niedziela, 12 czerwca 2016

Sabhiya Kaccana

Sabhiyakaccānasuttaṃ (SN 44.11) - Sutta o Sabhiyi Kaccanie

Ekaṃ samayaṃ āyasmā sabhiyo kaccāno ñātike viharati giñjakāvasathe. Atha kho vacchagotto paribbājako yenāyasmā sabhiyo kaccāno tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā āyasmatā sabhiyena kaccānena saddhiṃ sammodi. Sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho vacchagotto paribbājako āyasmantaṃ sabhiyaṃ kaccānaṃ etadavoca – "kiṃ nu kho, bho kaccāna, hoti tathāgato paraṃ maraṇā"ti?
"Abyākataṃ kho etaṃ, vaccha, bhagavatā – 'hoti tathāgato paraṃ maraṇā'"ti.
"Kiṃ pana, bho kaccāna, na hoti tathāgato paraṃ maraṇā"ti?
"Etampi kho, vaccha, abyākataṃ bhagavatā – 'na hoti tathāgato paraṃ maraṇā'"ti.
"Kiṃ nu kho, bho kaccāna, hoti ca na ca hoti tathāgato paraṃ maraṇā"ti?
"Abyākataṃ kho etaṃ, vaccha, bhagavatā – 'hoti ca na ca hoti tathāgato paraṃ maraṇā'"ti.
"Kiṃ pana, bho kaccāna, neva hoti na na hoti tathāgato paraṃ maraṇā"ti?
"Etampi kho, vaccha, abyākataṃ bhagavatā – 'neva hoti na na hoti tathāgato paraṃ maraṇā'"ti.
 
Pewnego razu czcigodny Sabhiya Kaccana w Ńatika przebywał, w budynku zbudowanym z cegieł.  Wówczas wędrowny mnich Vacchagotta do czcigodnego Sabhiyi Kaccany zbliżył się, zbliżywszy się, z czcigodnym Sabhiyą Kaccaną przyjacielskie pozdrowienia wymienił. Przyjacielskie pozdrowienia i uprzejmości wymieniwszy, z boku usiadł. Wędrowny mnich Vacchagotta, który z boku usiadł, do czcigodnego Sabhiyi Kaccany powiedział to: "Jak to jest, drogi Kaccano, czy Tathagata po śmierci istnieje?"
"Niewyjaśnione jest to, Vaccho, przez Błogosławionego - 'Tathagata istnieje po śmierci.'"
"A zatem, drogi Kaccano, Tathagata po śmierci nie istnieje?"
"To także, Vaccho, niewyjaśnione jest przez Błogosławionego - 'Tathagata nie istnieje po śmierci.'"
"Jak to jest, drogi Kaccano, że Tathagata po śmierci istnieje i nie istnieje?"
"Niewyjaśnione jest to, Vaccho, przez Błogosławionego - 'Tathagata istnieje i nie istnieje po śmierci.'"
"A zatem, drogi Kaccano, Tathagata po śmierci ani istnieje ani nie istnieje?"
"To także, Vaccho, niewyjaśnione jest przez Błogosławionego - 'Tathagata ani istnieje ani nie istnieje po śmierci.'"

"'Kiṃ nu kho, bho kaccāna, hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti, iti puṭṭho samāno – 'abyākataṃ kho etaṃ, vaccha, bhagavatā – hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti vadesi. 'Kiṃ pana, bho kaccāna, na hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti, iti puṭṭho samāno – 'abyākataṃ kho etaṃ, vaccha, bhagavatā – na hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti vadesi. 'Kiṃ nu kho, bho kaccāna, hoti ca na ca hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti, iti puṭṭho samāno – 'abyākataṃ kho etaṃ, vaccha, bhagavatā – hoti ca na ca hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti vadesi. 'Kiṃ pana, bho kaccāna, neva hoti na na hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti, iti puṭṭho samāno – 'etampi kho, vaccha, abyākataṃ bhagavatā – neva hoti na na hoti tathāgato paraṃ maraṇā'ti vadesi. Ko nu kho, bho kaccāna, hetu, ko paccayo, yenetaṃ abyākataṃ samaṇena gotamenā"ti?

"'Jak to jest, drogi Kaccano, czy Tathagata po śmierci istnieje?', tak zapytany tak samo odpowiadasz - 'Niewyjaśnione jest to, Vaccho, przez Błogosławionego - Tathagata istnieje po śmierci.' 'A zatem drogi Kaccano, Tathagata po śmierci nie istnieje?', tak zapytany tak samo odpowiadasz - 'To także, Vaccho, niewyjaśnione jest przez Błogosławionego - Tathagata nie istnieje po śmierci. 'Jak to jest, drogi Kaccano, że Tathagata po śmierci istnieje i nie istnieje?', tak zapytany tak samo odpowiadasz - 'Niewyjaśnione jest to, Vaccho, przez Błogosławionego - Tathagata istnieje i nie istnieje po śmierci.' 'A zatem Tathagata po śmierci ani istnieje ani nie istnieje?', tak zapytany tak samo odpowiadasz - 'To także, Vaccho, niewyjaśnione jest przez Błogosławionego - Tathagata ani istnieje ani nie istnieje po śmierci.' Z jakiego powodu, drogi Kaccano, z jakiej przyczyny jest to niewyjaśnione przez ascetę Gotamę?"
 
"Yo ca, vaccha, hetu, yo ca paccayo paññāpanāya rūpīti vā arūpīti vā saññīti vā asaññīti vā nevasaññīnāsaññīti vā, so ca hetu, so ca paccayo sabbena sabbaṃ sabbathā sabbaṃ aparisesaṃ nirujjheyya. Kena naṃ paññāpayamāno paññāpeyya rūpīti vā arūpīti vā saññīti vā asaññīti vā nevasaññīnāsaññīti vā"ti?
"Kīvaciraṃ pabbajitosi, bho kaccānā"ti?
"Naciraṃ, āvuso, tīṇi vassānī"ti.
"Yassapassa, āvuso, etamettakena ettakameva taṃpassa bahu, ko pana vādo evaṃ abhikkante"ti! 
 
Ekādasamaṃ.

"To co jest, Vaccho, powodem, i co jest przyczyną opisania (Tathagaty jako) 'z formą' albo 'bez formy' albo 'z postrzeżeniem' albo 'bez postrzeżenia' albo 'ani z postrzeżeniem, ani bez postrzeżenia', on to jest powodem, i on jest przyczyną (tego), że całkowicie wszędzie, całkowicie pod każdym względem bez pozostałości mógłby zniknąć. Jak go opisując można go opisać (jako) 'z formą' albo 'bez formy' albo 'z postrzeżeniem' albo 'bez postrzeżenia' albo 'ani z postrzeżeniem, ani bez postrzeżenia?'"
"Od jak dawna jesteś mnichem, drogi Kaccano?"
"Od niedawna przyjacielu, trzy pory deszczowe."
"Ten, kto ujrzał, przyjacielu, w tym czasie aż tyle, ujrzał (naprawdę) wiele, co więcej, powiedziane jest, że w ten sposób odejdzie poza."

Jedenasta [sutta z rozdziału Abyākatasaṃyuttaṃ].
 
Abyākatasaṃyuttaṃ samattaṃ.
 
Tassuddānaṃ –
Khemātherī anurādho, sāriputtoti koṭṭhiko,
Moggallāno ca vaccho ca, kutūhalasālānando,
Sabhiyo ekādasamanti.

Rozdział Abyākatasaṃyuttaṃ jest zakończony.

Spis treści:
Starsza mniszka Khema, Anuradha, Sariputta i Kotthika,
Moggallana i Vaccha, sala debat i Ananda,
Sabhiya, jedenasta.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz