środa, 7 grudnia 2016

Indaka

Indakasuttaṃ (SN 10.1) - Mowa do Indaki

Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā rājagahe viharati indakūṭe pabbate, indakassa yakkhassa bhavane. Atha kho indako yakkho yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi –
  
"Rūpaṃ na jīvanti vadanti buddhā, kathaṃ nvayaṃ vindatimaṃ sarīraṃ,
Kutassa aṭṭhīyakapiṇḍameti, kathaṃ nvayaṃ sajjati gabbharasmi"nti.

"Paṭhamaṃ kalalaṃ hoti, kalalā hoti abbudaṃ,
Abbudā jāyate pesi, pesi nibbattatī ghano,
Ghanā pasākhā jāyanti, kesā lomā nakhāpi ca.

Yañcassa bhuñjatī mātā, annaṃ pānañca bhojanaṃ,
Tena so tattha yāpeti, mātukucchigato naro"ti.
 
Tak słyszałem. Pewnego razu Błogosławiony w mieście Rajagaha przebywał, na Górze Indakuta, w miejscu, w którym mieszkał yakkha* Indaka. Wtedy yakkha Indaka do Błogosławionego zbliżył się, zbliżywszy się, do Błogosławionego wierszem powiedział:
  
"Forma nie jest istotą żywą**, mówią Buddowie, jak zatem (ona) znajduje moje ciało,
Skąd kości i kosteczki pochodzą, jak zatem (istota żywa i ciało) łączą się w łonie?"
 
(Błogosławiony powiedział:)
  
"Pierwsza jest kalala***, w kalali jest abbuda,
Abbuda rodzi pesi, z pesi powstaje zarodek,
W zarodku kończyny powstają, włosy na głowie, włosy na ciele i paznokcie.
   
Tym, co matka spożywa, jedzeniem, piciem, (całym) pokarmem,
Odżywia się tym istota ludzka, która weszła do łona matki."

* Yakkha (sanskryt: यक्ष yakṣa) - rodzaj ducha, w starożytnych mitach indyjskich jakszowie są często strażnikami skarbów ukrytych pod ziemią lub w korzeniach drzew.
** Jīva - życie, istota żywa, życiowa zasada, osobowa dusza.
*** Pięć prenatalnych stadiów rozwoju: kalala (gleba), abbuda (zgrubienie, wypukłość), pesi (guzek, masa ciała), ghana (zarodek, embrion), pasākhā (kończyny).

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz