poniedziałek, 12 stycznia 2015

Błędne poglądy

Dukanipāto, Diṭṭhigatasuttaṃ (KN 4.49) - Księga dwójek, Sutta o błędnych poglądach

Vuttañhetaṃ bhagavatā, vuttamarahatāti me sutaṃ –
 
"Dvīhi, bhikkhave, diṭṭhigatehi pariyuṭṭhitā devamanussā olīyanti eke, atidhāvanti eke, cakkhumanto ca passanti. Kathañca, bhikkhave, olīyanti eke? Bhavārāmā, bhikkhave, devamanussā bhavaratā bhavasammuditā tesaṃ bhavanirodhāya dhamme desiyamāne cittaṃ na pakkhandati na pasīdati na santiṭṭhati nādhimuccati. Evaṃ kho, bhikkhave, olīyanti eke.

Powiedziane to było przez Błogosławionego, powiedziane to było przez arhata, tak słyszałem:

"Przez dwa rodzaje, mnisi, błędnych poglądów, opanowani są bogowie i ludzie, jedni zostają w tyle, drudzy idą za daleko, (tylko) obdarzeni wglądem widzą. Jak zatem, mnisi, jedni zostają w tyle? Cieszący się istnieniem, mnisi, bogowie i ludzie, radujący się istnieniem, zadowoleni z istnienia, kiedy objaśnia się im naukę o zniszczeniu istnienia, wtedy (ich) umysł nie wchodzi (w to), nie rozjaśnia się, nie utrwala się (w tym), nie przywiązuje się (do tego). Tak zatem, mnisi, jedni zostają w tyle.

Kathañca, bhikkhave, atidhāvanti eke? Bhaveneva kho paneke aṭṭīyamānā harāyamānā jigucchamānā vibhavaṃ abhinandanti – yato kira, bho, ayaṃ attā kāyassa bhedā paraṃ maraṇā ucchijjati vinassati na hoti paraṃ maraṇā, etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ etaṃ yāthāvanti. Evaṃ kho, bhikkhave, atidhāvanti eke.

Jak zatem, mnisi, drudzy idą za daleko? Inaczej drudzy, którzy martwią się tym samym istnieniem, wstydzą się (go), stronią (od niego), w nieistnieniu znajdują przyjemność - ponieważ naprawdę, przyjacielu, to ja po rozpadzie ciała po śmierci jest unicestwione, jest zniszczone, nie ma go po śmierci, więc to jest spokojne, to jest wspaniałe, to jest prawdziwa natura. Tak zatem, mnisi, drudzy idą za daleko.

Kathañca, bhikkhave, cakkhumanto passanti? Idha bhikkhu bhūtaṃ bhūtato passati, bhūtaṃ bhūtato disvā bhūtassa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti. Evaṃ kho, bhikkhave, cakkhumanto passantī"ti. Etamatthaṃ bhagavā avoca. Tatthetaṃ iti vuccati –

Jak zatem, mnisi, obdarzeni wglądem widzą? W tym świecie mnich istnienie jako istniejące widzi, istnienie jako istniejące ujrzawszy jest praktykującym niechęć, nieobecność pragnień, zaprzestanie. Tak zatem, mnisi, obdarzeni wglądem widzą." To znaczenie Błogosławiony powiedział. Teraz tak to mówi się:

"Ye bhūtaṃ bhūtato disvā, bhūtassa ca atikkamaṃ,
Yathābhūte vimuccanti, bhavataṇhā parikkhayā.
Sa ve bhūtapariñño, so vītataṇho bhavābhave,
Bhūtassa vibhavā bhikkhu, nāgacchati punabbhava"nti.
 
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. 

Dvādasamaṃ.

"Ci, którzy istnienie jako istniejące ujrzeli, oraz przekroczenie istnienia,
Zgodnie z prawdą są wyzwoleni, pragnienie powtórnych narodzin wyczerpawszy.
Z naprawdę pełną wiedzą o istnieniu, bez pragnień w tym lub tamtym życiu,
Przez wyczerpanie istnienia, mnich nie dochodzi do powtórnych narodzin."

To także jest znaczenie tego, co powiedział Błogosławiony, tak słyszałem.

Dwunasta [sutta z rozdziału Dutiyavaggo].
 
Dutiyo vaggo niṭṭhito.
 
Tassuddānaṃ –
Dve indriyā dve tapanīyā, sīlena apare duve,
Anottāpī kuhanā dve ca, saṃvejanīyena te dasa.
Vitakkā desanā vijjā, paññā dhammena pañcamaṃ,
Ajātaṃ dhātusallanaṃ, sikkhā jāgariyena ca,
Apāyadiṭṭhiyā ceva, bāvīsati pakāsitāti.
 
Dukanipāto niṭṭhito.

Drugi rozdział jest zakończony.

Spis treści:
Dwie o zmysłach, dwie o wyrzutach sumienia, o moralności jeszcze dwie,
Lekkomyślny i o nieoszukiwaniu dwie, wzbudzanie emocji, te dziesięć.
Myśli, nauczanie, wiedza, mądrość, o dhammach piąta,
Nienarodzony, elementy, odosobnienie, trening i czujność,
Stany nędzy i poglądy, dwadzieścia dwie objaśnione.

Księga dwójek jest zakończona.
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz