sobota, 24 października 2015

Przeszkody

Nīvaraṇasuttaṃ (AN 9.64) - Sutta o przeszkodach

"Pañcimāni, bhikkhave, nīvaraṇāni. Katamāni pañca? Kāmacchandanīvaraṇaṃ, byāpādanīvaraṇaṃ, thinamiddhanīvaraṇaṃ, uddhaccakukkuccanīvaraṇaṃ, vicikicchānīvaraṇaṃ – imāni kho, bhikkhave, pañca nīvaraṇāni. Imesaṃ kho, bhikkhave, pañcannaṃ nīvaraṇānaṃ pahānāya cattāro satipaṭṭhānā bhāvetabbā. Katame cattāro? Idha, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ, vedanāsu …pe… citte …pe… dhammesu dhammānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ. Imesaṃ kho, bhikkhave, pañcannaṃ nīvaraṇānaṃ pahānāya ime cattāro satipaṭṭhānā bhāvetabbā"ti. 
 
Dutiyaṃ.

"Pięć jest tych, mnisi, przeszkód. Jakich pięć? Przeszkoda przywiązania do przyjemności zmysłowych, przeszkoda wrogości, przeszkoda ospałości i senności, przeszkoda rozproszenia i wyrzutów sumienia, przeszkoda niepewności. To jest, mnisi, pięć przeszkód. Tych, mnisi, pięć przeszkód porzuciwszy, cztery podstawy uważności powinny być rozwijane. Jakie cztery? W tym świecie, mnisi, mnich ciało obserwując w ciele przebywa gorliwy, świadomy, uważny, powinien usunąć chciwość i niezadowolenie względem świata, w uczuciach ...etc... w umyśle ...etc... w dhammach przebywa gorliwy, świadomy, uważny, powinien usunąć chciwość i niezadowolenie względem świata. Tych, mnisi, pięć przeszkód porzuciwszy, cztery podstawy uważności powinny być rozwijane."
 
Druga [sutta z rozdziału Satipaṭṭhānavaggo].

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz