sobota, 2 maja 2015

Łydki antylopy

Eṇijaṅghasuttaṃ (SN 1.30) - Sutta o łydkach antylopy
  
"Eṇijaṅghaṃ kisaṃ vīraṃ, appāhāraṃ alolupaṃ,
Sīhaṃ vekacaraṃ nāgaṃ, kāmesu anapekkhinaṃ,
Upasaṅkamma pucchāma, kathaṃ dukkhā pamuccatī"ti?

"Pañca kāmaguṇā loke, manochaṭṭhā paveditā,
Ettha chandaṃ virājetvā, evaṃ dukkhā pamuccatī"ti.

Sattivaggo tatiyo.

Tassuddānaṃ –
Sattiyā phusati ceva, jaṭā manonivāraṇā,
Arahantena pajjoto, sarā mahaddhanena ca,
Catucakkena navamaṃ, eṇijaṅghena te dasāti.

(Bóstwo powiedziało:)

"Bohater z chudymi łydkami jak u antylopy, niewiele jedzenia potrzebujący,
Chodzący samotnie jak lew i słoń, nie poszukujący przyjemności zmysłowych,
Zbliżywszy się pytamy, jak uwalnia się od cierpienia?"
 
(Błogosławiony odpowiedział:)

"Pięć przyjemności zmysłowych jest na świecie, umysł jako szósty (zmysł) jest uznany,
Tutaj pragnienie usunąwszy, tak uwalnia się od cierpienia."

Rozdział Sattivaggo, trzeci.

Spis treści:
O mieczu i 'on dotyka', plątanina, przeszkody umysłu,
O arhacie, światło, strumienie i o mającym wielkie bogactwa,
O czterech kołach dziewiąta, łydki jak u antylopy, te dziesięć.
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz