piątek, 13 marca 2015

Wielkie drzewo

Mahārukkhasuttaṃ (SN 12.55) - Sutta o wielkim drzewie

Sāvatthiyaṃ viharati …pe… "Upādāniyesu, bhikkhave, dhammesu assādānupassino viharato taṇhā pavaḍḍhati. Taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo …pe… evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti.
Seyyathāpi, bhikkhave, mahārukkho. Tassa yāni ceva mūlāni adhogamāni, yāni ca tiriyaṅgamāni, sabbāni tāni uddhaṃ ojaṃ abhiharanti. Evañhi so, bhikkhave, mahārukkho tadāhāro tadupādāno ciraṃ dīghamaddhānaṃ tiṭṭheyya. Evameva kho, bhikkhave, upādāniyesu dhammesu assādānupassino viharato taṇhā pavaḍḍhati. Taṇhāpaccayā upādānaṃ …pe… evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti.
Upādāniyesu, bhikkhave, dhammesu ādīnavānupassino viharato taṇhā nirujjhati. Taṇhānirodhā upādānanirodho, upādānanirodhā bhavanirodho …pe… evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti. 

W Savatthi przebywał ...etc... "U żyjącego, który w chwytanych, mnisi, dhammach zadowolenie dostrzega, pragnienie rośnie. Pragnienie jest przyczyną chwytania, chwytanie jest przyczyną stawania się ...etc... Takie jest tej całej masy cierpienia pochodzenie.
Podobnie jak, mnisi, wielkie drzewo. Jego te właśnie korzenie idące w dół, i te idące w poprzek, wszystkie one do góry sok roślinny przenoszą. Tak rzeczywiście to, mnisi, wielkie drzewo tym odżywiane, tym podtrzymywane długo, przez długi czas powinno stać. Właśnie tak, mnisi, u żyjącego, który w chwytanych dhammach zadowolenie dostrzega, pragnienie zwiększa się. Pragnienie jest przyczyną chwytania ...etc... Takie tej całej masy cierpienia jest pochodzenie.
U żyjącego, który w chwytanych, mnisi, dhammach niebezpieczeństwo dostrzega, pragnienie ulega zniszczeniu. Zniszczenie pragnienia jest zniszczeniem chwytania, zniszczenie chwytania jest przyczyną zniszczenia stawania się ...etc... Takie jest tej całej masy cierpienia zniszczenie. 
  
Seyyathāpi, bhikkhave, mahārukkho. Atha puriso āgaccheyya kuddālapiṭakaṃ ādāya. So taṃ rukkhaṃ mūle chindeyya, mūlaṃ chinditvā palikhaṇeyya, palikhaṇitvā mūlāni uddhareyya antamaso usīranāḷimattānipi. So taṃ rukkhaṃ khaṇḍākhaṇḍikaṃ chindeyya, khaṇḍākhaṇḍikaṃ chinditvā phāleyya, phāletvā sakalikaṃ sakalikaṃ kareyya, sakalikaṃ sakalikaṃ karitvā vātātape visoseyya, vātātape visosetvā agginā ḍaheyya, agginā ḍahetvā masiṃ kareyya, masiṃ karitvā mahāvāte vā ophuṇeyya nadiyā vā sīghasotāya pavāheyya. Evañhi so, bhikkhave, mahārukkho ucchinnamūlo assa tālāvatthukato anabhāvaṃkato āyatiṃ anuppādadhammo. Evameva kho, bhikkhave, upādāniyesu dhammesu ādīnavānupassino viharato taṇhā nirujjhati. Taṇhānirodhā upādānanirodho, upādānanirodhā bhavanirodho …pe… evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hotī"ti. 
 
Pañcamaṃ.
 
Podobnie jak, mnisi, wielkie drzewo. Wtedy człowiek przyszedłby motykę i kosz wziąwszy. On to drzewo przy korzeniach ściąłby, przy korzeniach ściąwszy (korzenie) wykopałby, wykopawszy korzenie usunąłby nawet taką ilość, jak objętość korzenia usira*. On to drzewo na kawałki pociąłby. Na kawałki pociąwszy na szczapy pociąłby, na szczapy pociąwszy małe drzazgi zrobiłby, małe drzazgi zrobiwszy na wietrze i w cieple wysuszyłby, na wietrze i w cieple wysuszywszy, w ogniu spaliłby, w ogniu spaliwszy popiół otrzymałby, popiół otrzymawszy na dużym wietrze rozwiałby albo do rzeki czy strumienia wrzuciłby. Rzeczywiście tak, mnisi, wielkie drzewo zniszczone z korzeniami byłoby, wykarczowane, jako znak całkowitego ustania stawania się, jak niepowstała rzecz w przyszłości. Właśnie tak, mnisi, u żyjącego, który w chwytanych dhammach niebezpieczeństwo dostrzega, pragnienie ulega zniszczeniu. Zniszczenie pragnienia jest zniszczeniem chwytania, zniszczenie chwytania jest zniszczeniem stawania się ...etc... Takie tej całej masy cierpienia jest zniszczenie."

Piąta [sutta z rozdziału Dukkhavaggo].

* Pachnący korzeń Andropogon Muricatum.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz