poniedziałek, 16 listopada 2015

Zwracanie uwagi

Manasikārasuttaṃ (AN 11.8) - Sutta o zwracaniu uwagi

Atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṃ etadavoca –
"Siyā nu kho, bhante, bhikkhuno tathārūpo samādhipaṭilābho yathā na cakkhuṃ manasi kareyya, na rūpaṃ manasi kareyya, na sotaṃ manasi kareyya, na saddaṃ manasi kareyya, na ghānaṃ manasi kareyya, na gandhaṃ manasi kareyya, na jivhaṃ manasi kareyya, na rasaṃ manasi kareyya, na kāyaṃ manasi kareyya, na phoṭṭhabbaṃ manasi kareyya, na pathaviṃ manasi kareyya, na āpaṃ manasi kareyya, na tejaṃ manasi kareyya, na vāyaṃ manasi kareyya, na ākāsānañcāyatanaṃ manasi kareyya, na viññāṇañcāyatanaṃ manasi kareyya, na ākiñcaññāyatanaṃ manasi kareyya, na nevasaññānāsaññāyatanaṃ manasi kareyya, na idhalokaṃ manasi kareyya, na paralokaṃ manasi kareyya, yampidaṃ diṭṭhaṃ sutaṃ mutaṃ viññātaṃ pattaṃ pariyesitaṃ anuvicaritaṃ manasā, tampi na manasi kareyya, manasi ca pana kareyyā"ti?

Wtedy czcigodny Ananda do Błogosławionego zbliżył się, zbliżywszy się, Błogosławionego pozdrowiwszy, z boku usiadł. Czcigodny Ananda, który z boku usiadł, do Błogosławionego powiedział to:
"Czy mogłoby mieć miejsce, Panie, osiągnięcie przez mnicha takiego (stanu) skupienia medytacyjnego, że na oko nie zwracałby uwagi, na formę (widzianą) nie zwracałby uwagi, na ucho nie zwracałby uwagi, na dźwięk nie zwracałby uwagi, na nos nie zwracałby uwagi, na zapach nie zwracałby uwagi, na język nie zwracałby uwagi, na smak nie zwracałby uwagi, na ciało nie zwracałby uwagi, na przedmiot dotyku nie zwracałby uwagi, na ziemię nie zwracałby uwagi, na wodę nie zwracałby uwagi, na ciepło nie zwracałby uwagi, na powietrze nie zwracałby uwagi, na sferę nieograniczonej przestrzeni nie zwracałby uwagi, na sferę nieograniczonej świadomości nie zwracałby uwagi, na sferę braku jakiegokolwiek posiadania nie zwracałby uwagi, na sferę  ani postrzegania ani niepostrzegania nie zwracałby uwagi, na ten świat nie zwracałby uwagi, na inny świat nie zwracałby uwagi, także na to, co widziane, słyszane, postrzegane, poznawane, osiągane, studiowane, badane umysłem, także na to nie zwracałby uwagi, czy zatem zwracałby uwagę?"

"Siyā, ānanda, bhikkhuno tathārūpo samādhipaṭilābho yathā na cakkhuṃ manasi kareyya, na rūpaṃ manasi kareyya, na sotaṃ manasi kareyya, na saddaṃ manasi kareyya, na ghānaṃ manasi kareyya, na gandhaṃ manasi kareyya, na jivhaṃ manasi kareyya, na rasaṃ manasi kareyya, na kāyaṃ manasi kareyya, na phoṭṭhabbaṃ manasi kareyya, na pathaviṃ manasi kareyya, na āpaṃ manasi kareyya, na tejaṃ manasi kareyya, na vāyaṃ manasi kareyya, na ākāsānañcāyatanaṃ manasi kareyya, na viññāṇañcāyatanaṃ manasi kareyya, na ākiñcaññāyatanaṃ manasi kareyya, na nevasaññānāsaññāyatanaṃ manasi kareyya, na idhalokaṃ manasi kareyya, na paralokaṃ manasi kareyya, yampidaṃ diṭṭhaṃ sutaṃ mutaṃ viññātaṃ pattaṃ pariyesitaṃ anuvicaritaṃ manasā, tampi na manasi kareyya, manasi ca pana kareyyā"ti.

"Mogłoby mieć miejsce, Anando, osiągnięcie przez mnicha takiego (stanu) skupienia medytacyjnego, że na oko nie zwracałby uwagi, na formę (widzianą) nie zwracałby uwagi, na ucho nie zwracałby uwagi, na dźwięk nie zwracałby uwagi, na nos nie zwracałby uwagi, na zapach nie zwracałby uwagi, na język nie zwracałby uwagi, na smak nie zwracałby uwagi, na ciało nie zwracałby uwagi, na przedmiot dotyku nie zwracałby uwagi, na ziemię nie zwracałby uwagi, na wodę nie zwracałby uwagi, na ciepło nie zwracałby uwagi, na powietrze nie zwracałby uwagi, na sferę nieograniczonej przestrzeni nie zwracałby uwagi, na sferę nieograniczonej świadomości nie zwracałby uwagi, na sferę braku jakiegokolwiek posiadania nie zwracałby uwagi, na sferę ani postrzegania ani niepostrzegania nie zwracałby uwagi, na ten świat nie zwracałby uwagi, na inny świat nie zwracałby uwagi, także na to, co widziane, słyszane, postrzegane, poznawane, osiągane, studiowane, badane umysłem, także na to nie zwracałby uwagi, ale tym niemniej zwracałby uwagę."

"Yathā kathaṃ pana, bhante, siyā bhikkhuno tathārūpo samādhipaṭilābho yathā na cakkhuṃ manasi kareyya, na rūpaṃ manasi kareyya … yampidaṃ diṭṭhaṃ sutaṃ mutaṃ viññātaṃ pattaṃ pariyesitaṃ anuvicaritaṃ manasā, tampi na manasi kareyya, manasi ca pana kareyyā"ti?

"Ale jak, Panie, mogłoby mieć miejsce osiągnięcie przez mnicha takiego (stanu) skupienia medytacyjnego, że na oko nie zwracałby uwagi, na formę (widzianą) nie zwracałby uwagi ... także na to, co widziane, słyszane, postrzegane, poznawane, osiągane, studiowane, badane umysłem, także na to nie zwracałby uwagi, tym niemniej zwracałby uwagę?"
 
"Idhānanda, bhikkhu evaṃ manasi karoti – 'etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ, yadidaṃ sabbasaṅkhārasamatho sabbūpadhipaṭinissaggo taṇhākkhayo virāgo nirodho nibbāna'nti. Evaṃ kho, ānanda, siyā bhikkhuno tathārūpo samādhipaṭilābho yathā na cakkhuṃ manasi kareyya, na rūpaṃ manasi kareyya …pe… yampidaṃ diṭṭhaṃ sutaṃ mutaṃ viññātaṃ pattaṃ pariyesitaṃ anuvicaritaṃ manasā, tampi na manasi kareyya, manasi ca pana kareyyā"ti. 
 
Aṭṭhamaṃ.

"W tym świecie, Anando, mnich tak zwraca uwagę - 'Oto spokój, oto co najwyższe, a mianowicie: uspokojenie wszystkiego, co uwarunkowane, porzucenie wszystkich przywiązań, zniszczenie cierpienia, brak pożądania, ustanie, nibbana.' Tak, Anando, mogłoby mieć miejsce osiągnięcie przez mnicha takiego (stanu) skupienia medytacyjnego, że na oko nie zwracałby uwagi, na formę (widzianą) nie zwracałby uwagi ...etc... także na to, co widziane, słyszane, postrzegane, poznawane, osiągane, studiowane, badane umysłem, także na to nie zwracałby uwagi, ale tym niemniej zwracałby uwagę."

Ósma  [sutta z rozdziału Nissayavaggo].

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz