wtorek, 12 lipca 2016

Kołek

Āṇisuttaṃ (SN 20.7) - Sutta o kołku

Sāvatthiyaṃ viharati …pe… "bhūtapubbaṃ, bhikkhave, dasārahānaṃ ānako nāma mudiṅgo ahosi. Tassa dasārahā ānake ghaṭite aññaṃ āṇiṃ odahiṃsu. Ahu kho so, bhikkhave, samayo yaṃ ānakassa mudiṅgassa porāṇaṃ pokkharaphalakaṃ antaradhāyi. Āṇisaṅghāṭova avasissi. Evameva kho, bhikkhave, bhavissanti bhikkhū anāgatamaddhānaṃ, ye te suttantā tathāgatabhāsitā gambhīrā gambhīratthā lokuttarā suññatappaṭisaṃyuttā, tesu bhaññamānesu na sussūsissanti na sotaṃ odahissanti na aññā cittaṃ upaṭṭhāpessanti na ca te dhamme uggahetabbaṃ pariyāpuṇitabbaṃ maññissanti".

W Savatthi przebywał ...etc... "Dawno temu, mnisi, Dasarahowie mieli bęben o nazwie Przywoływacz. Kiedy bęben pękał, wtedy Dasarahowie wstawiali (w niego) dodatkowy kołek. Nadszedł, mnisi, taki czas, że stary drewniany korpus bębna Przywoływacza zniknął, (tylko) pozostało połączenie kołków. Właśnie tak, mnisi, w przyszłości będą istnieli mnisi, którzy tych mów wygłoszonych przez Tathagatę, głębokich, o głębokim znaczeniu, transcendentalnych, dotyczących  pustki, kiedy będą mówione nie będą słuchać, ucha nie będą nadstawiać, ku wiedzy umysłu nie będą kierować, zatem oni nie będą myśleć o tym, co w tej Dhammie powinno być nauczone, co powinno być dokładnie poznane."

"Ye pana te suttantā kavikatā kāveyyā cittakkharā cittabyañjanā bāhirakā sāvakabhāsitā, tesu bhaññamānesu sussūsissanti, sotaṃ odahissanti, aññā cittaṃ upaṭṭhāpessanti, te ca dhamme uggahetabbaṃ pariyāpuṇitabbaṃ maññissanti. Evametesaṃ, bhikkhave, suttantānaṃ tathāgatabhāsitānaṃ gambhīrānaṃ gambhīratthānaṃ lokuttarānaṃ suññatappaṭisaṃyuttānaṃ antaradhānaṃ bhavissati. Tasmātiha, bhikkhave, evaṃ sikkhitabbaṃ – 'ye te suttantā tathāgatabhāsitā gambhīrā gambhīratthā lokuttarā suññatappaṭisaṃyuttā, tesu bhaññamānesu sussūsissāma, sotaṃ odahissāma, aññā cittaṃ upaṭṭhāpessāma, te ca dhamme uggahetabbaṃ pariyāpuṇitabbaṃ maññissāmā'ti. Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabba"nti. 
 
Sattamaṃ.
 
"Co więcej, tych mów poetyckich, poezji z pięknymi samogłoskami, z pięknymi spółgłoskami, kiedy będą mówione będą słuchać, ucha będą nadstawiać, ku wiedzy umysł będą kierować, oni będą myśleć o tym, co w tej Dhammie powinno być nauczone, co powinno być dokładnie poznane. Właśnie tak te, mnisi, mowy wygłoszone przez Tathagatę, głębokie, o głębokim znaczeniu, transcendentalne, dotyczące pustki, zanikną. Dlatego w tym świecie, mnisi, tak powinno być praktykowane - 'Tych mów wygłoszonych przez Tathagatę, głębokich, o głębokim znaczeniu, transcendentalnych, dotyczących pustki, kiedy będą mówione nie będziemy słuchać, ucha nie będziemy nadstawiać, ku wiedzy umysłu nie będziemy kierować, zatem nie będziemy myśleć o tym, co w tej Dhammie powinno być nauczone, co powinno być dokładnie poznane.' Tak rzeczywiście przez was, mnisi, powinno być praktykowane."

Siódma [sutta z rozdziału Opammasaṃyuttaṃ].

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz