sobota, 5 września 2015

Głupiec

Bālavaggo (AN 2.22-2.32) - Rozdział o głupcu

22. "'Dveme, bhikkhave, bālā. Katame dve? Yo ca accayaṃ accayato na passati, yo ca accayaṃ desentassa yathādhammaṃ nappaṭiggaṇhāti. Ime kho, bhikkhave, dve bālā'ti. 
'Dveme, bhikkhave, paṇḍitā. Katame dve? Yo ca accayaṃ accayato passati, yo ca accayaṃ desentassa yathādhammaṃ paṭiggaṇhāti. Ime kho, bhikkhave, dve paṇḍitā'"ti.

"'Dwóch jest tych, mnisi, głupców. Jakich dwóch? Ten, który nie widzi błędu jako błędu, oraz ten, który nie akceptuje błędu wskazanego zgodnie z Dhammą. To są, mnisi, dwaj głupcy.'
'Dwóch jest tych, mnisi, mędrców. Jakich dwóch? Ten, który widzi błąd jako błąd, oraz ten, który akceptuje błąd wskazany zgodnie z Dhammą. To są ci, mnisi, dwaj mędrcy.'"
 
23. "Dveme, bhikkhave, tathāgataṃ abbhācikkhanti. Katame dve? Duṭṭho vā dosantaro, saddho vā duggahitena. Ime kho, bhikkhave, dve tathāgataṃ abbhācikkhantī"ti.

"Dwóch jest tych, mnisi, którzy pomawiają Tathagatę. Jakich dwóch? Złośliwy, pełen gniewu, albo pełen wiary błędnie przyjętej. To są ci, mnisi, dwaj, którzy pomawiają Tathagatę."
 
24. "'Dveme, bhikkhave, tathāgataṃ abbhācikkhanti. Katame dve? Yo ca abhāsitaṃ alapitaṃ tathāgatena bhāsitaṃ lapitaṃ tathāgatenāti dīpeti, yo ca bhāsitaṃ lapitaṃ tathāgatena abhāsitaṃ alapitaṃ tathāgatenāti dīpeti. Ime kho, bhikkhave, dve tathāgataṃ abbhācikkhantī'ti.
'Dveme, bhikkhave, tathāgataṃ nābbhācikkhanti. Katame dve? Yo ca abhāsitaṃ alapitaṃ tathāgatena abhāsitaṃ alapitaṃ tathāgatenāti dīpeti, yo ca bhāsitaṃ lapitaṃ tathāgatena bhāsitaṃ lapitaṃ tathāgatenāti dīpeti. Ime kho, bhikkhave, dve tathāgataṃ nābbhācikkhantī'"ti.

"Dwóch jest tych, mnisi, którzy pomawiają Tathagatę. Jakich dwóch? Ten, który to, co niewypowiedziane, niewygłoszone przez Tathagatę, jako wypowiedziane, wygłoszone przez Tathagatę wyjaśnia, ten, który to, co wypowiedziane, wygłoszone przez Tathagatę, jako niewypowiedziane, niewygłoszone przez Tathagatę wyjaśnia. To są ci, mnisi, dwaj, którzy pomawiają Tathagatę.'
'Dwóch jest tych, mnisi, którzy nie pomawiają Tathagaty. Jakich dwóch? Ten, który to, co niewypowiedziane, niewygłoszone przez Tathagatę, jako niewypowiedziane, niewygłoszone przez Tathagatę wyjaśnia, ten, który to, co wypowiedziane, wygłoszone przez Tathagatę, jako wypowiedziane, wygłoszone przez Tathagatę wyjaśnia. To są ci, mnisi, dwaj, którzy nie  pomawiają Tathagaty.'"
 
25. "Dveme, bhikkhave, tathāgataṃ abbhācikkhanti. Katame dve? Yo ca neyyatthaṃ suttantaṃ nītattho suttantoti dīpeti, yo ca nītatthaṃ suttantaṃ neyyattho suttantoti dīpeti. Ime kho, bhikkhave, dve tathāgataṃ abbhācikkhantī"ti.

"Dwóch jest tych, mnisi, którzy pomawiają Tathagatę. Jakich dwóch? Ten, kto znaczenie nauczania, które ma być wywnioskowane jako znaczenie nauczania, które zostało wywnioskowane wyjaśnia, ten, kto znaczenie nauczania, które zostało wywnioskowane jako znaczenie nauczania, które ma być wywnioskowane wyjaśnia. To są ci, mnisi, dwaj, którzy pomawiają Tathagatę."
 
26. "Dveme, bhikkhave, tathāgataṃ nābbhācikkhanti. Katame dve? Yo ca neyyatthaṃ suttantaṃ neyyattho suttantoti dīpeti, yo ca nītatthaṃ suttantaṃ nītattho suttantoti dīpeti. Ime kho, bhikkhave, dve tathāgataṃ nābbhācikkhantī"ti.

"Dwóch jest tych, mnisi, którzy nie pomawiają Tathagaty. Jakich dwóch? Ten, kto znaczenie nauczania, które ma być wywnioskowane jako znaczenie nauczania, które ma być wywnioskowane wyjaśnia, ten, kto znaczenie nauczania, które zostało wywnioskowane jako znaczenie nauczania, które zostało wywnioskowane wyjaśnia. To są ci, mnisi, dwaj, którzy nie pomawiają Tathagaty."
 
27. "Paṭicchannakammantassa, bhikkhave, dvinnaṃ gatīnaṃ aññatarā gati pāṭikaṅkhā – nirayo vā tiracchānayoni vāti. Appaṭicchannakammantassa, bhikkhave, dvinnaṃ gatīnaṃ aññatarā gati pāṭikaṅkhā – devā vā manussā vā"ti.

"Dla ukrywającego swoje działania, mnisi, z dwóch przejść do innej egzystencji, (to) niezawodne przejście do innej egzystencji jest oczekiwane - piekło albo sfera zwierząt. Dla nie ukrywającego swoich działań, mnisi, z dwóch przejść do innej egzystencji, (to) niezawodne przejście do innej egzystencji jest oczekiwane - bogowie albo ludzie."

28. "Micchādiṭṭhikassa, bhikkhave, dvinnaṃ gatīnaṃ aññatarā gati pāṭikaṅkhā – nirayo vā tiracchānayoni vā"ti.

"Dla wyznającego fałszywe poglądy, mnisi, z dwóch przejść do innej egzystencji, (to) niezawodne przejście do innej egzystencji jest oczekiwane - piekło albo sfera zwierząt."
 
29. "Sammādiṭṭhikassa, bhikkhave, dvinnaṃ gatīnaṃ aññatarā gati pāṭikaṅkhā – devā vā manussā vā"ti.

"Dla wyznającego słuszne poglądy, mnisi, z dwóch przejść do innej egzystencji, (to) niezawodne przejście do innej egzystencji jest oczekiwane - bogowie albo ludzie."

30. "Dussīlassa, bhikkhave, dve paṭiggāhā – nirayo vā tiracchānayoni vā. Sīlavato, bhikkhave, dve paṭiggāhā – devā vā manussā vā"ti.

"Dla niemoralnego, mnisi, są dwa przeznaczenia - piekło albo sfera zwierząt. Dla moralnego, mnisi, są dwa przeznaczenia - bogowie albo ludzie."
  
31. "Dvāhaṃ, bhikkhave, atthavase sampassamāno araññavanapatthāni pantāni senāsanāni paṭisevāmi. Katame dve? Attano ca diṭṭhadhammasukhavihāraṃ sampassamāno, pacchimañca janataṃ anukampamāno. Ime kho ahaṃ, bhikkhave, dve atthavase sampassamāno araññavanapatthāni pantāni senāsanāni paṭisevāmī"ti.

"Z dwóch, mnisi, powodów ja, żyjąc w miejscach głęboko w lesie, w miejscach z dala od ludzi, praktykuję. Z jakich dwóch? Żyjąc dla własnego szczęśliwego życia w tym świecie, oraz współczując najnędzniejszym ludziom. Z tych, mnisi, dwóch powodów ja, żyjąc w miejscach głęboko w lesie, w miejscach z dala od ludzi, praktykuję."

32. "Dve me, bhikkhave, dhammā vijjābhāgiyā. Katame dve? Samatho ca vipassanā ca. Samatho, bhikkhave, bhāvito kamatthamanubhoti? Cittaṃ bhāvīyati. Cittaṃ bhāvitaṃ kamatthamanubhoti? Yo rāgo so pahīyati. Vipassanā, bhikkhave, bhāvitā kamatthamanubhoti? Paññā bhāvīyati. Paññā bhāvitā kamatthamanubhoti? Yā avijjā sā pahīyati. Rāgupakkiliṭṭhaṃ vā, bhikkhave, cittaṃ na vimuccati, avijjupakkiliṭṭhā vā paññā bhāvīyati. Iti kho, bhikkhave, rāgavirāgā cetovimutti, avijjāvirāgā paññāvimuttī"ti.
 
Bālavaggo tatiyo.

"Dwie są moje, mnisi, dhammy związane z wiedzą. Jakie dwie? Wyciszenie i wgląd. Wyciszenie, mnisi, jest rozwinięte - w jakim celu doświadcza się (go)? Umysł rozwija się. Umysł jest rozwinięty - w jakim celu doświadcza się (go)? To, co jest pożądaniem, porzuca się. Wgląd, mnisi, jest rozwinięty - w jakim celu doświadcza się (go)? Mądrość rozwija się. Mądrość jest rozwinięta - w jakim celu doświadcza się (jej)? To, co jest niewiedzą, porzuca się. Zanieczyszczony pożądaniem, mnisi, umysł nie jest wyzwolony, albo zanieczyszczona niewiedzą mądrość (nie) rozwija się. Tak więc, mnisi, nieobecność pożądania jest wyzwoleniem umysłu, nieobecność niewiedzy jest wyzwoleniem mądrości."

Rozdział o głupcu, trzeci.
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz