piątek, 19 grudnia 2014

Jasne dhammy

Dukanipāto, Sukkadhammasuttaṃ (KN 4.42) - Księga dwójek, Sutta o jasnych dhammach

Vuttañhetaṃ bhagavatā, vuttamarahatāti me sutaṃ –
 
"Dveme, bhikkhave, sukkā dhammā lokaṃ pālenti. Katame dve? Hirī ca, ottappañca. Ime ce, bhikkhave, dve sukkā dhammā lokaṃ na pāleyyuṃ, nayidha paññāyetha mātāti vā mātucchāti vā mātulānīti vā ācariyabhariyāti vā garūnaṃ dārāti vā. Sambhedaṃ loko agamissa yathā ajeḷakā kukkuṭasūkarā soṇasiṅgālā. Yasmā ca kho, bhikkhave, ime dve sukkā dhammā lokaṃ pālenti tasmā paññāyati mātāti vā mātucchāti vā mātulānīti vā ācariyabhariyāti vā garūnaṃ dārāti vā"ti. Etamatthaṃ bhagavā avoca. Tatthetaṃ iti vuccati –

Powiedziane to było przez Błogosławionego, powiedziane to było przez arhata, tak słyszałem:

"Dwie są te, mnisi, jasne dhammy, które chronią świat. Jakie dwie? Wstyd i sumienie. Jeśli te, mnisi, dwie jasne dhammy świata nie chroniłyby, nie rozpoznalibyście w tym świecie ani matki, ani siostry matki, ani żony wuja, ani żony nauczyciela, ani żony czcigodnego. Pomieszaniem świat wypełniłby się, jak kozy z dzikimi kozami, koguty ze świniami, psy z szakalami. Ale ponieważ, mnisi, te dwie jasne dhammy chronią świat, dlatego rozróżnia się matkę, siostrę matki, żonę wuja, żonę nauczyciela, żonę czcigodnego." To znaczenie Błogosławiony powiedział. Teraz tak to mówi się:

"Yesaṃ ce hiriottappaṃ, sabbadā ca na vijjati,
Vokkantā sukkamūlā te, jātimaraṇagāmino.
Yesañca hiriottappaṃ, sadā sammā upaṭṭhitā,
Virūḷhabrahmacariyā te, santo khīṇapunabbhavā"ti.
 
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. 

Pañcamaṃ.

"Ci, u których wstyd i sumienie nigdy nie istnieją,
Którzy odeszli od jasnych korzeni, są tymi, którzy są prowadzeni ku narodzinom i śmierci.
Ale ci, u których wstyd i sumienie zawsze w pełni występują,
Którzy prowadzili szlachetne życie, są tymi, którzy wyczerpali nowe narodziny."

To także jest znaczenie tego, co powiedział Błogosławiony, tak słyszałem.

Piąta [sutta z rozdziału Dutiyavaggo].
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz