poniedziałek, 15 sierpnia 2016

Nowicjusz

Navasuttaṃ (SN 21.4) - Sutta o nowicjuszu

Sāvatthiyaṃ viharati. Tena kho pana samayena aññataro navo bhikkhu pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto vihāraṃ pavisitvā appossukko tuṇhībhūto saṅkasāyati, na bhikkhūnaṃ veyyāvaccaṃ karoti cīvarakārasamaye. Atha kho sambahulā bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu, upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Ekamantaṃ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṃ etadavocuṃ – "idha, bhante, aññataro navo bhikkhu pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto vihāraṃ pavisitvā appossukko tuṇhībhūto saṅkasāyati, na bhikkhūnaṃ veyyāvaccaṃ karoti cīvarakārasamaye"ti.

W Savatthi przebywał. W tym czasie pewien mnich nowicjusz po południu ze zbierania jałmużny wracając, do klasztoru przyszedłszy, w braku aktywności, w milczeniu nadal trwał, podczas szycia szat mnichom w obowiązkach nie pomagał. Wówczas liczni mnisi do Błogosławionego zbliżyli się, zbliżywszy się, Błogosławionego pozdrowiwszy, z boku usiedli. Tamci mnisi, którzy z boku usiedli, do Błogosławionego powiedzieli to: "Tutaj, Panie, pewien mnich nowicjusz po południu ze zbierania jałmużny wracając, do klasztoru przyszedłszy, w braku aktywności, w milczeniu nadal trwa, podczas szycia szat mnichom w obowiązkach nie pomaga."

Atha kho bhagavā aññataraṃ bhikkhuṃ āmantesi – "ehi tvaṃ, bhikkhu, mama vacanena taṃ bhikkhuṃ āmantehi 'satthā taṃ, āvuso, āmantetī'"ti. 
"Evaṃ bhante"ti kho so bhikkhu bhagavato paṭissutvā yena so bhikkhu tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ etadavoca – "satthā taṃ, āvuso, āmantetī"ti.
"Evamāvuso"ti kho so bhikkhu tassa bhikkhuno paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho taṃ bhikkhuṃ bhagavā etadavoca – "saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto vihāraṃ pavisitvā appossukko tuṇhībhūto saṅkasāyasi, na bhikkhūnaṃ veyyāvaccaṃ karosi cīvarakārasamaye"ti?
"Ahampi kho, bhante, sakaṃ kiccaṃ karomī"ti.
 
Wtedy Błogosławiony do pewnego mnicha zwrócił się: "Przyjdź ty, mnichu, moimi słowami do tamtego mnicha zwróć się - 'Nauczyciel ciebie, przyjacielu, zaprasza.'"
"Tak, Panie", ten mnich Błogosławionemu odpowiedziawszy, do tamtego mnicha zbliżył się, zbliżywszy się, do tamtego mnicha powiedział to - "Nauczyciel ciebie, przyjacielu, zaprasza."
"Tak, przyjacielu', tamten mnich temu mnichowi odpowiedziawszy, do Błogosławionego zbliżył się, zbliżywszy się, Błogosławionego pozdrowiwszy, z boku usiadł. Do tego mnicha, który z boku usiadł, Błogosławiony powiedział to: "Czy rzeczywiście jest to prawda, że ty, mnichu, po południu ze zbierania jałmużny wracając, do klasztoru przyszedłszy, w braku aktywności, w milczeniu nadal trwasz, podczas szycia szat mnichom w obowiązkach nie pomagasz?".
"Ja także, Panie, własne obowiązki wypełniam."

Atha kho bhagavā tassa bhikkhuno cetasā cetoparivitakkamaññāya bhikkhū āmantesi – "mā kho tumhe, bhikkhave, etassa bhikkhuno ujjhāyittha. Eso kho, bhikkhave, bhikkhu catunnaṃ jhānānaṃ ābhicetasikānaṃ diṭṭhadhammasukhavihārānaṃ nikāmalābhī akicchalābhī akasiralābhī, yassa catthāya kulaputtā sammadeva agārasmā anagāriyaṃ pabbajanti, tadanuttaraṃ brahmacariyapariyosānaṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharatī"ti.
Idamavoca bhagavā. Idaṃ vatvāna sugato athāparaṃ etadavoca satthā –

"Nayidaṃ sithilamārabbha, nayidaṃ appena thāmasā,
Nibbānaṃ adhigantabbaṃ, sabbadukkhappamocanaṃ.
Ayañca daharo bhikkhu, ayamuttamapuriso,
Dhāreti antimaṃ dehaṃ, jetvā māraṃ savāhini"nti.

Catutthaṃ.

Wtedy Błogosławiony (własnym) umysłem w umyśle tego mnicha myślenie poznawszy, do mnichów zwrócił się: "Wy mnisi, do tego mnicha nie miejcie pretensji. Ten, mnisi, mnich osiągnąwszy bez trudności, bez kłopotów, bez bólu cztery wchłonięcia medytacyjne, które zależą od czystej świadomości, które w tym świecie są miejscem przebywania szczęścia - ze względu na to synowie dobrych rodzin powszechnie z domu w bezdomność odchodzą zostając mnichami - zrealizowawszy wyższą wiedzę, w tym świecie w niedoścignionej doskonałości szlachetnego życia żyje."
Powiedział to Błogosławiony. Powiedziawszy to, Sugata dodatkowo powiedział to (jako) Nauczyciel:
  
"To nie ze względu na słabe starania, nie ze względu na mały wysiłek,
Nibbana może być osiągnięta, od wszelkiego cierpienia wyzwolenie.
Ten młody mnich, ten doskonały człowiek, 
Niesie ostatnie ciało, zwyciężywszy wojska Mary."

Czwarta [sutta z rozdziału Bhikkhusaṃyuttaṃ].

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz