sobota, 7 listopada 2015

Niepowodzenia

Byasanasuttaṃ (AN 11.6) - Sutta o niepowodzeniach

"Yo so, bhikkhave, bhikkhu akkosako paribhāsako ariyūpavādo sabrahmacārīnaṃ, ṭhānametaṃ avakāso yaṃ so ekādasannaṃ byasanānaṃ aññataraṃ byasanaṃ nigaccheyya. Katamesaṃ ekādasannaṃ? Anadhigataṃ nādhigacchati, adhigatā parihāyati, saddhammassa na vodāyanti, saddhammesu vā adhimāniko hoti, anabhirato vā brahmacariyaṃ carati, aññataraṃ vā saṃkiliṭṭhaṃ āpattiṃ āpajjati, sikkhaṃ vā paccakkhāya hīnāyāvattati, gāḷhaṃ vā rogātaṅkaṃ phusati, ummādaṃ vā pāpuṇāti cittakkhepaṃ vā, sammūḷho kālaṃ karoti, kāyassa bhedā paraṃ maraṇā apāyaṃ duggatiṃ vinipātaṃ nirayaṃ upapajjati – yo so, bhikkhave, bhikkhu akkosako paribhāsako ariyūpavādo sabrahmacārīnaṃ, ṭhānametaṃ avakāso yaṃ so imesaṃ ekādasannaṃ byasanānaṃ aññataraṃ byasanaṃ nigaccheyya. 

"Ten, mnisi, mnich, który beszta, znieważa, obraża szlachetnych, przyjaciół mnichów, jest taka sytuacja, jest możliwość, że on z jedenastu niepowodzeń pewnemu niepowodzeniu podlegałby. Z jakich jedenastu? On nie osiąga tego, co jest jeszcze nie osiągnięte, traci to, co jest osiągnięte, nie oczyszcza się dzięki dobrej Dhammie, w dobrej Dhammie jest zarozumiały, albo bez przyjemności szlachetne życie prowadzi, albo pewien nieczysty czyn czyni, albo porzuciwszy trening wraca do niskiego życia, albo na poważną chorobę zapada, albo wpada w szaleństwo lub pomieszanie umysłu, w zapomnieniu umiera, po rozpadzie ciała po śmierci w stanie smutku, w nędznej egzystencji, w miejscu cierpienia, w piekle odradza się. Ten, mnisi, mnich, który beszta, znieważa, obraża szlachetnych, przyjaciół mnichów, jest taka sytuacja, jest możliwość, że on z tych  jedenastu niepowodzeń pewnemu niepowodzeniu podlegałby.
    Yo so, bhikkhave, bhikkhu akkosako paribhāsako ariyūpavādo sabrahmacārīnaṃ, aṭṭhānametaṃ anavakāso yaṃ so ekādasannaṃ byasanānaṃ aññataraṃ byasanaṃ na nigaccheyya. Katamesaṃ ekādasannaṃ? Anadhigataṃ nādhigacchati, adhigatā parihāyati, saddhammassa na vodāyanti, saddhammesu vā adhimāniko hoti, anabhirato vā brahmacariyaṃ carati, aññataraṃ vā saṃkiliṭṭhaṃ āpattiṃ āpajjati, sikkhaṃ vā paccakkhāya hīnāyāvattati, gāḷhaṃ vā rogātaṅkaṃ phusati, ummādaṃ vā pāpuṇāti cittakkhepaṃ vā, sammūḷho kālaṃ karoti, kāyassa bhedā paraṃ maraṇā apāyaṃ duggatiṃ vinipātaṃ nirayaṃ upapajjati – yo so, bhikkhave, bhikkhu akkosako paribhāsako ariyūpavādo sabrahmacārīnaṃ, aṭṭhānametaṃ anavakāso yaṃ so imesaṃ ekādasannaṃ byasanānaṃ aññataraṃ byasanaṃ na nigaccheyyā"ti. 

    Chaṭṭhaṃ.

    Ten, mnisi, mnich, który beszta, znieważa, obraża szlachetnych, przyjaciół mnichów, nie ma takiej sytuacji, nie ma możliwości, że on z jedenastu niepowodzeń pewnemu niepowodzeniu nie podlegałby. Z jakich jedenastu? On nie osiąga tego, co jest jeszcze nie osiągnięte, traci to, co jest osiągnięte, nie oczyszcza się dzięki dobrej Dhammie, w dobrej Dhammie jest zarozumiały, albo bez przyjemności szlachetne życie prowadzi, albo pewien nieczysty czyn czyni, albo porzuciwszy trening wraca do niskiego życia, albo na poważną chorobę zapada, albo wpada w szaleństwo lub pomieszanie umysłu, w zapomnieniu umiera, po rozpadzie ciała po śmierci w stanie smutku, w nędznej egzystencji, w miejscu cierpienia, w piekle odradza się. Ten, mnisi, mnich, który beszta, znieważa, obraża szlachetnych, przyjaciół mnichów, nie ma takiej sytuacji, nie ma możliwości, że on z jedenastu niepowodzeń pewnemu niepowodzeniu nie podlegałby."

    Szósta [sutta z rozdziału Nissayavaggo]. 

    Brak komentarzy:

    Prześlij komentarz