czwartek, 14 stycznia 2016

Skupiska

Khandhasuttaṃ (SN 25.10) - Sutta o skupiskach

Sāvatthinidānaṃ. "Rūpaṃ, bhikkhave, aniccaṃ vipariṇāmi aññathābhāvi, vedanā aniccā vipariṇāmī aññathābhāvī, saññā … saṅkhārā aniccā vipariṇāmino aññathābhāvino, viññāṇaṃ aniccaṃ vipariṇāmi aññathābhāvi
Yo, bhikkhave, ime dhamme evaṃ saddahati adhimuccati, ayaṃ vuccati saddhānusārī, okkanto sammattaniyāmaṃ, sappurisabhūmiṃ okkanto, vītivatto puthujjanabhūmiṃ, abhabbo taṃ kammaṃ kātuṃ, yaṃ kammaṃ katvā nirayaṃ vā tiracchānayoniṃ vā pettivisayaṃ vā upapajjeyya, abhabbo ca tāva kālaṃ kātuṃ yāva na sotāpattiphalaṃ sacchikaroti".

W Savatthi. "Forma (widziana), mnisi, jest nietrwała, zmienna, przemijająca, uczucie jest nietrwałe, zmienne, przemijające, postrzeżenie ...  kammiczne formacje są nietrwałe, zmienne, przemijające, świadomość jest nietrwała, zmienna, przemijająca.
Ten, mnisi, kto ma wiarę, ma przekonanie, że te dhammy są właśnie takie, o nim mówi się - postępujący zgodnie z wiarą, który wszedł na właściwą drogę, który osiągnął poziom dobrego człowieka, który przekroczył poziom niewykształconego człowieka, który nie może popełnić tego czynu, który to czyn popełniwszy w piekle, albo ze zwierzęcego łona, albo w świecie głodnych duchów narodziłby się, który zatem nie może tak długo czasu wypełnić*, jak długo owocu wejścia w strumień nie zrealizuje."

"Yassa kho, bhikkhave, ime dhammā evaṃ paññāya mattaso nijjhānaṃ khamanti, ayaṃ vuccati – 'dhammānusārī, okkanto sammattaniyāmaṃ, sappurisabhūmiṃ okkanto, vītivatto puthujjanabhūmiṃ, abhabbo taṃ kammaṃ kātuṃ, yaṃ kammaṃ katvā nirayaṃ vā tiracchānayoniṃ vā pettivisayaṃ vā upapajjeyya, abhabbo ca tāva kālaṃ kātuṃ yāva na sotāpattiphalaṃ sacchikaroti'. Yo, bhikkhave, ime dhamme evaṃ pajānāti evaṃ passati, ayaṃ vuccati – 'sotāpanno avinipātadhammo niyato sambodhiparāyano'"ti. 
 
Dasamaṃ.

"Ten, mnisi, kto z odrobiną mądrości dochodzi do zrozumienia, że te dhammy są właśnie takie, o nim mówi się - 'postępujący zgodnie z Dhammą, który wszedł na właściwą drogę, który osiągnął poziom dobrego człowieka, który przekroczył poziom niewykształconego człowieka, który nie może popełnić tego czynu, który to czyn popełniwszy w piekle, albo ze zwierzęcego łona, albo w świecie głodnych duchów narodziłby się, który zatem nie może tak długo czasu wypełnić, jak długo owocu wejścia w strumień nie zrealizuje.' Ten, mnisi, kto rozpoznaje, kto widzi, że te dhammy są właśnie takie, o nim mówi się - 'Ten, który wszedł w strumień, niezwiązany z miejscami cierpienia, związany z ostatecznym przebudzeniem.'"

Dziesiąta [sutta z rozdziału Okkantasaṃyuttaṃ].

* idiom. wypełnić czas - umrzeć.
 
Okkantasaṃyuttaṃ samattaṃ.
 
Tassuddānaṃ –
Cakkhu rūpañca viññāṇaṃ, phasso ca vedanāya ca,
Saññā ca cetanā taṇhā, dhātu khandhena te dasāti.

Rozdział Okkantasaṃyuttaṃ jest zakończony.

Spis treści:
Oko i formy, świadomość, kontakt i uczucia,
Postrzeżenia i intencje, pragnienia, element, skupiska, te dziesięć.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz