czwartek, 2 października 2014

Włosy z ogona

Vālasuttaṃ (SN 56.45) - Sutta o włosach z ogona

Ekaṃ samayaṃ bhagavā vesāliyaṃ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṃ. Atha kho āyasmā ānando pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya vesāliṃ piṇḍāya pāvisi. Addasā kho āyasmā ānando sambahule licchavikumārake santhāgāre upāsanaṃ karonte, dūratova sukhumena tāḷacchiggaḷena asanaṃ atipātente, poṅkhānupoṅkhaṃ avirādhitaṃ. 
Disvānassa etadahosi – "sikkhitā vatime licchavikumārakā, susikkhitā vatime licchavikumārakā, yatra hi nāma dūratova sukhumena tāḷacchiggaḷena asanaṃ atipātessanti poṅkhānupoṅkhaṃ avirādhita"nti.

Pewnego razu Błogosławiony w mieście Vesali przebywał, w Wielkim Lesie, w budynku ze szpiczastym dachem. Wtedy czcigodny Ananda przed południem ubrawszy się, miskę i żółtą szatę wziąwszy, do Vesali po jałmużnę poszedł. Czcigodny Ananda zobaczył licznych młodzieńców z klanu Licchavi, na forum strzelanie z łuku ćwiczących, z daleka właśnie precyzyjnie w dziurkę od klucza strzałą trafiających, strzała za strzałą bez chybiania.
Zobaczywszy to, ta myśl u niego pojawiła się - "Wyćwiczeni są z pewnością ci młodzieńcy z klanu Licchavi, dobrze wyćwiczeni są z pewnością ci młodzieńcy z klanu Licchavi, skoro rzeczywiście z daleka właśnie precyzyjnie w dziurkę od klucza strzałą trafiają, strzała za strzałą bez chybiania."
 
Atha kho āyasmā ānando vesāliṃ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṃ etadavoca – 
"Idhāhaṃ, bhante, pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya vesāliṃ piṇḍāya pāvisiṃ. Addasaṃ khvāhaṃ, bhante sambahule licchavikumārake santhāgāre upāsanaṃ karonte dūratova sukhumena tāḷacchiggaḷena asanaṃ atipātente poṅkhānupoṅkhaṃ avirādhitaṃ".
 Disvāna me etadahosi – "sikkhitā vatime licchavikumārakā, susikkhitā vatime licchavikumārakā, yatra hi nāma dūratova sukhumena tāḷacchiggaḷena asanaṃ atipātessanti poṅkhānupoṅkhaṃ avirādhita"nti.

Wtedy czcigodny Ananda, który w mieście Vesali za jałmużną chodził, po południu ze zbierania jałmużny wracając, do Błogosławionego zbliżył się, zbliżywszy się, Błogosławionego pozdrowiwszy, z boku usiadł. Czcigodny Ananda, który z boku usiadł, do Błogosławionego powiedział to:
"Tutaj ja, Panie, przed południem ubrawszy się, miskę i żółtą szatę wziąwszy, do miasta Vesali po jałmużnę poszedłem. Zobaczyłem, ja naprawdę, Panie, licznych młodzieńców z klanu Licchavi, na forum strzelanie z łuku ćwiczących, z daleka właśnie precyzyjnie w dziurkę od klucza strzałą trafiających, strzała za strzałą bez chybiania.
Zobaczywszy to, ta myśl u mnie pojawiła się - "Wyćwiczeni są z pewnością ci młodzieńcy z klanu Licchavi, dobrze wyćwiczeni są z pewnością ci młodzieńcy z klanu Licchavi, skoro rzeczywiście z daleka właśnie precyzyjnie w dziurkę od klucza strzałą trafiają, strzała za strzałą bez chybiania."

"Taṃ kiṃ maññasi, ānanda, katamaṃ nu kho dukkarataraṃ vā durabhisambhavataraṃ vā – yo dūratova sukhumena tāḷacchiggaḷena asanaṃ atipāteyya poṅkhānupoṅkhaṃ avirādhitaṃ, yo vā sattadhā bhinnassa vālassa koṭiyā koṭiṃ paṭivijjheyyā"ti? 
"Etadeva, bhante, dukkaratarañceva durabhisambhavatarañca yo sattadhā bhinnassa vālassa koṭiyā koṭiṃ paṭivijjheyyā"ti.

"Co o tym myślisz, Anando, co jest trudniejsze albo bardziej trudne do osiągnięcia - czy to, że ktoś z daleka właśnie precyzyjnie w dziurkę od klucza strzałą trafiałby, strzała za strzałą bez chybiania, czy to, że ktoś na siedem części podzielonego włosa z ogona końcówką końcówkę przebiłby*?"
"To właśnie, Panie, jest trudniejsze i bardziej trudne do osiągnięcia, że ktoś na siedem części podzielonego włosa z ogona końcówką końcówkę przebiłby."

"Atha kho, ānanda, duppaṭivijjhataraṃ paṭivijjhanti, ye 'idaṃ dukkha'nti yathābhūtaṃ paṭivijjhanti …pe… 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti yathābhūtaṃ paṭivijjhanti. Tasmātihānanda, 'idaṃ dukkha'nti yogo karaṇīyo …pe… 'ayaṃ dukkhanirodhagāminī paṭipadā'ti yogo karaṇīyo"ti. 

Pañcamaṃ.

"Wtedy, Anando, coś bardziej trudnego do zrozumienia oni przenikają, oni (prawdę) 'to jest cierpienie' w jej rzeczywistej istocie przenikają ...etc... (prawdę) 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia" w jej rzeczywistej istocie przenikają. Dlatego tutaj, mnisi, 'to jest cierpienie' - wysiłek powinien być uczyniony ...etc... 'to jest ścieżka prowadząca do zniszczenia cierpienia' - wysiłek powinien być uczyniony."
 
Piąta [sutta z rozdziału Papātavaggo].

* "Ktoś na siedem części podzielonego włosa z ogona końcówką końcówkę przebiłby" - to zdanie jest przetłumaczone dosłownie, nawet z zachowaniem palijskiej kolejności słów. Tym niemniej nie rozumiem, na czym miałby polegać ten wyczyn.
Na portalu "Access to Insight" jest taki komentarz: "The Commentary tries to convert this feat into an archery trick, in which one fastens a strand of horsehair on an eggplant and another strand on the tip of an arrow, and then backs off to shoot the hair on the eggplant with the hair fastened on the arrow. This, however, sounds more like one of the impossible feats of marksmanship that Mark Twain once chided James Fenimore Cooper for including in his Deerslayer books. Even assuming that the hair on the arrow could withstand the force of the air pushing it back and actually stick straight ahead to pierce the other hair, the speed and force of the arrow would demolish any evidence that it had actually done so. Thus it seems more likely that the Buddha is describing a more delicate feat bearing more resemblance to the delicacy required in penetrating the four noble truths."
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz