wtorek, 17 stycznia 2017

Manibhadda

Maṇibhaddasuttaṃ (SN 10.4) - Mowa do Manibhaddy
  
Ekaṃ samayaṃ bhagavā magadhesu viharati maṇimālike cetiye maṇibhaddassa yakkhassa bhavane. Atha kho maṇibhaddo yakkho yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavato santike imaṃ gāthaṃ abhāsi –
   
"Satīmato sadā bhaddaṃ, satimā sukhamedhati,
Satīmato suve seyyo, verā ca parimuccatī"ti.
   
"Satīmato sadā bhaddaṃ, satimā sukhamedhati,
Satīmato suve seyyo, verā na parimuccati.
   
Yassa sabbamahorattaṃ, ahiṃsāya rato mano,
Mettaṃ so sabbabhūtesu, veraṃ tassa na kenacī"ti.

Pewnego razu Błogosławiony w mieście Magadha przebywał, w pobliżu cetiyi* Manimalika, w miejscu, gdzie mieszkał yakkha** Manibhadda. Wtedy yakkha Manibhadda do Błogosławionego zbliżył się, zbliżywszy się, w obecności Błogosławionego ten wiersz powiedział:

"Dla uważnego zawsze jest pomyślność, uważny osiąga szczęście,
Dla uważnego jutro będzie lepsze, jest też wolny od wrogości."

(Błogosławiony powiedział:)

"Dla uważnego zawsze jest pomyślność, uważny osiąga szczęście,
Dla uważnego jutro będzie lepsze, jest też wolny od wrogości.

Ten, u którego podczas wszystkich dni i nocy, niezadawaniem cierpienia ucieszony jest umysł,
Życzliwość on (okazuje) wszystkim istotom żywym, wrogości nie ma do nikogo."

* Cetiya - kopiec grobowy okolony zwykle drzewami, miejsce poświęcone bóstwom lokalnym.
** Yakkha (sanskryt: यक्ष yakṣa) - rodzaj ducha, w starożytnych mitach indyjskich jakszowie są często strażnikami skarbów ukrytych pod ziemią lub w korzeniach drzew.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz