poniedziałek, 16 stycznia 2017

Suciloma

Sūcilomasuttaṃ (SN 10.3) - Mowa do Sucilomy

Ekaṃ samayaṃ bhagavā gayāyaṃ viharati ṭaṅkitamañce sūcilomassa yakkhassa bhavane. Tena kho pana samayena kharo ca yakkho sūcilomo ca yakkho bhagavato avidūre atikkamanti. Atha kho kharo yakkho sūcilomaṃ yakkhaṃ etadavoca – "eso samaṇo"ti! 
"Neso samaṇo, samaṇako eso. Yāva jānāmi yadi vā so samaṇo yadi vā pana so samaṇako"ti.
Atha kho sūcilomo yakkho yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavato kāyaṃ upanāmesi. Atha kho bhagavā kāyaṃ apanāmesi. Atha kho sūcilomo yakkho bhagavantaṃ etadavoca – "bhāyasi maṃ samaṇā"ti?
"Na khvāhaṃ taṃ, āvuso, bhāyāmi, api ca te samphasso pāpako"ti.
"Pañhaṃ taṃ, samaṇa pucchissāmi. Sace me na byākarissasi, cittaṃ vā te khipissāmi, hadayaṃ vā te phālessāmi, pādesu vā gahetvā pāragaṅgāya khipissāmī"ti.
"Na khvāhaṃ taṃ, āvuso, passāmi sadevake loke samārake sabrahmake sassamaṇabrāhmaṇiyā pajāya  sadevamanussāya, yo me cittaṃ vā khipeyya hadayaṃ vā phāleyya pādesu vā gahetvā pāragaṅgāya khipeyya, api ca tvaṃ, āvuso, puccha yadā kaṅkhasī"ti.   

Pewnego razu Błogosławiony w mieście Gaya przebywał, w Tankitamańca, w miejscu, gdzie mieszkał yakkha* Suciloma. W tym czasie yakkha Khara i yakkha Suciloma przechodzili obok Błogosławionego. Wtedy yakkha Khara do yakkhy Sucilomy powiedział to: "To jest (prawdziwy) pustelnik!"
"To nie jest (prawdziwy) pustelnik, to jest zwykły asceta. Nie mam wątpliwości, czy to jest (prawdziwy) pustelnik, czy to jest zwykły asceta."
Wtedy yakkha Suciloma do Błogosławionego zbliżył się, zbliżywszy się, Błogosławionego dotknął. Wówczas Błogosławiony odsunął się. Wtedy yakkha Suciloma do Błogosławionego powiedział to: "Boisz się mnie, pustelniku?"
"Nie boję się ciebie, przyjacielu, ale twojego złego dotyku."
"Zadam ci pytanie, pustelniku. Jeśli mi nie odpowiesz, zniszczę twój umysł, albo rozerwę twoje serce, albo za nogi (cię) chwyciwszy na drugi brzeg Gangesu przerzucę."
"Nie widzę ciebie, przyjacielu, w (tym) świecie z bogami, z Marą, z Brahmą, w (tym) pokoleniu z ascetami i braminami, z bogami i ludźmi, jako tego, który zniszczyłby mój umysł, albo rozerwałby moje serce, albo za nogi (mnie) chwyciwszy na drugi brzeg Gangesu przerzuciłby, ale ty, przyjacielu, pytaj kiedy masz wątpliwości."

Atha kho sūcilomo yakkho bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi –

"Rāgo ca doso ca kutonidānā,
Aratī ratī lomahaṃso kutojā,
Kuto samuṭṭhāya manovitakkā,
Kumārakā dhaṅkamivossajantī"ti.

"Rāgo ca doso ca itonidānā,
Aratī ratī lomahaṃso itojā,
Ito samuṭṭhāya manovitakkā,
Kumārakā dhaṅkamivossajanti.

Snehajā attasambhūtā, nigrodhasseva khandhajā,
Puthū visattā kāmesu, māluvāva vitatā vane.

Ye naṃ pajānanti yatonidānaṃ,
Te naṃ vinodenti suṇohi yakkha,
Te duttaraṃ oghamimaṃ taranti,
Atiṇṇapubbaṃ apunabbhavāyā"ti.

Wtedy yakkha Suciloma do Błogosławionego wierszem powiedział:

"Pożądanie i gniew, skąd one pochodzą?
Niechęć, pragnienie, strach, gdzie one rodzą się?
Skąd pojawiwszy się, myśli (się wyłaniają)
Tak, jak dzieci wronę do góry podrzucają?"

(Błogosławiony odpowiedział:)

"Pożądanie i gniew, stąd one pochodzą.
Niechęć, pragnienie, strach, tutaj one rodzą się.
Stąd pojawiwszy się, myśli (się wyłaniają)
Tak, jak dzieci wronę do góry podrzucają.

Z przywiązania zrodzone, same z siebie powstałe, jak ogrom banianowego drzewa narodzone,
Uwikłane w rozliczne przyjemności zmysłowe, jak pnącze rozprzestrzeniające się w lesie.

Ci, którzy rozumieją, skąd (pożądanie i gniew) pochodzą,
Oni rozpraszają (pożądanie i gniew), posłuchaj yakkho,
Oni przechodzą przez tą powódź** trudną do przejścia
Do tego, czego nie osiągnęli wcześniej, do braku przyszłych narodzin."

* Yakkha (sanskryt: यक्ष yakṣa) - rodzaj ducha, w starożytnych mitach indyjskich jakszowie są często strażnikami skarbów ukrytych pod ziemią lub w korzeniach drzew.
** O powodziach traktuje "Mowa pytań o powódź" - Oghapañhāsuttaṃ (SN 38.11).

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz