czwartek, 26 stycznia 2017

Piyankara

Piyaṅkarasuttaṃ (SN 10.6) - Sutta o Piyankarze

Ekaṃ samayaṃ āyasmā anuruddho sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā anuruddho rattiyā paccūsasamayaṃ paccuṭṭhāya dhammapadāni bhāsati. Atha kho piyaṅkaramātā yakkhinī puttakaṃ evaṃ tosesi –

"Mā saddaṃ kari piyaṅkara, bhikkhu dhammapadāni bhāsati,
Api ca dhammapadaṃ vijāniya, paṭipajjema hitāya no siyā.

Pāṇesu ca saṃyamāmase, sampajānamusā na bhaṇāmase,
Sikkhema susīlyamattano, api muccema pisācayoniyā"ti.

Pewnego razu czcigodny Anuruddha w Savatthi przebywał, w gaju Jety, w ogrodzie Anathapindiki. W owym czasie czcigodny Anuruddha w nocy przed świtem obudziwszy się, strofy Dhammy deklamował. Wtedy yakkhini, matka Piyankary, małego synka tak uspokajała:

"Nie hałasuj Piyankaro, mnich (właśnie) strofy Dhammy deklamuje,
Tylko (jedną) strofę Dhammy zrozumiawszy, to byłoby dla nas z korzyścią dla wkroczenia na ścieżkę.

Względem istot żywych bądźmy powściągliwi, zamierzonych kłamstw nie mówmy,
Praktykując rozwijanie moralności, wtedy uwolnimy się od świata duchów."

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz