niedziela, 20 września 2015

Uspokojony umysł

Samacittavaggo (AN 2.33-2.42) - Rozdział o uspokojonym umyśle

33. "Asappurisabhūmiñca vo, bhikkhave, desessāmi sappurisabhūmiñca. Taṃ suṇātha, sādhukaṃ manasi karotha. Bhāsissāmī"ti. 
"Evaṃ, bhante"ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca –
"Katamā ca, bhikkhave, asappurisabhūmi? Asappuriso, bhikkhave, akataññū hoti akatavedī. Asabbhi hetaṃ, bhikkhave, upaññātaṃ yadidaṃ akataññutā akataveditā. Kevalā esā, bhikkhave, asappurisabhūmi yadidaṃ akataññutā akataveditā. Sappuriso ca kho, bhikkhave, kataññū hoti katavedī. Sabbhi hetaṃ, bhikkhave, upaññātaṃ yadidaṃ kataññutā kataveditā. Kevalā esā, bhikkhave, sappurisabhūmi yadidaṃ kataññutā kataveditā"ti.

"O stanie złego człowieka was, mnisi, będę nauczał i o stanie dobrego człowieka. Słuchajcie tego, dobrze przemyślcie. Będę mówił."
"Tak, Panie", tamci mnisi Błogosławionemu przytaknęli. Błogosławiony powiedział to:
"Jaki jest zatem, mnisi, stan złego człowieka? Zły człowiek, mnisi, niewdzięczny jest, nie okazujący wdzięczności. Jako niegodziwe naprawdę to, mnisi, jest rozpoznane, mianowicie - niewdzięczność, nie okazywanie wdzięczności. Jest to cały, mnisi, stan złego człowieka, mianowicie - niewdzięczność, nie okazywanie wdzięczności. Dobry zaś człowiek, wdzięczny jest, okazujący wdzięczność. Jako cnotliwe naprawdę to, mnisi, jest rozpoznane, mianowicie - wdzięczność, okazywanie wdzięczności. Jest to cały, mnisi, stan dobrego człowieka, mianowicie - wdzięczność, okazywanie wdzięczności."
 
34. "Dvinnāhaṃ, bhikkhave, na suppatikāraṃ vadāmi. Katamesaṃ dvinnaṃ? Mātu ca pitu ca. Ekena, bhikkhave, aṃsena mātaraṃ parihareyya, ekena aṃsena pitaraṃ parihareyya vassasatāyuko vassasatajīvī so ca nesaṃ ucchādanaparimaddananahāpanasambāhanena. Te ca tattheva muttakarīsaṃ cajeyyuṃ. Na tveva, bhikkhave, mātāpitūnaṃ kataṃ vā hoti paṭikataṃ vā. Imissā ca, bhikkhave, mahāpathaviyā pahūtasattaratanāya mātāpitaro issarādhipacce rajje patiṭṭhāpeyya, na tveva, bhikkhave, mātāpitūnaṃ kataṃ vā hoti paṭikataṃ vā. Taṃ kissa hetu? Bahukārā, bhikkhave, mātāpitaro puttānaṃ āpādakā posakā imassa lokassa dassetāro. Yo ca kho, bhikkhave, mātāpitaro assaddhe saddhāsampadāya samādapeti niveseti patiṭṭhāpeti, dussīle sīlasampadāya samādapeti niveseti patiṭṭhāpeti, maccharī cāgasampadāya samādapeti niveseti patiṭṭhāpeti, duppaññe paññāsampadāya samādapeti niveseti patiṭṭhāpeti, ettāvatā kho, bhikkhave, mātāpitūnaṃ katañca hoti paṭikatañcā"ti.

"Dla dwóch (osób), mnisi, nie ma dobrej odpłaty, ja mówię. Dla jakich dwóch? Dla matki i ojca. Jednym, mnisi, ramieniem matką opiekowałby się, drugim ramieniem ojcem opiekowałby się, mając sto lat, żyjąc sto lat, przez ich namaszczanie, masowanie, kąpiel i nacieranie ciała. Oni zaś tam mocz i kał wydalaliby. Tym niemniej nie ma, dla matki i ojca odpłaty albo odwdzięczenia się. Na tej zaś, mnisi, wielkiej ziemi, bogatej w siedem klejnotów, matkę i ojca suwerennymi władcami w królestwie ustanowiłby. Tym niemniej nie ma, dla matki i ojca odpłaty albo odwdzięczenia się. To z jakiego powodu? Bardzo potrzebni, mnisi, są matka i ojciec dla dzieci, którzy dbają o dzieci, którzy karmią (je), którzy są pokazującymi (im) ten świat. Zatem ten kto, mnisi, matkę i ojca nie mających wiary w przywiązaniu do wiary umacnia, zachęca, upomina, mających złe charaktery w przywiązaniu do moralności umacnia, zachęca, upomina, chciwych w przywiązaniu do hojności umacnia, zachęca, upomina, głupich w przywiązaniu do mądrości umacnia, zachęca, upomina, w tym zakresie, mnisi, jest dla matki i ojca odpłata albo odwdzięczenie się."
 
35. Atha kho aññataro brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṃ sammodi. Sammodanīyaṃ kathaṃ …pe… ekamantaṃ nisinno kho so brāhmaṇo bhagavantaṃ etadavoca – "kiṃvādī bhavaṃ gotamo kimakkhāyī"ti?
"Kiriyavādī cāhaṃ, brāhmaṇa, akiriyavādī cā"ti.
"Yathākathaṃ pana bhavaṃ gotamo kiriyavādī ca akiriyavādī cā"ti?
"Akiriyaṃ kho ahaṃ, brāhmaṇa, vadāmi kāyaduccaritassa vacīduccaritassa manoduccaritassa, anekavihitānaṃ pāpakānaṃ akusalānaṃ dhammānaṃ akiriyaṃ vadāmi. Kiriyañca kho ahaṃ, brāhmaṇa, vadāmi kāyasucaritassa vacīsucaritassa manosucaritassa, anekavihitānaṃ kusalānaṃ dhammānaṃ kiriyaṃ vadāmi. Evaṃ kho ahaṃ, brāhmaṇa, kiriyavādī ca akiriyavādī cā"ti.
"Abhikkantaṃ, bho gotama …pe… upāsakaṃ maṃ bhavaṃ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gata"nti.

"Wtedy pewien bramin do Błogosławionego zbliżył się, zbliżywszy się, z Błogosławionym przyjacielskie pozdrowienia wymienił. Przyjacielskie pozdrowienia ...etc... Ten bramin, który z boku usiadł, do Błogosławionego powiedział to: "Jakie poglądy głoszącym jest czcigodny Gotama, o czym mówiącym?"
"Głoszącym wiarę w skutki działań ja jestem, braminie, i głoszącym niewiarę w skutki działań."
"Ale w jaki sposób czcigodny Gotama jest głoszącym wiarę w skutki działań i głoszącym niewiarę w skutki działań?"
"O nieczynieniu ja, braminie, mówię, cielesnych wykroczeń, słownych wykroczeń, umysłowych wykroczeń, o nieczynieniu mówię różnego rodzaju złych czynów, złych rzeczy. O czynieniu zaś ja, braminie, mówię, dobrych działań ciałem, dobrych działań mową, dobrych działań umysłem, o czynieniu mówię różnego rodzaju dobrych rzeczy. Tak ja, braminie, głoszącym wiarę w skutki działań jestem i głoszącym niewiarę w skutki działań."
"Doskonale, drogi Gotamo ...etc... Niech mnie, świeckiego wyznawcę, czcigodny Gotama pamięta jako tego, który od tego dnia obdarzony jest życiem, który poszedł po schronienie."

36. Atha kho anāthapiṇḍiko gahapati yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho anāthapiṇḍiko gahapati bhagavantaṃ etadavoca – "kati nu kho, bhante, loke dakkhiṇeyyā, kattha ca dānaṃ dātabba"nti?
"Dve kho, gahapati, loke dakkhiṇeyyā – sekho ca asekho ca. Ime kho, gahapati, dve loke dakkhiṇeyyā, ettha ca dānaṃ dātabba"nti.
 
Idamavoca bhagavā. Idaṃ vatvāna sugato athāparaṃ etadavoca satthā –
 
"Sekho asekho ca imasmiṃ loke,
Āhuneyyā yajamānānaṃ honti.
Te ujubhūtā kāyena, vācāya uda cetasā.
Khettaṃ taṃ yajamānānaṃ, ettha dinnaṃ mahapphala"nti.

Wtedy gospodarz Anathapindika, do Błogosławionego zbliżył się, zbliżywszy się, Błogosławionego pozdrowiwszy, z boku usiadł. Gospodarz Anathapindika, który z boku usiadł, do Błogosławionego powiedział to: "Jak wielu, Panie, jest na świecie godnych otrzymywania darów, i gdzie te dary powinny być dawane?"
"Dwóch jest, gospodarzu, na świecie godnych otrzymywania darów, ten, kto ćwiczy się w doskonałości i ten, kto nie potrzebuje dalszych ćwiczeń. Ci są, gospodarzu, dwaj na świecie godni otrzymywania darów, i dary im powinny być dawane."

Powiedział to Błogosławiony. Powiedziawszy to Sugata dodatkowo powiedział to (jako) Nauczyciel:

"Ten, kto ćwiczy się w doskonałości,
Oraz ten, kto nie potrzebuje dalszych ćwiczeń na tym świecie,
Godni są (obaj) otrzymywania darów.
Oni są uczciwi ciałem, mową albo umysłem.
To jest pole dawania darów, tutaj dawany jest wielki owoc."
 
37. Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā sāriputto sāvatthiyaṃ viharati pubbārāme migāramātupāsāde. Tatra kho āyasmā sāriputto bhikkhū āmantesi – "āvuso bhikkhave"ti. 
"Āvuso"ti kho te bhikkhū āyasmato sāriputtassa paccassosuṃ. Āyasmā sāriputto etadavoca – "Ajjhattasaṃyojanañca, āvuso, puggalaṃ desessāmi bahiddhāsaṃyojanañca. Taṃ suṇātha, sādhukaṃ manasi karotha, bhāsissāmī"ti. 
"Evamāvuso"ti kho te bhikkhū āyasmato sāriputtassa paccassosuṃ. Āyasmā sāriputto etadavoca –

"Tak słyszałem. Pewnego razu Błogosławiony w Savatthi przebywał, w Gaju Jety, w ogrodzie Anathapindiki. W tym czasie czcigodny Sariputta w Savatthi przebywał, we Wschodnim Parku, w Pałacu Migaramaty. Tamże czcigodny Sariputta do mnichów zwrócił się: "Przyjaciele mnisi!"
"Przyjacielu!", tamci mnisi czcigodnemu Sariputcie przytaknęli. Czcigodny Sariputta powiedział to:
"O osobie (spętanej) wewnętrznymi więzami, przyjaciele, będę nauczał, i zewnętrznymi więzami. Słuchajcie tego, dobrze przemyślcie, będę mówił."
"Tak, przyjacielu", tamci mnisi czcigodnemu Sariputcie przytaknęli. Czcigodny Sariputta powiedział to:
  
"Katamo cāvuso, ajjhattasaṃyojano puggalo? Idhāvuso, bhikkhu sīlavā hoti, pātimokkhasaṃvarasaṃvuto viharati ācāragocarasampanno, aṇumattesu vajjesu bhayadassāvī, samādāya sikkhati sikkhāpadesu. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā aññataraṃ devanikāyaṃ upapajjati. So tato cuto āgāmī hoti, āgantā itthattaṃ. Ayaṃ vuccati, āvuso, ajjhattasaṃyojano puggalo āgāmī hoti, āgantā itthattaṃ.

"Jaka jest zatem, przyjaciele, osoba (spętana) wewnętrznymi więzami? W tym świecie, przyjaciele, mnich jest cnotliwy, żyje powściągliwy powściągliwością jako zasadą dyscypliny, utalentowany w zakresie praktyki, (nawet) w bardzo małych uchybieniach zdając sobie sprawę z niebezpieczeństwa, podjąwszy się ćwiczeń w nakazach moralnych. On po rozpadzie ciała po śmierci w towarzystwie bogów odradza się. On stamtąd zniknął, powrócił (tutaj), jest powracającym w tym życiu. O nim mówi się, przyjaciele, osoba (spętana) wewnętrznymi więzami powróciła (tutaj), jest powracającą w tym życiu.

Katamo cāvuso, bahiddhāsaṃyojano puggalo? Idhāvuso, bhikkhu sīlavā hoti, pātimokkhasaṃvarasaṃvuto viharati ācāragocarasampanno, aṇumattesu vajjesu bhayadassāvī, samādāya sikkhati sikkhāpadesu. So aññataraṃ santaṃ cetovimuttiṃ upasampajja viharati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā aññataraṃ devanikāyaṃ upapajjati. So tato cuto anāgāmī hoti, anāgantā itthattaṃ. Ayaṃ vuccatāvuso, bahiddhāsaṃyojano puggalo anāgāmī hoti, anāgantā itthattaṃ.

Jaka jest zatem, przyjaciele, osoba (spętana) zewnętrznymi więzami? W tym świecie, przyjaciele, mnich jest cnotliwy, żyje powściągliwy powściągliwością jako zasadą dyscypliny, utalentowany w zakresie praktyki, (nawet) w bardzo małych uchybieniach zdając sobie sprawę z niebezpieczeństwa, podjąwszy się ćwiczeń w nakazach moralnych. Jest on uspokojony, wyzwolenie umysłu osiągnąwszy żyje. On po rozpadzie ciała po śmierci w towarzystwie bogów odradza się. On stamtąd zniknął, nie powrócił (tutaj), jest niepowracającym w tym życiu. O nim mówi się, przyjaciele, osoba (spętana) zewnętrznymi więzami nie powróciła (tutaj), jest niepowracającą w tym życiu.

Puna caparaṃ, āvuso, bhikkhu sīlavā hoti …pe… samādāya sikkhati sikkhāpadesu. So kāmānaṃyeva nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti. So bhavānaṃyeva nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti. So taṇhākkhayāya paṭipanno hoti. So lobhakkhayāya paṭipanno hoti. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā aññataraṃ devanikāyaṃ upapajjati. So tato cuto anāgāmī hoti, anāgantā itthattaṃ. Ayaṃ vuccatāvuso, bahiddhāsaṃyojano puggalo anāgāmī hoti, anāgantā itthatta"nti.

I znów dalej, przyjaciele, mnich jest cnotliwy ...etc... podjąwszy się ćwiczeń w nakazach moralnych. Względem zmysłowego pragnienia jest on praktykującym niechęć, nieobecność pragnień, zaprzestanie. Względem istnienia jest on praktykującym niechęć, nieobecność pragnień, zaprzestanie. Jest on praktykującym zniszczenie pragnień. Jest on praktykującym zniszczenie chciwości. On po rozpadzie ciała po śmierci w towarzystwie bogów odradza się. On stamtąd zniknął, nie powrócił (tutaj), jest niepowracającym w tym życiu. O nim mówi się, przyjaciele, osoba (spętana) zewnętrznymi więzami nie powróciła (tutaj), jest niepowracającą w tym życiu. O nim mówi się, przyjaciele, osoba (spętana) zewnętrznymi więzami nie powróciła (tutaj), jest niepowracającą w tym życiu."

Atha kho sambahulā samacittā devatā yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu, upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhaṃsu. Ekamantaṃ ṭhitā kho tā devatā bhagavantaṃ etadavocuṃ – "Eso, bhante, āyasmā sāriputto pubbārāme migāramātupāsāde bhikkhūnaṃ ajjhattasaṃyojanañca puggalaṃ deseti bahiddhāsaṃyojanañca. Haṭṭhā, bhante, parisā. Sādhu, bhante, bhagavā yenāyasmā sāriputto tenupasaṅkamatu anukampaṃ upādāyā"ti.
Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena. Atha kho bhagavā – seyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṃ vā bāhaṃ pasāreyya, pasāritaṃ vā bāhaṃ samiñjeyya, evamevaṃ – jetavane antarahito pubbārāme migāramātupāsāde āyasmato sāriputtassa sammukhe pāturahosi. Nisīdi bhagavā paññatte āsane. Āyasmāpi kho sāriputto bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho āyasmantaṃ sāriputtaṃ bhagavā etadavoca –

Wtedy liczne bóstwa o uspokojonych umysłach do Błogosławionego zbliżyły się, zbliżywszy się, Błogosławionego pozdrowiwszy, z boku stanęły. Tamte bóstwa, które z boku stanęły, do Błogosławionego powiedziały to: "Ten, Panie, czcigodny Sariputta we Wschodnim Parku, w Pałacu Migaramaty, mnichów o osobie (spętanej) wewnętrznymi więzami naucza, i zewnętrznymi więzami. Zachwyceni są, Panie, zgromadzeni. Dobrze będzie, Panie, niech Błogosławiony zbliży się do czcigodnego Sariputty, współczucie okazawszy."
Błogosławiony zgodził się w milczeniu. Wtedy Błogosławiony, właśnie tak, jak naprawdę silny człowiek zgiętą rękę mógłby wyprostować albo wyprostowaną rękę mógłby zgiąć, właśnie tak w Gaju Jety zniknął, we Wschodnim Parku, w Pałacu Migaramaty, przed obliczem czcigodnego Sariputty pojawił się. Błogosławiony usiadł na przygotowanym siedzeniu. Czcigodny Sariputta pozdrowiwszy Błogosławionego także z boku usiadł. Do siedzącego z boku Sariputty Błogosławiony powiedział to:
 
"Idha, sāriputta, sambahulā samacittā devatā yenāhaṃ tenupasaṅkamiṃsu, upasaṅkamitvā maṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhaṃsu. Ekamantaṃ ṭhitā kho, sāriputta, tā devatā maṃ etadavocuṃ – 'Eso, bhante, āyasmā sāriputto pubbārāme migāramātupāsāde bhikkhūnaṃ ajjhattasaṃyojanañca puggalaṃ deseti bahiddhāsaṃyojanañca. Haṭṭhā, bhante, parisā. Sādhu, bhante, bhagavā yena āyasmā sāriputto tenupasaṅkamatu anukampaṃ upādāyā'ti. Tā kho pana, sāriputta, devatā dasapi hutvā vīsampi hutvā tiṃsampi hutvā cattālīsampi hutvā paññāsampi hutvā saṭṭhipi hutvā āraggakoṭinitudanamattepi tiṭṭhanti, na ca aññamaññaṃ byābādhenti.

"Tutaj, Sariputto, liczne bóstwa o uspokojonych umysłach do mnie zbliżyły się, zbliżywszy się, pozdrowiwszy mnie, z boku stanęły. Te bóstwa, które z boku stanęły, do mnie powiedziały to: 'Ten, Panie, czcigodny Sariputta we Wschodnim Parku, w Pałacu Migaramaty, mnichów o osobie (spętanej) wewnętrznymi więzami naucza, i zewnętrznymi więzami. Zachwyceni są, Panie, zgromadzeni. Dobrze będzie, Panie, niech Błogosławiony zbliży się do czcigodnego Sariputty, współczucie okazawszy.' Tamte, Sariputto, bóstwa będąc (w grupach) po dziesięć, po dwadzieścia, po trzydzieści, po czterdzieści, po pięćdziesiąt, po sześćdziesiąt, jak na końcu ostrego szydła stoją i wzajemnie nie ranią się.
 
Siyā kho pana, sāriputta, evamassa – 'tattha nūna tāsaṃ devatānaṃ tathā cittaṃ bhāvitaṃ yena tā devatā dasapi hutvā vīsampi hutvā tiṃsampi hutvā cattālīsampi hutvā paññāsampi hutvā saṭṭhipi hutvā āraggakoṭinitudanamattepi tiṭṭhanti na ca aññamaññaṃ byābādhentī'ti. Na kho panetaṃ, sāriputta, evaṃ daṭṭhabbaṃ. Idheva kho, sāriputta, tāsaṃ devatānaṃ tathā cittaṃ bhāvitaṃ, yena tā devatā dasapi hutvā …pe… na ca aññamaññaṃ byābādhenti. Tasmātiha, sāriputta, evaṃ sikkhitabbaṃ – 'santindriyā bhavissāma santamānasā'ti. Evañhi vo, sāriputta, sikkhitabbaṃ. 'Santindriyānañhi vo, sāriputta, santamānasānaṃ santaṃyeva kāyakammaṃ bhavissati santaṃ vacīkammaṃ santaṃ manokammaṃ. Santaṃyeva upahāraṃ upaharissāma sabrahmacārīsū'ti. Evañhi vo, sāriputta, sikkhitabbaṃ. Anassuṃ kho, sāriputta, aññatitthiyā paribbājakā ye imaṃ dhammapariyāyaṃ nāssosu"nti.

Mogłoby być, Sariputto, że tak byłoby -'Tam naprawdę tamtych bóstw umysł jest tak rozwinięty, że tamte bóstwa będąc (w grupach) po dziesięć, po dwadzieścia, po trzydzieści, po czterdzieści, po pięćdziesiąt, po sześćdziesiąt, jak na końcu ostrego szydła stoją i wzajemnie nie ranią się.' Z pewnością nie tak, Sariputto, powinno być to widziane. W tym świecie, Sariputto, tamtych bóstw umysł jest tak rozwinięty, że tamte bóstwa będąc (w grupach) po dziesięć ...etc... i wzajemnie nie ranią się. Dlatego tutaj, Sariputto, tak powinno być praktykowane - 'Dzięki uspokojonym zmysłom będziemy tymi, którzy mają uspokojone umysły.' Tak rzeczywiście przez was, Sariputto, powinno być praktykowane.  Dzięki uspokojonym zmysłom przez was, Sariputto, dzięki uspokojonym umysłom, spokojne działanie ciałem właśnie będzie (czynione), spokojne działanie mową, spokojne działanie umysłem. Dar uspokojenia właśnie ofiarujemy towarzyszom w szlachetnym życiu.' Tak rzeczywiście przez was, Sariputto, powinno być praktykowane. Słyszałem, Sariputto, że wyznający inne poglądy wędrowni mnisi, tego wykładu o Dhammie nie słyszeli."

38. Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ āyasmā mahākaccāno varaṇāyaṃ viharati kaddamadahatīre. Atha kho ārāmadaṇḍo brāhmaṇo yenāyasmā mahākaccāno tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā āyasmatā mahākaccānena saddhiṃ sammodi. Sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho ārāmadaṇḍo brāhmaṇo āyasmantaṃ mahākaccānaṃ etadavoca – "Ko nu kho, bho kaccāna, hetu ko paccayo yena khattiyāpi khattiyehi vivadanti, brāhmaṇāpi brāhmaṇehi vivadanti, gahapatikāpi gahapatikehi vivadantī"ti?
"Kāmarāgābhinivesavinibandha paligedhapariyuṭṭhānajjhosānahetu kho, brāhmaṇa, khattiyāpi khattiyehi vivadanti, brāhmaṇāpi brāhmaṇehi vivadanti, gahapatikāpi gahapatikehi vivadantī"ti. 
"Ko pana, bho kaccāna, hetu ko paccayo yena samaṇāpi samaṇehi vivadantī"ti? "Diṭṭhirāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānahetu kho, brāhmaṇa, samaṇāpi samaṇehi vivadantī"ti.

Tak słyszałem. Pewnego razu czcigodny Mahakaccana w Varanasi przebywał, na brzegu rzeki Kaddamadaha. Wtedy bramin Aramadanda do czcigodnego Mahakaccany zbliżył się, zbliżywszy się, z czcigodnym Mahakaccaną przyjacielskie pozdrowienia wymienił. Przyjacielskie pozdrowienia i uprzejmości wymieniwszy, z boku usiadł. Bramin Aramadanda, który z boku usiadł, do czcigodnego Mahakaccany powiedział to: "Jaki, drogi Kaccano, jest warunek, jaka jest przyczyna, że wojownicy z wojownikami dyskutują, bramini z braminami dyskutują, gospodarze z gospodarzami dyskutują?"
"Skłonności i przywiązanie do zmysłowych pragnień, przywiązanie do pychy i porywczości są warunkiem, braminie, że wojownicy z wojownikami dyskutują, bramini z braminami dyskutują, gospodarze z gospodarzami dyskutują."
"A jaki jest, drogi Kaccano, warunek, jaka jest przyczyna, że mnisi z mnichami dyskutują?" 
"Skłonności i przywiązanie do dogmatów, przywiązanie do pychy i porywczości są warunkiem, braminie, że mnisi z mnichami dyskutują."

"Atthi pana, bho kaccāna, koci lokasmiṃ yo imañceva kāmarāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānaṃ samatikkanto, imañca diṭṭhirāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānaṃ samatikkanto"ti? 
"Atthi, brāhmaṇa, lokasmiṃ yo imañceva kāmarāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānaṃ samatikkanto, imañca diṭṭhirāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānaṃ samatikkanto"ti.
"Ko pana so, bho kaccāna, lokasmiṃ yo imañceva kāgarāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānaṃ samatikkanto, imañca diṭṭhirāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānaṃ samatikkanto"ti? 
"Atthi, brāhmaṇa, puratthimesu janapadesu sāvatthī nāma nagaraṃ. Tattha so bhagavā etarahi viharati arahaṃ sammāsambuddho. So hi, brāhmaṇa, bhagavā imañceva kāmarāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānaṃ samatikkanto, imañca diṭṭhirāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānaṃ samatikkanto"ti. 

"A czy jest, drogi Kaccano, ktoś na świecie, kto te skłonności i przywiązanie do zmysłowych pragnień, przywiązanie do pychy i porywczości przekroczył, oraz (ktoś), kto te skłonności i przywiązanie do dogmatów, przywiązanie do pychy i porywczości przekroczył?"
"Jest, braminie, ktoś na świecie, kto te skłonności i przywiązanie do zmysłowych pragnień, przywiązanie do pychy i porywczości przekroczył, oraz (ktoś), kto te skłonności i przywiązanie do dogmatów, przywiązanie do pychy i porywczości przekroczył."
"Kim jest ten, drogi Kaccano, na świecie, kto te skłonności i przywiązanie do zmysłowych pragnień, przywiązanie do pychy i porywczości przekroczył, oraz (ten), kto te skłonności i przywiązanie do dogmatów, przywiązanie do pychy i porywczości przekroczył?"
"Jest, braminie, we wschodniej części kraju miasto o nazwie Savatthi. Tam ten Błogosławiony teraz przebywa, arahat, w pełni przebudzony. Ten Błogosławiony, braminie, naprawdę te skłonności i przywiązanie do zmysłowych pragnień, przywiązanie do pychy i porywczości przekroczył, oraz te skłonności i przywiązanie do dogmatów, przywiązanie do pychy i porywczości przekroczył."
 
Evaṃ vutte ārāmadaṇḍo brāhmaṇo uṭṭhāyāsanā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā dakkhiṇaṃ jāṇumaṇḍalaṃ pathaviyaṃ nihantvā yena bhagavā tenañjaliṃ paṇāmetvā tikkhattuṃ udānaṃ udānesi: "Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa, namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa, namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa. Yo hi so bhagavā imañceva kāmarāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānaṃ samatikkanto, imañca diṭṭhirāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānaṃ samatikkanto"ti.

Kiedy tak było powiedziane, bramin Aramananda, podniósłszy się z siedzenia, na ramię górną część szaty zarzuciwszy, prawym kolanem na ziemi uklęknąwszy, przed Błogosławionym złożone ręce podniósłszy, trzy razy emocjonalną wypowiedź wygłosił: "Chwała mu, Błogosławionemu, arahatowi, w pełni przebudzonemu, chwała mu, Błogosławionemu, arahatowi, w pełni przebudzonemu, chwała mu, Błogosławionemu, arahatowi, w pełni przebudzonemu. On rzeczywiście jest tym Błogosławionym, braminie, który te skłonności i przywiązanie do zmysłowych pragnień, przywiązanie do pychy i porywczości przekroczył, oraz te skłonności i przywiązanie do dogmatów, przywiązanie do pychy i porywczości przekroczył."

"Abhikkantaṃ, bho kaccāna, abhikkantaṃ, bho kaccāna! Seyyathāpi, bho kaccāna, nikkujjitaṃ vā ukkujjeyya, paṭicchannaṃ vā vivareyya, mūḷhassa vā maggaṃ ācikkheyya, andhakāre vā telapajjotaṃ dhāreyya – 'cakkhumanto rūpāni dakkhantī'ti, evamevaṃ bhotā kaccānena anekapariyāyena dhammo pakāsito. Esāhaṃ, bho kaccāna, taṃ bhavantaṃ gotamaṃ saraṇaṃ gacchāmi dhammañca bhikkhusaṅghañca. Upāsakaṃ maṃ bhavaṃ kaccāno dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gata"nti.

"Doskonale, drogi Kaccano, doskonale, drogi Kaccano! Podobnie jakby, drogi Kaccano, (ktoś) odwrócone odwrócił, albo zakryte odkrył, albo błądzącemu na drodze wskazał kierunek, albo w ciemności lampę olejową wniósł - 'ci, którzy mają oczy widzą', tak właśnie przez Ciebie, Kaccano, na różne sposoby Dhamma została wyjaśniona. To ja, drogi Kaccano, do Błogosławionego Gotamy po schronienie idę, do Dhammy i Zgromadzenia mnichów. Niech mnie, świeckiego wyznawcę, Błogosławiony Gotama pamięta jako tego, który od tego dnia obdarzony jest życiem, który poszedł po schronienie."
  
39. Ekaṃ samayaṃ āyasmā mahākaccāno madhurāyaṃ viharati gundāvane. Atha kho kandarāyano brāhmaṇo yenāyasmā mahākaccāno tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā āyasmatā mahākaccānena saddhiṃ …pe… ekamantaṃ nisinno kho kandarāyano brāhmaṇo āyasmantaṃ mahākaccānaṃ etadavoca – "sutaṃ metaṃ, bho kaccāna, 'na samaṇo kaccāno brāhmaṇe jiṇṇe vuddhe mahallake addhagate vayoanuppatte abhivādeti vā paccuṭṭheti vā āsanena vā nimantetī'ti. Tayidaṃ, bho kaccāna, tatheva? Na hi bhavaṃ kaccāno brāhmaṇe jiṇṇe vuddhe mahallake addhagate vayoanuppatte abhivādeti vā paccuṭṭheti vā āsanena vā nimanteti. Tayidaṃ, bho kaccāna, na sampannamevā"ti.

Pewnego razu czcigodny Mahakaccana w Mathurze przebywał, w lesie Gunda. Wtedy bramin Kandarayana do czcigodnego Mahakaccany zbliżył się, zbliżywszy się, z czcigodnym Mahakaccaną ...etc... Bramin Kandarayana, który z boku usiadł, do czcigodnego Mahakaccany powiedział to: "Słyszałem to, drogi Kaccano, 'że mnich Kaccana braminów, starych, czcigodnych, zniszczonych wiekiem, w podeszłym wieku, którzy osiągnęli starość, nie wita, nie wstaje z siedzenia na znak szacunku ani nie zaprasza, aby usiedli. Czy to, drogi Kaccano, jest prawda? (Jeśli) rzeczywiście czcigodny Kaccana braminów, starych, czcigodnych, zniszczonych wiekiem, w podeszłym wieku, którzy osiągnęli starość, nie wita, nie wstaje z siedzenia na znak szacunku ani nie zaprasza, aby usiedli, drogi Kaccano, to nie jest poprawne (zachowanie)."

"Atthi, brāhmaṇa, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena vuddhabhūmi ca akkhātā daharabhūmi ca. Vuddho cepi, brāhmaṇa, hoti āsītiko vā nāvutiko vā vassasatiko vā jātiyā, so ca kāme paribhuñjati kāmamajjhāvasati kāmapariḷāhena pariḍayhati kāmavitakkehi khajjati kāmapariyesanāya ussuko. Atha kho so bālo na therotveva saṅkhyaṃ gacchati. Daharo cepi, brāhmaṇa, hoti yuvā susukāḷakeso bhadrena yobbanena samannāgato paṭhamena vayasā. So ca na kāme paribhuñjati na kāmamajjhāvasati, na kāmapariḷāhena pariḍayhati, na kāmavitakkehi khajjati, na kāmapariyesanāya ussuko. Atha kho so paṇḍito therotveva saṅkhyaṃ gacchatī"ti.

"Jest, braminie, przez tego Błogosławionego, poznany, ujrzany, przez arahata, w pełni przebudzonego, stan starości opisany i stan młodości. Jeśli jest stary, braminie, osiemdziesiąt lat temu, albo dziewięćdziesiąt lat temu, albo sto lat temu urodzony, i on przyjemnościami zmysłowymi cieszy się, pośród przyjemności zmysłowych żyje, gorączką przyjemności zmysłowych płonie, myślami o przyjemnościach zmysłowych jest opętany, jest aktywny w poszukiwaniu przyjemności zmysłowych, wtedy on właśnie jak młody, a nie stary zachowuje się. Jeśli jest młody, braminie, młodzieniec o czarnych włosach, pomyślnością i młodością obdarzony, młody wiekiem, i on przyjemnościami zmysłowymi nie cieszy się, pośród przyjemności zmysłowych nie żyje, gorączką przyjemności zmysłowych nie płonie, myślami o przyjemnościach zmysłowych nie jest opętany, nie jest aktywny w poszukiwaniu przyjemności zmysłowych, wtedy on właśnie jak stary mędrzec zachowuje się."

Evaṃ vutte kandarāyano brāhmaṇo uṭṭhāyāsanā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā daharānaṃ sataṃ bhikkhūnaṃ pāde sirasā vandati – "vuddhā bhavanto, vuddhabhūmiyaṃ ṭhitā. Daharā mayaṃ, daharabhūmiyaṃ ṭhitā"ti.
"Abhikkantaṃ, bho kaccāna …pe… upāsakaṃ maṃ bhavaṃ kaccāno dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gata"nti.

Kiedy tak było powiedziane, bramin Kandarayana podniósłszy się z siedzenia, na ramię górną część szaty zarzuciwszy, stu młodym mnichom do stóp głową pokłonił się - "Starzy czcigodni, w stanie starości, my jesteśmy młodzi, w stanie młodości."
"Doskonale, drogi Kaccano ...etc... Niech mnie, świeckiego wyznawcę, Czcigodny Kaccana pamięta jako tego, który od tego dnia obdarzony jest życiem, który poszedł po schronienie."

40. "Yasmiṃ, bhikkhave, samaye corā balavanto honti, rājāno tasmiṃ samaye dubbalā honti. Tasmiṃ, bhikkhave, samaye rañño na phāsu hoti atiyātuṃ vā niyyātuṃ vā paccantime vā janapade anusaññātuṃ. Brāhmaṇagahapatikānampi tasmiṃ samaye na phāsu hoti atiyātuṃ vā niyyātuṃ vā bāhirāni vā kammantāni paṭivekkhituṃ. Evamevaṃ kho, bhikkhave, yasmiṃ samaye pāpabhikkhū balavanto honti, pesalā bhikkhū tasmiṃ samaye dubbalā honti. Tasmiṃ, bhikkhave, samaye pesalā bhikkhū tuṇhībhūtā tuṇhībhūtāva saṅghamajjhe saṅkasāyanti paccantime vā janapade acchanti. Tayidaṃ, bhikkhave, hoti bahujanāhitāya bahujanāsukhāya, bahuno janassa anatthāya ahitāya dukkhāya devamanussānaṃ.

"W którym, mnisi, czasie, bandyci są silni, w tym czasie królowie są słabi. W tym, mnisi, czasie królowi nie jest łatwo pokonywać (trudności), ani wyruszać, żeby na pograniczu i w odległych prowincjach przeprowadzać kontrole. Braminom i gospodarzom także w tym czasie nie jest łatwo pokonywać (trudności), ani wyruszać, żeby na zewnątrz pilnować (swoich) spraw. Właśnie tak, mnisi, w którym czasie źli mnisi są silni, w tym czasie dobrzy mnisi są słabi. W tym, mnisi, czasie dobrzy mnisi są cisi, cicho pośród Zgromadzenia zachowują się, na pograniczu i w odległych prowincjach przebywają. To jest, mnisi, dla wielu ludzi krzywda, dla wielu ludzi nieszczęście, (to jest) wielu ludziom dla krzywdy, dla nieszczęścia, dla cierpienia bogów i ludzi.

Yasmiṃ, bhikkhave, samaye rājāno balavanto honti, corā tasmiṃ samaye dubbalā honti. Tasmiṃ, bhikkhave, samaye rañño phāsu hoti atiyātuṃ vā niyyātuṃ vā paccantime vā janapade anusaññātuṃ. Brāhmaṇagahapatikānampi tasmiṃ samaye phāsu hoti atiyātuṃ vā niyyātuṃ vā bāhirāni vā kammantāni paṭivekkhituṃ. Evamevaṃ kho, bhikkhave, yasmiṃ samaye pesalā bhikkhū balavanto honti, pāpabhikkhū tasmiṃ samaye dubbalā honti. Tasmiṃ, bhikkhave, samaye pāpabhikkhū tuṇhībhūtā tuṇhībhūtāva saṅghamajjhe saṅkasāyanti, yena vā pana tena pakkamanti. Tayidaṃ, bhikkhave, hoti bahujanahitāya bahujanasukhāya, bahuno janassa atthāya hitāya sukhāya devamanussāna"nti.
  
W którym, mnisi, czasie, królowie są silni, w tym czasie bandyci są słabi. W tym, mnisi, czasie królowi łatwo jest pokonywać (trudności), albo wyruszać, żeby na pograniczu i w odległych prowincjach przeprowadzać kontrole. Braminom i gospodarzom także w tym czasie łatwo jest pokonywać (trudności), albo wyruszać, żeby na zewnątrz pilnować (swoich) spraw. Właśnie tak, mnisi, w którym czasie dobrzy mnisi są silni, w tym czasie źli mnisi są słabi. W tym, mnisi, czasie źli mnisi są cisi, cicho pośród Zgromadzenia zachowują się, tam albo tam odchodzą. To jest, mnisi, dla wielu ludzi korzyść, dla wielu ludzi szczęście, (to jest) wielu ludziom dla korzyści, dla pomyślności, dla szczęścia bogów i ludzi."
 
41. "Dvinnāhaṃ, bhikkhave, micchāpaṭipattiṃ na vaṇṇemi, gihissa vā pabbajitassa vā. Gihī vā, bhikkhave, pabbajito vā micchāpaṭipanno micchāpaṭipattādhikaraṇahetu na ārādhako hoti ñāyaṃ dhammaṃ kusalaṃ.
Dvinnāhaṃ, bhikkhave, sammāpaṭipattiṃ vaṇṇemi, gihissa vā pabbajitassa vā. Gihī vā, bhikkhave, pabbajito vā sammāpaṭipanno sammāpaṭipattādhikaraṇahetu ārādhako hoti ñāyaṃ dhammaṃ kusala"nti.
 
"Dwóch ja, mnisi, błędnych praktyk nie pochwalam, u prowadzącego domowe życie albo u prowadzącego życie mnicha. Prowadzący domowe życie, mnisi, albo prowadzący życie mnicha, który wszedł na niewłaściwą ścieżkę za przyczyną niewłaściwej praktyki, nie jest tym, który ma sukcesy w realizacji metody i dobrej Dhammy.
Dwie ja, mnisi, poprawne praktyki pochwalam, u prowadzącego domowe życie albo u prowadzącego życie mnicha. Prowadzący domowe życie, mnisi, albo prowadzący życie mnicha, który wszedł na właściwą ścieżkę za przyczyną właściwej praktyki, jest tym, który ma sukcesy w realizacji metody i dobrej Dhammy."
 
42. "Ye te, bhikkhave, bhikkhū duggahitehi suttantehi byañjanappatirūpakehi atthañca dhammañca paṭivāhanti te, bhikkhave, bhikkhū bahujanāhitāya paṭipannā bahujanāsukhāya, bahuno janassa anatthāya ahitāya dukkhāya devamanussānaṃ. Bahuñca te, bhikkhave, bhikkhū apuññaṃ pasavanti, te cimaṃ saddhammaṃ antaradhāpenti.
Ye te, bhikkhave, bhikkhū suggahitehi suttantehi byañjanappatirūpakehi atthañca dhammañca anulomenti te, bhikkhave, bhikkhū bahujanahitāya paṭipannā bahujanasukhāya, bahuno janassa atthāya hitāya sukhāya devamanussānaṃ. Bahuñca te, bhikkhave, bhikkhū puññaṃ pasavanti, te cimaṃ saddhammaṃ ṭhapentī"ti.
 
Samacittavaggo catuttho.
  
"Mnisi, tamci mnisi, którzy znaczenia źle nauczanych sutt z podobnymi sylabami nie uzgadniają z Dhammą, mnisi, tamci mnisi, dla krzywdy wielu ludzi weszli na drogę nieszczęścia wielu ludzi, krzywdy wielu ludzi, krzywdy i cierpienia bogów i ludzi. Zatem tamci liczni mnisi winy gromadzą, oni zatem tę prawdziwą Dhammę do zaniku prowadzą.
Mnisi, tamci mnisi, którzy znaczenie dobrze nauczanych sutt z podobnymi sylabami uzgadniają z Dhammą, tamci mnisi, dla korzyści wielu ludzi weszli na drogę szczęścia wielu ludzi, korzyści wielu ludzi, korzyści i szczęścia bogów i ludzi. Zatem tamci liczni mnisi zasługi gromadzą, oni zatem tę prawdziwą Dhammę ustanawiają."
 
Rozdział o uspokojonym umyśle, czwarty.
 

1 komentarz:

  1. na suppatikāraṃ = na su + patikāraṃ
    ucchādanaparimaddananahāpanasambāhanena = ucchādana + parimaddana + nahāpana + sambāhanena

    kiriyavāda - wiara w skutki działań
    kiriyavādī - ten, kto głosi poglądy kiriyavādy

    paligedhapariyuṭṭhānajjhosānahetu = paligedha + pariyuṭṭhāṃ + ajjhosāna + hetu
    diṭṭhirāgābhinivesavinibandhapaligedhapariyuṭṭhānajjhosānahetu = diṭṭhi + rāga + abhinivesa + vinibandha + paligedha + pariyuṭṭhāṃ + ajjhosāna + hetu

    OdpowiedzUsuń