kusalakiriyā, puññakiriyā. Aññamaññakhādikā ettha, bhikkhave, vattati dubbalakhādikā. Taṃ kissa hetu? Adiṭṭhattā, bhikkhave, catunnaṃ ariyasaccānaṃ. Katamesaṃ catunnaṃ? Dukkhassa ariyasaccassa …pe… dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāya ariyasaccassa. Tasmātiha, bhikkhave, 'idaṃ dukkha'nti yogo karaṇīyo …pe… 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti yogo karaṇīyo"ti. 
 
Sattamaṃ.

To z jakiego powodu? Ponieważ tutaj, mnisi, nie ma życia w Dhammie, życia w spokoju, działań przynoszących zasługi, dobrych działań. Wzajemne pożeranie jest tutaj, mnisi, ma miejsce pożeranie słabych. To z jakiego powodu? Niewidzianych, mnisi, czterech szlachetnych prawd. Jakich czterech? Szlachetnej prawdy o cierpieniu ...etc... szlachetnej prawdy o ścieżce prowadzącej do zniszczenia cierpienia. Dlatego tutaj, mnisi, 'to jest cierpienie' - wysiłek powinien być uczyniony ...etc... 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia' - wysiłek powinien być uczyniony."
 
Siódma [sutta z rozdziału Papātavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz