wtorek, 25 października 2016

Sariputta

Sāriputtasuttaṃ (SN 8.6) - Sutta o Sariputcie

Ekaṃ samayaṃ āyasmā sāriputto sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā sāriputto bhikkhū dhammiyā kathāya sandasseti samādapeti samuttejeti sampahaṃseti poriyā vācāya vissaṭṭhāya anelagalāya atthassa viññāpaniyā. Te ca bhikkhū aṭṭhiṃ katvā manasi katvā sabbacetasā samannāharitvā ohitasotā dhammaṃ suṇanti. Atha kho āyasmato vaṅgīsassa etadahosi – "ayaṃ kho āyasmā sāriputto bhikkhū dhammiyā kathāya sandasseti samādapeti samuttejeti sampahaṃseti poriyā vācāya vissaṭṭhāya anelagalāya atthassa viññāpaniyā. Te ca bhikkhū aṭṭhiṃ katvā manasi katvā sabbacetasā samannāharitvā ohitasotā dhammaṃ suṇanti. Yaṃnūnāhaṃ āyasmantaṃ sāriputtaṃ sammukhā sāruppāhi gāthāhi abhitthaveyya"nti.

Pewnego razu czcigodny Sariputta w Savatthi przebywał, w gaju Jety, w ogrodzie Anathapindiki. W tym czasie czcigodny Sariputta mową o Dhammie mnichów pouczał, inspirował, zachęcał, zadowalał, uprzejmymi słowami odpowiadając, jasno przedstawiając znaczenie, objaśniając. A ci mnisi okazując zainteresowanie, skupiając uwagę, całkowicie umysł koncentrując, uszu nakłaniając, Dhammy słuchali. Wtedy u czcigodnego Vangisy taka myśl pojawiła się: "Ten czcigodny Sariputta mową o Dhammie mnichów poucza, inspiruje, zachęca, zadowala, uprzejmymi słowami odpowiadając, jasno przedstawiając znaczenie, objaśniając. A ci mnisi okazując zainteresowanie, skupiając uwagę, całkowicie umysł koncentrując, uszu nakłaniając, Dhammy słuchają. A co, jeśli ja czcigodnego Sariputtę twarzą w twarz odpowiednimi wierszami pochwaliłbym?"
 
Atha kho āyasmā vaṅgīso uṭṭhāyāsanā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā yenāyasmā sāriputto tenañjaliṃ paṇāmetvā āyasmantaṃ sāriputtaṃ etadavoca – "paṭibhāti maṃ, āvuso sāriputta, paṭibhāti maṃ, āvuso sāriputtā"ti. 
"Paṭibhātu taṃ, āvuso vaṅgīsā’"ti. Atha kho āyasmā vaṅgīso āyasmantaṃ sāriputtaṃ sammukhā sāruppāhi gāthāhi abhitthavi –

"Gambhīrapañño medhāvī, maggāmaggassa kovido,
Sāriputto mahāpañño, dhammaṃ deseti bhikkhunaṃ.

Saṃkhittenapi deseti, vitthārenapi bhāsati,
Sāḷikāyiva nigghoso, paṭibhānaṃ udīrayi.

Tassa taṃ desayantassa, suṇanti madhuraṃ giraṃ,
Sarena rajanīyena, savanīyena vaggunā,
Udaggacittā muditā, sotaṃ odhenti bhikkhavo"ti.

Wtedy czcigodny Vangisa podniósłszy się z siedzenia, na ramię górną część szaty zarzuciwszy, przed czcigodnym Sariputtą złożone ręce podniósłszy, do czcigodnego Sariputty powiedział to: "Jest to jasne dla mnie, przyjacielu Sariputto, jest to jasne dla mnie, przyjacielu Sariputto."
"Wyjaśnij to przyjacielu Vangiso". Wtedy czcigodny Vangisa twarzą w twarz czcigodnego Sariputtę odpowiednimi wierszami pochwalił: 
    
"Mędrzec o głębokiej mądrości, posiadający wiedzę o ścieżce i nie-ścieżce,
 Niezwykle mądry Sariputta wykłada mnichom Dhammę.
   
Wykłada on zwięźle, mówi szczegółowo,
Jak ptak rozkrzyczany wyjaśnienie przedstawił.
  
Wykładanej przez niego, słuchają, słodkiej mowy,
Do głosu dźwięcznego, przyjemnego do słuchania, miłego,
Szczęśliwi w umyśle, radośni, ucha nakłaniają mnisi."

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz