wtorek, 7 lutego 2017

Odosobnienie

Vivekasuttaṃ (SN 9.1) - Sutta o odosobnieniu

Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato pāpake akusale vitakke vitakketi gehanissite. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –

Tak słyszałem. Pewnego razu pewien mnich w (królestwie) Kosala przebywał, w pewnych leśnych ostępach. W tym czasie ten mnich. kiedy poszedł odpocząć w czasie upału, miał niewłaściwe, niezdrowe myśli związane z życiem rodzinnym. Wtedy bóstwo, które mieszkało w tych leśnych ostępach, z współczucia dla tego mnicha, dobrze (mu) życząc, chcąc u tego mnicha wywołać (pozytywne) emocje, do tego mnicha zbliżyło się, zbliżywszy się, do tego mnicha wierszem powiedziało:
    
"Vivekakāmosi vanaṃ paviṭṭho,
Atha te mano niccharatī bahiddhā,
Jano janasmiṃ vinayassu chandaṃ,
Tato sukhī hohisi vītarāgo.
  
Aratiṃ pajahāsi sato,
Bhavāsi sataṃ taṃ sārayāmase,
Pātālarajo hi duttaro,
Mā taṃ kāmarajo avāhari.

Sakuṇo yathā paṃsukunthito, 
Vidhunaṃ pātayati sitaṃ rajaṃ,
Evaṃ bhikkhu padhānavā satimā, 
Vidhunaṃ pātayati sitaṃ raja"nti.
  
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
  
"Pragnąc odosobnienia wszedłeś do lasu,
Wtedy twój umysł wyszedł na zewnątrz.
Człowieku, odrzuć pragnienia względem ludzi,
Odtąd szczęśliwy bądź i beznamiętny.

Niezadowolenie powinieneś porzucić, bądź uważny,
O tym, co jest istnieniem, pozwól, abym ci przypomniał.
Rzeczywiście, pył otchłani jest trudny do przebycia,
Kurz pragnień zmysłowych niech nie ciągnie cię w dół.

Jak ptak, zabrudzony kurzem, 
Otrząsając się sprawia, że opada przyczepiony pył,
Tak mnich pełen energii, uważny,
Otrząsając się sprawia, że opada przyczepiony pył."

Wtedy ten mnich przez to bóstwo zachęcony uległ (pozytywnym) emocjom.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz