poniedziałek, 1 sierpnia 2016

Szakal - druga mowa

Dutiyasiṅgālasuttaṃ (SN 20.12) - Druga sutta o szakalu

Sāvatthiyaṃ viharati …pe… "assuttha no tumhe, bhikkhave, rattiyā paccūsasamayaṃ jarasiṅgālassa vassamānassā"ti?
"Evaṃ, bhante".
"Siyā kho, bhikkhave, tasmiṃ jarasiṅgāle yā kāci kataññutā kataveditā, na tveva idhekacce sakyaputtiyapaṭiññe siyā yā kāci kataññutā kataveditā. Tasmātiha, bhikkhave, evaṃ sikkhitabbaṃ – 'kataññuno bhavissāma katavedino, na ca no amhesu appakampi kataṃ nassissatī'ti. Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabba"nti. 
 
Dvādasamaṃ.

W Savatthi przebywał ...etc... "Czy słyszeliście, mnisi, o starym szakalu wyjącym u schyłku nocy?"
"Tak, Panie."
"Może być, mnisi, w tym starym szakalu, choć trochę wdzięczności i uznania, tym niemniej na tym świecie w jakimś uczniu Syna Sakjów może nie być ani trochę wdzięczności i uznania. Dlatego w tym świecie, mnisi, tak powinno być praktykowane - 'Wdzięczni będziemy i pełni uznania, i nie będzie zapomniane nawet coś małego, co było zrobione dla nas.' Tak rzeczywiście przez was, mnisi, powinno być praktykowane."

Dwunasta [sutta z rozdziału Opammasaṃyuttaṃ].

Opammasaṃyuttaṃ samattaṃ.

Tassuddānaṃ –
Kūṭaṃ nakhasikhaṃ kulaṃ, okkhā satti dhanuggaho,
Āṇi kaliṅgaro nāgo, biḷāro dve siṅgālakāti.

Rozdział Opammasaṃyuttaṃ jest zakończony.

Spis treści:
Spiczasty dach, czubek paznokcia, rodzina, garnki, włócznia, łucznik,
Kołek, drewniany klocek, słoń, kot, dwie o szakalu. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz